Gister is Teun weer naar de kliniek geweest voor een luchtzak spoeling en is er wat vocht uit de luchtzakken opgevangen om op kweek te zetten. Zojuist heb ik bericht ontvangen dat Teun helemaal droes vrij is! Het is een heftig en intensief traject geweest, maar ik ben heel blij dat hij er zo goed door heen is gekomen.  Ik wil via deze, toch wat onpersoonlijke weg iedereen bedanken die ons gesteund en ondersteund heeft. Heel erg bedankt allemaal!  

Het is vandaag heel goed gegaan! De DA was ook heel verbaasd over zijn vooruitgang.  De abcessen zijn beide gesprongen en nu aan het genezen.  Van 1 rest abces is nog een stukje afgeknipt, daar vormde zich nog een bubbel. Verder is er een hoeveelheid slijm weg gespoeld.  Maar de prognose is heel goed. Over 6 weken nog een spoeling waarbij er een kweek wordt afgenomen om te testen op restant van de droes bacterie. Zodra dat negatief is, is hij droes vrij. Ik ben echt heel blij. Het zag er zoveel rustiger uit in zijn longen.  Merk dat nu de spanning een beetje los komt bij mij, maar ook dat is alleen maar positief.

Nog steeds kan ik hulp gebruiken. Mijn kosten beraming klopt aardig. Tot nu zijn de kosten voor allen de medische zorg gestegen tot €1900. Met de laatste spoeling komt het rond de €2400. 

Update Teun 3

Het gaat goed met Teun. Zijn koorts is gezakt naar verhoging. En gister zagen we de eerste tekenen dat zeker 1 abces is gesprongen. 

Het gaat nog niet hard, maar het begin is er. Volgende week krijgt hij in ieder geval zijn tweede spoeling om hem te helpen de rotzooi uit zijn luchtzakken te krijgen. En dan weten we gelijk ook hoe het nu in zijn lucht zakken is. 

Wel vind hij de pus waarschijnlijk heel erg vies smaken. Hij staat regelmatig met zijn tong te flapperen of op zijn tong te bijten. Helaas kan ik dat niet voor hem wegnemen. Daar zal hij door heen moeten. 

Verder gaat het veel beter met Teun nu hij weer kan bewegen en frisse lucht heeft. Na de week op stal merkte je duidelijk dat hij wat depressief was en zich verveelde. Het doet veel in zo’n koppie, alleen maar op stal staan. 

Nu hij op zijn nieuwe paddock staat is hij duidelijk opgewekter. Hij eet en drinkt goed. Ook het samen zijn met zijn vriend Bowie doet hem goed. Ze staan regelmatig samen te eten of te rusten. Mooi ook om te zien dat beide paarden zich gelijk veilig voelden op de paddock. Er staat er rustig 1 in een stal terwijl de ander uit het zicht staat te eten. 

Kortom, het is al ons werk en inzet dubbel en dwars waard.
Nu kan ik me tenminste volledig bezig houden met de verzorging en monitoring van Teun. 

Update Teun 2

We hebben gister weer een drukke en een heel lange dag gehad, maar het was het allemaal waard. 

Gister ochtend waren we al weer vroeg op onze nieuwe locatie zodat we zeker waren dat we het af kregen. 

We begonnen met behulp van Bauke, de containers op hun juiste plek te zetten.  In overleg met Jelke, de eigenaar van Bowie, besloten we om de paarden toch bij elkaar te zetten in plaats van  twee aparte quarantaine paddocks te maken. Het was een lastige beslissing en kiezen tussen twee kwaden. 
Bowie vind het heel moeilijk om alleen te staan. Hij geeft duidelijk aan dat hij echt gezelschap en interactie met een ander paard nodig heeft. Als hij dat niet heeft wordt hij onrustig en raakt hij overstuur en zal van alles proberen om toch dat te krijgen wat hij nodig heeft. 
Daarbij hadden ze, voordat duidelijk was dat Teun droes heeft, ook altijd bij elkaar gestaan. Pas nadat de diagnose gesteld was zijn de heren uit elkaar gehaald. De besmetting van de droes van Teun op Bowie had dus eigenlijk al lang gebeurd moeten/ kunnen zijn. Dus we hebben besloten om het risico te nemen en Teun en Bowie samen op hun paradijs te laten staan. Behalve voor de paarden, geeft het ons ook veel rust. De wetenschap dat de heren rustig staan en niet zullen proberen uit te breken met alle gevolgen van dien. 

Maar dat betekende gelijk ook dat we nu dus voor een andere inrichting van de paddock konden kiezen. We besloten de containers in een soort van V tegen elkaar aan te zetten. Zo konden ze elkaar, ook als ze beide binnen stonden, toch altijd zien. 

Nadat dit gebeurd was, kon Bart verder met de rest aansluiten op water en elektra.  

Rond het middag uur kwamen de geweldige mannen van loonbedrijf Blijleven. Er werden nog 4 vrachtwagens met zand geleverd en er kon begonnen worden aan de aanleg van de paddock. Het zand werd uitgevlakt en aangedrild. 

Ondertussen hebben we onze afrasteringspaaltjes verhoogd, (omdat vanaf het zand het voor de heren wel heel makkelijk was om er overheen te stappen 😂, we kennen de heren inmiddels een beetje) en op de juiste plek neergezet. 

Omdat we met al onze spullen zaten besloot Bart dat er ook nog een kleinere container moest komen.  Pffff, wat hebben we toch veel spullen en dan hebben we de dingen zoals zadels etc nog niet eens nodig de komende maanden, deze blijven gewoon op de pensionstal achter. Hij vond een container in Opperdoes. Mijn zoon Ryan heeft deze voor ons opgehaald en samen met Bart in elkaar gezet. Ongelukkigerwijs is Bart daarbij gevallen. Gelukkig had hij een stevige broek aan, maar ondanks dat is alles gescheurd en zit er een flinke jaap in zijn bil en is het behoorlijk pijnlijk. 

Ondertussen begon de paddock aardig vorm te krijgen. De laatste belangrijke dingen, zoals stroom op de omheining van de paddock, hebben we met hulp van Dirk kunnen doen.  

Inmiddels was het al weer 17:00 uur. Hoog tijd om de paarden te verhuizen naar hun nieuwe plek. 
Wat een verschil was dit met de vorige dag. Zo onrustig als ze toen waren zo uitgelaten waren ze nou. Vooral Bowie had echt de kolder in zijn koppie. De mannen accepteerden hun nieuwe plek gelijk. Er werd gerold, gespeeld, de waterbakken waren snel gevonden en er werd heerlijk hooi gegeten. Wat een genot om naar te kijken! 

Rond een uur of 20:00 was het wel welletjes. De paarden stonden rustig en tevreden zodat wij ook met een gerust hart op huis aan konden. 

Omdat we camera’s op de paddock hebben geïnstalleerd konden we gisteravond weer genieten van Teun TV. Geweldig om te zien hoe rustig en relaxed de paarden waren, hoe alles op hun eigen tempo ontdekt en onderzocht werd, en hoe ze elkaars gezelschap steeds weer opzochten.

Hallo allemaal,

Allereerst wil ik een ieder van jullie bedanken voor jullie steun en support. Ik vond het echt heel spannend om deze actie te starten, hulp vragen is niet zo heel gemakkelijk, maar ik ben echt ontroerd door de hoeveelheid donaties die Teun en ik hebben ontvangen. Dank jullie wel!

Teun is op dit moment “stabiel”, de koorts is er nog steeds maar de abcessen komen helaas nog steeds niet los.  Gister wederom contact met de dierenarts gehad. Deze situatie mag nog twee weken duren. Als Teun over twee weken nog steeds koorts heeft en de abcessen dan nog niet gesprongen zijn dan gaan we opnieuw naar de kliniek. 

Daar zullen zijn luchtzakken opnieuw onderzocht en gespoeld worden. En waarschijnlijk is het dan nodig om toch met antibiotica te starten. 

Antibiotica is bij een ziekte zoals droes eigenlijk niet goed om te geven. Met antibiotica belemmer je het rijpen van de abcessen, terwijl de abcessen juist het liefst zo snel mogelijk open moeten springen. Zodra de abcessen namelijk open springen, knapt het paard snel op. 

Dus duimen maar dat Teun zijn abcessen binnen twee weken toch gaan springen! Het blijft spannend. 

Voor wat betreft spannend, hadden we gister een hele zware en stressvolle dag.

Droes is binnen de paardenwereld een heel groot vloek woord. Zodra er ergens droes heerst, worden paarden eigenaren heel erg bang en ontstaat er flinke onrust. 

Zo ook dus bij Teun en mij op stal. Gister kregen we te horen dat de quarantaine maatregelen die we tot zover hadden genomen niet voldoende waren en we het erf van het pension moesten verlaten. En het liefst ook nog diezelfde dag!

Er werd door het pension wel meegedacht aan een oplossing. Op een stuk land ver weg van de andere paarden werd een stal container geplaatst met daarin twee stalletjes. De bedoeling was dat Teun en Bowie daar samen zouden gaan staan. 

Op zich een prachtig idee! Maar, voor Teun niet echt prettig. De stallen waren niet zo groot als verwacht en de gedachte dat Teun 24/7 op een oppervlakte van 2 bij 2,5 meter zou moeten staan vloog mij aan. Dit wilde ik echt niet voor hem! Maar hij MOEST van het erf af die dag. 

Nu hoor ik jullie denken, 24/7 in de stal? Hij staat toch op een land dus hij kan toch naar buiten? Nou hier komt dus het volgende probleem. 3 jaar geleden was Teun heel erg ziek. Na weken van tobben en onderzoeken is Teun uiteindelijk in de Universiteitskliniek voor paarden in Utrecht beland. Uit die onderzoeken bleek toen dat Teun EMS heeft. Zo simpel mogelijk uitgelegd betekent dit dat Teun een soort van suikerziekte heeft. Voor Teun betekent dat hij voortaan voeding nodig heeft, wat zo min mogelijk suiker en eiwitten bevat.  Èn, en dit vind Teun zelf het ergste, dat hij dus niet meer onbeperkt op gras mag staan. Hoogstens, met goede monitoring van het fructaan gehalte van het gras, een uurtje per dag. 

Zodra Teun wel te veel suiker en eiwitten binnen krijgt, ontwikkeld hij ontstekingen (steatitis) in zijn lichaam. Een serieuze aandoening dus.

En alhoewel ik meestal goed in oplossingen kan denken, overviel nu de paniek mij. Ik wist het even echt niet meer. Hoe moest dit, hoe kon ik dit oplossen. 

Kon ik Teun verhuizen naar een andere locatie misschien? Nee, dat lukte niet. Niemand zit te wachten op een paard met droes.

Maar het idee dat hij de komende weken opgesloten stond kon ik echt niet handelen. Hij was al ziek, ik wil het alleen maar aangenamer maken voor hem, niet vervelender. 

Verdrietig belde ik mijn vriend op en vertelde hem wat er nu weer allemaal speelde op stal. Ik zag het even niet meer zitten. 

En hij reageerde geweldig! Ik kom er aan, dit gaan we oplossen.

Bart was er binnen 10 minuten en nam gelijk het heft in handen.  Een pittige discussie met het pension volgde en uiteindelijk kwamen ze tot een compromis.

Er zou nog een container bij komen en voor de containers werd zand gestort zodat er een paddock ontstond en Teun dus veilig naar buiten kan. 

Bart begon gelijk druk te bellen en te regelen. Vrijdagmiddag 14:00 uur, het weekend kwam eraan, en er moest nog van alles gebeuren. 

Maar Bart kreeg het voor elkaar. De tweede container werd diezelfde middag nog gebracht en ook het zand zou einde van de dag komen! 

Maar we waren er nog niet. Op het land was geen water en stroom. Ook dit loste Bart op. Een boodschappen lijst werd gemaakt en hij begon met voorbereiden van de klussen. 

We zijn uiteindelijk tot 21:00 uur s avonds bezig geweest om alles in orde te maken. De automatische waterbakken werden aangesloten en de elektra werkt! 

Helaas gooide de locatie toch nog roet in het eten. De zandwagens   moeten over een dam om het weiland te bereiken, echter was de druk van de wagens op de dam te groot. Na de eerste lading zand besloten de mannen dat de rest van het zand pas de volgende dag geleverd zou kunnen worden, nadat de dam verstevigd was voor het gewicht van de zandwagens. 

Dat was een tegenvaller. Bowie en Teun zouden dan een nacht op het land moeten doorbrengen zonder dat ze elkaar konden zien. 

Maar ja, we moesten die dag van het erf af, dus verhuisden we de paarden toch naar de containers.  Met Teun ging dat redelijk, hij was wel gespannen en wat onrustig maar legde zich toch bij de situatie neer.  Bowie was echter een ander verhaal. Hij was compleet over zijn toeren, trapte tegen de schotten aan en probeerde op alle manieren uit de container te komen. Zo konden we hem niet achterlaten voor de nacht. Of Bowie raakte zelf gewond, of hij trapte de container kapot en ging over het land zwerven en naar de andere paarden een stuk verder op. En omdat ook Bowie in quarantaine staat, zou het leed dan niet te overzien zijn. Wederom veel onrust en angst en boosheid bij de andere pensionklanten. 

Ondanks dat het eigenlijk niet de bedoeling was dat ze terug gingen, besloten we dat dit overmacht was. We hadden er alles aan gedaan om dit nog met stoom en kokend water te regelen maar het welzijn van onze paarden maakte toch, dat het nu niet ging lukken. 

Uiteindelijk besloten we ze dan toch nog een nacht in de oude quarantaine stal te laten doorbrengen. 

Gelukkig kalmeerde Bowie snel toen hij weer op zijn vertrouwde plek stond en konden we met een gerust hart, maar moe en erg koud, op huis aan. 

Vandaag gaan we verder met het op orde maken met de locatie van Bowie en Teun. Hopelijk is alles op orde rond de middag, zodat we de paarden op tijd kunnen verhuizen en ze de tijd hebben om eerst te acclimatiseren voordat de avond valt. 

Wordt vervolgd!