In de jaren zeventig verliet ik na mijn schooltijd mijn dorp Lanusei in Sardinië om een nieuw leven te beginnen in Nederland; waar de moeder van mijn kinderen ontmoette; en waar met veel plezier ruim 43 jaar een mooie baan had bij Dow Benelux. Drie jaar geleden met pensioen gegaan. Naast mijn werk op Dow, sinds 1998 als tussenpersoon tussen klanten en eigenaren, doe ik ook het beheren en verhuren van tientallen vakantiewoningen aan de oostkust van Sardinië. Met de opbrengst hiervan doe ik alle mogelijk om de vele verlaten weeskinderen in Oost Afrika te helpen.
In het verleden heb ik een aantal jaren veel gedaan om Unicef te helpen, met een aanzienlijke maandelijkse bijdrage om die kleine kinderen welke honger leden te helpen. Jaren later kwam via de media, kranten en TV het grote schandaal van deze organisaties, waaronder Unicef, aan het licht. Dit was voor mij het punt, toen ik het besluit nam om directe ter plaatse mijn hulp verdere te voortzetten. Met veel passie en hart ben ik sinds 2009 actief in Oeganda, om de levensomstandigheden van de vele verlaten weeskinderen te verbeteren.
Helaas worstelt dit land nog steeds met de gevolgen van zijn lange en bloedige burgeroorlog, die meer dan eenentwintig jaar duurde en pas veertien jaar geleden eindigde, waarbij honderdduizenden mensen werden gedood en alleen al in Oeganda bijna twee miljoen wezens achterbleven, waaronder kinderen die hun ouders hebben verloren door o.a. aids.
In Kasaala in centraal Oeganda hebben we samen met drie Zweedse vrienden een heel weeshuis laten bouwen; en later in 2015 ook een kleine basisschool voor zowel weeskinderen maar ook voor kinderen uit armere lokale gezinnen. Tot op heden is de belangrijkste hulp aan het weeshuis in Kasaala nog steeds te danken aan de vrijgevigheid van deze vrienden; zij zorgden al voor deze kinderen toen wij samenwerkten, maar zij zorgen nog steeds voor hen alsof het hun eigen kinderen zijn.
Nadat ik mijn ondersteunende werk in Kasaala had beëindigd, verhuisde ik naar een ander deel van Oeganda, waar de ellende helaas nog groter was dan ik aanvankelijk had gedacht. In deze streek kende ik twee jonge vrouwen, Barbra en Esther, die een ander weeshuis runden, met houten en lemen hutjes; maar met zoveel liefde, toewijding, zorg en respect voor de kleine kinderen. Iets onbeschrijfelijk voor ons... om hen te zien leven in omstandigheden van extreme ellende en armoede; in een wereld die totaal verschilt van de onze.
Na een evaluatie van de basisbehoeften van de gemeenschap en het leggen van goede contacten met de plaatselijke autoriteiten om de verschillende vergunningen te verkrijgen, heb ik in eerste instantie de nodige middelen verstrekt om een nieuwe keuken te bouwen en een oude slaapzaal weer op te knappen; essentiële elementen voor de opvang van zoveel kinderen. Elektriciteit werd ook hierheen gebracht en aangesloten, dankzij de hulp van een vriend.
Bovendien werd ongeveer drie jaar geleden een project voor een nieuwe school goedgekeurd en kreeg een bouwvergunning van de plaatselijke overheid. Met mijn spaargeld begon ik aan de funderingen voor deze gebouwen; en later werden ook de drie schoolblokken gebouwd. Ook het ommuurde omheind werd voltooid. Een nieuwe waterput laten boren op een diepte van maar liefst 115 meter met veilig en gezond water voor tientallen jaren. Ook het grote interne terras is niet lang geleden voltooid.
Laatste update: Na jaren van opofferingen en veel energie, maar in het bijzonder dankzij de steun van een paar mensen, is het eindelijk gelukt om de bouw van de school voor meer dan 300 kinderen te voltooien, die op 10 januari '22 is geopend en ingehuldigd en nu volledig operationeel is, dankzij de plaatselijke vrijwilligers en leraren. Ons weeshuis verzorgt, met toestemming van de plaatselijke overheid, zowel de school als de zorg voor de vele weeskinderen.
Degenen die wij helpen zijn meestal vrouwen en kinderen die niet ver van ons wonen, maar tussen ons en hen lijkt het alsof we door twee werelden worden gescheiden. Als we hen de mogelijkheid ontzeggen om buiten hun continent een betere toekomst te zoeken, dan hebben we in dit geval de mogelijkheid om hen daar direct te helpen, in hun eigen land, in hun eigen huis.
Ben net teruggekomen uit Oeganda en Kenia, waar drie maanden verbleef. In Katuugo Uganda heb ik nu ook een stuk grond kunnen kopen naast het weeshuis, waar een kleine kliniek wilde opzetten, maar gezien de hoge kosten die deze bouw met zich meebrengt; helaas moet ik voorlopig van deze stap afzien. Maar zeker zal ik op dit nieuwe land ooit een nieuw tehuis kunnen bouwen voor de weeskinderen en hun vrijwilligers, om zo dit weeshuis uit te breiden.
Na dertien jaar financiële steun met spaargeld, en zelfs na de verkoop van mijn huis in Sardinië, waarmee de hoge opgelopen (wegens Covid) kosten voor de bouw van de school hielp afronden, is mijn spaargeld helaas op. Daarom vraag ik via deze site hulp om mijn werk voor de vele weeskinderen te steunen, met een hartelijke dank aan hen die mij het vertrouwen geven.
Een nederig beroep aan u allen; en via u op hun die deze trieste realiteit financieel zouden willen ondersteunen. Van mijn kant beloof ik dat elke gedoneerde cent een directe hulp is. Via deze pagina kunt u de voortgang van ons werk ter plaatse volgen, 'voor' en 'na' bekijken. De bouwwerkzaamheden van het hele weeshuis en de school volgen via foto's en video's; en een actueel verslag van wat we ter plaatse doen. Voor Katuugo en de vele weeskinderen van Oeganda, de hoop en toekomst van een land dat even gewond als trots en mooi is.
Hieronder staan enkele foto's en video's van de situatie van de oude school, actief tot februari 2020; en de huidige gebouwen, voltooid begin januari 2022.
Mijn doelen voor fondsenwerving die alleen in de laatste drie jaar in Katuugo zijn voltooid; en voor de huidige werkzaamheden zijn:
1. Nieuwe keukenconstructie. (voltooid)
2. Boren van nieuwe put met een net waterleidingen naar de verschillende huizen en school. (afgerond).
3. De bouw van de drie schoolgebouwen voltooien en ze eind januari 2022 in gebruik nemen. (voltooid)
4. De aanleg van een groot terras tussen de gebouwen, zodat de kinderen bij zware regenval niet zowel de school als de slaapzaal met modder hoeven te betreden. (voltooid)
5. De school en het weeshuis worden volledig omheind met een goede, stevige ommuring (voltooid)
6. Als laatste, maar zeker niet de minste, wil ik een nieuw stuk grond kopen naast het weeshuis, waar later het weeshuis kan uitbreiden. (voltooid)
7. Bouw van nieuwe gescheiden badkamers voor jongens en meisjes (voltooid)
8. In Katuugo moet ik nog verschillende werken voltooien, waaronder 1) De bouw van een nieuwe slaapzaal; hieraan is grote behoefte. 2) Nieuwe waterleidingen naar de badkamers en toiletten. 3) Het plaatsen van goten in de verschillende gebouwen met opvangbakken. 4) Naast de keuken een gebouwtje waar de afwas uit de regen of de felle zon, op een fatsoenlijk manier kan worden gewerkt. 5) De aankoop van een wasmachine van 15 kg. Geschatte prijs van dit werk in Oegandese Shillings 105 miljoen, € 27000 (Prioriteit)
9. In Kenia in Oboke bij een weeshuis waar 250 weeskinderen wonen plus eenentwintig vrijwilligers, wil ik ook prioriteit geven aan de aanleg van een nieuwe waterput op 220 diepte, met externe reservoirs en een netwerk met waterleidingen naar de verschillende gebouwen, badkamers, keuken en de huidige school. De pomp wordt geactiveerd door de energie van 16 zonnepanelen. Mijn taak is juist om te zorgen voor een efficiënte, kwaliteitsvolle watervoorziening voor dit grote weeshuis. Momenteel hebben ze hier een put van minimale diepte maar met ernstig vervuild water, waaruit ook de dieren drinken. Geschatte prijs van deze nieuwe waterput welke gegaranteerd schone water voor altijd zal geven, in Keniaanse Shillings 2,41 miljoen, €19900 (Prioriteit)
Om dit werk in zowel Katuugo Uganda als Oboke Kenia te voltooien, wil ik deze campagne ook op GoFundMe voortzetten. De prioriteitskosten voor deze twee weeshuizen bedragen momenteel 46900 euro. Hartelijk dank voor uw begrip.
Dit volgende verhaal is lang, dus vermijd het in details te vertellen. In 2005, op twaalfjarige leeftijd, werd mijn zoon Niels getroffen door een zeldzame stofwisselingsziekte, GM1 Gangliosidosis, één tot twee gevallen op een miljoen, waarvoor absoluut geen genezing mogelijk was, met een maximale levensverwachting van drie jaar. Na ongeveer een jaar door de hel, tussen verschillende ziekenhuizen en specialistische bezoeken; hem, die voor verloren was gegeven, leek met zijn gezondheid onverwachts te verbeteren zonder enige behandeling of medicatie. Na nog een langere periode, in het UZ te Gent, vertelden de artsen die dit geval volgden, dat deze ernstige ziekte welke bij hem werd vastgesteld, niet meer aanwezig was. Zij konden eigenlijk geen juiste antwoord geven op zijn volledige herstel; en dit zonder enkele ingreep eo medicijn .... vanaf dit moment was ik veranderd, veranderd en voelde ik me plichtig voor het leven dat aan mijn zoon werd teruggegeven. Dit is namelijk wat mij ertoe aanzette om in Oostelijk Afrika te gaan helpen en werken.
(meer foto's en video's te zien via de webpagina van GoFundMe) https://gofund.me/4954cede