Als eerste zal ik me even voorstellen.

Ik ben Leroy, ik ben 27 jaar en woon in Stein (Lb).

Ik ga even in het kort vertellen wat er met mij is gebeurd en waarom we deze doneeractie starten.

Ik ben geboren op 25-07-1994 in Sittard als tweede zoon in ons gezin. Bij de geboorte had ik al een moeilijke start, maar de artsen dachten dat ik gewoon ‘’te snel’’ geboren was. Tot mijn 8e leek ik gewoon ‘’gezond’’ maar door de gebeurtenissen erna bleek echter dat ik ben geboren met het Syndroom van Marfan. Waardoor ik op 19-12-2002 een hele zware hersenbloeding heb gekregen en mijn hersenstam bekneld is geraakt. In het MUMC ben ik toen meerdere keren met spoed geopereerd. Hierna ben ik direct opgenomen op de IC waar ik 3.5 maand in comateuze toestand heb verkeerd.

Een Klinisch neuropsycholoog die mij in mijn comateuze toestand onderzocht zei dat mijn hersens niet meer reageerden. Maar gezien de leeftijd (8 jaar), wou hij me toch in een revalidatie centrum hebben in Tilburg (Leijpark), een speciale kliniek voor jongeren met N.A.H. (Niet aangeboren hersenletsel).

Langzaam aan ben ik daar uit mijn vegetatieve toestand gekomen. En heb ik opnieuw moeten leren praten, eten, drinken etc.

Vanuit Tilburg kon ik naar het revalidatiecentrum in Houthem om daar de revalidatie verder op te pakken. Langzaam aan ging het steeds wat ‘’beter’’. Ik kreeg daar mijn therapie, verzorging en school.

Eindelijk na 2 jaar mocht ik weer eens een weekend naar huis!

Mijn moeder wou mij graag volledig weer terug in huis hebben, waardoor ze alles heeft laten aanpassen zodat dat ook mogelijk zou zijn. Dat is nu al ongeveer 15 jaar geleden. Zolang doet mijn moeder mij al thuis verzorgen en alles regelen.

In al die jaren dat ze dit al doet, heeft ze bijna alle uitstapjes met eigen vervoer gedaan/geregeld. Nu maak ik een aantal jaar af en toe gebruik van een regiotaxi, maar ze gaan maar tot 20 km van huis. Het grootste probleem is dat ik volledig afhankelijk ben geworden van een elektrische rolstoel waardoor de uitstapjes zeer ernstig worden beperkt.

Spontane uitstapjes zitten er ook niet meer in. Omdat we een hecht gezin zijn kunnen we helaas ook geen gezinsuitjes meer doen. Mijn sociale leven is bijna nihil. Dat begint mentaal ook zijn tol te eisen. En niet alleen voor mij maar ook voor mijn moeder en de rest van ons gezin.

We zouden dus daarom graag deze doneeractie willen starten voor een rolstoelbus.

Gemeente Stein heeft ons 2 keer afgewezen met dit verzoek.

Wij als gezin vragen jullie dan ook om hulp om deze droom te verwezenlijken. Zodat Leroy ook eindelijk kan genieten van de mooie dingen in het leven. Omdat we vinden dat Leroy het verdient om ook enigszins als een 27-jarige de noodzakelijke en ook spontane uitstapjes te kunnen maken en zo hopelijk wat meer kan gaan genieten van het leven.