Tijdens onze reis in Roemenië troffen we dit mannetje. Per toeval dat we hem vonden. Ons oog viel in eerste instantie op een pup, die langs haar dode broertje liep. 

Bobita lag onder hek in het zonnetje. Voorzichtig te kwispelen. Toen ik tegen hem begon te praten, stond hij op, voor zover mogelijk. Hij kroop onder het hek en viel om. Even later deed hij nog een poging en dit lukte. Maar geen wonder. Zijn voorpoot staat helemaal krom en achter leek hij ook te manken. 

Hij nam ons voer aan en bleef vriendelijk kwispelen. We besloten om hem mee te nemen. Hij had dringen medische zorg nodig. In de auto liet hij alles over zich heenkomen. Alsof hij al jaren bij ons hoorde! De teken kropen over zijn lijf. En overal had hij open wondjes. Maar de pijn aan zijn achterhand was het ergst.

Nu een paar dagen later, weten we wat ons te doen staat.... Ons lieve kereltje….. ik weet niet eens waar te beginnen! Zoals te verwachten heeft hij meerdere botbreuken in zijn voorpoot, echter zijn deze zo vergroeid dat er niks anders mogelijk is dan een amputatie. Maar daar komt bij dat hij ook in zijn achterpoot een flinke breuk heeft zitten.

Lopen doet hem dan ook vreselijk veel zeer! Ik krijg buikpijn bij het idee dat hij hier al zo lang mee rond heeft moeten lopen, zonder dat er iemand naar om heeft gekeken. En dat terwijl hij gewoon in een tuin leefde!😭

Maargoed, we hebben hem gered en niks of niemand kan hem nog kwaad doen. Het is nu aan ons om ervoor te zorgen dat hij alle nodige medisch zorg krijgt! En daarna het allerliefste baasje! Die hem al die vreselijke jaren doet vergeten…..

We hebben besloten om eerst die achterkant te laten opereren, gezien die meer recent is dan zijn voorpoot. Helpen jullie mee?

Wordt vervolgd!🐾