lieve familie, vrienden en collega's,

zoals velen van jullie weten is bijna 6 jaar geleden alweer mijn leven op zijn kop gegooid. en strijd ik zelf nog iedere dag om positieve dingen te kunnen blijven zien en ervaren. mede dankzij jullie lukt me dat aardig.

wat een mooi sprookjje had moeten worden werd een nachtmerrie die nog altijd voort duurt en mijn leven beheerst.Of ik dat nou wil of niet , ik kan het gewoon we niet loslaten. Mijn relatie werd bruut beeindigd door het leeghalen van het huis vlak voor het einde van de zwangerschap van mijn ex! en dat op de dag dat mijn vader trouwde. tot op de dag heeft haar familie en dus ook zij er alles aan gedaan om mij mijn zoon te ontnemen en daar bij ook mijn zoon zijn kans op het leren kennen van zijn vader.. Beer zou eigenlijk Mika van Helmondt moeten heten. maar zelfs onze gezamelijk gekozen naam is mij niet gegund. ik heb er bijna alles aan gedaan om hem reël te kunnen ontmoeten zonder te veel te eisen. van hun zijde waren toen der tijd die niet veilig en verantwoord en heb ik op advies van instanties die afgewezen. vele valse beschuldigingen en hun vlucht naar Hongarije zeggen genoeg.

Al bijna 6 jaar lang ontnemen zij mijn zoon zijn vader ! En dat recht heeft hij gewoon,dat doet niet alleen mij maar ook mijn familie heel erg veel pijn en verdriet. er zijn momenten geweest dat ik het niet meer zag zitten en de dagen alleen maar zwarter werden maar dankzij een hoop mooie mensen om mij heen ben ik nog steeds strijdbaar.

op moment loopt er een rechtzaak en dat maakt dat ik weer een advocaat nodig heb om een geslachtsnaamwijziging tegen te gaan. zolang hij mijn naam draagt zal hij zich altijd af kunnen blijven vragen wie zijn vader is ! en kan me dus opzoeken wanneer hij meer van me wilt weten of antwoorden wilt waarom ik niet in zijn leven ben/was.

wordt Beer zijn naam gewijzigd naar die van haar dan is dat laatste stukje hoop dus verdwenen en daarmee ook mogelijk mijn strijdlust en die hoop!

aangezien advocaten duur zijn en ik mijn potjes verbruikt heb, en niet bij mijn ouders kan blijven aanklopen wil ik jullie mooie mensen om mij heen om hulp vragen! en hier schaamde ik me heel lang voor maar er hebben een paar mij overtuigd om het op deze manier te proberen. dit keer geen biertje of een arm om mij heen. neee ik heb dit keer echt jullie hulp anders nodig ! en wil je een keer wat meer horen vraag er gerust naar !

als je kan ? als je wilt ? zou jij mij dan financieel willen steunen in deze harde strijd waar je als vader vaak radeloos in staat als je kind je wordt ontnomen? 

uit het diepste van mijn hart, ben ik jullie zeer dankbaar 😇