Mijn zus ligt in een hospice in Rotterdam. Haar levensverwachting is nu volgens de behandelend arts maximaal twee weken. Zij heeft geen vermogen om het verblijf in de hospice te betalen of de uitvaart te betalen. Haar echtgenoot is twee jaar geleden overleden en heeft haar door gokschulden achtergelaten met een enorme schuld, waardoor zij het huis heeft moeten verkopen en verder moeten leven van AOW en voedselbank. Zij is altijd iemand geweest met een liefdevolle benadering van mensen, zonder oordeel en bijzonder loyaal, ondanks herseninfarcten, hartfalen, diabetes en borstkanker. Dit getekende leven na opgroeien in een beschadigd, Indisch gezin door de gevolgen van de oorlog met Japan. Zij heeft nooit hulp gevraagd en nu vraag ik dit voor haar. Het zou mooi zijn wanneer zij de hospice kan betalen, die haar laatste levensfase draaglijk maakt en wanneer zij een waardige uitvaart kan krijgen, zoals zij ook heeft geleefd, door alle tegenslag heen.