Het werd tijd dat we zijn verhaal gaan delen. Mijn zoontje zit nu al twee jaar thuis met geen enkel vooruitzicht op onderwijs. Met zijn 4e jaar gingen wij wennen op school maar al erg snel bleek dat de school hem niets kon bieden.De reden die aangegeven werd is dat hij nog niet goed kon delen. Erna werd ook aangeven dat hij drukker was dan de rest.Maar daar zijn genoeg tools voor zonder er gelijk een stempel op te plakken! Wij werden van de het kastje naar de muur gestuurd en vonden uiteindelijk een school waar hij een paar weken mocht wennen met 5.5 jaar. Na veel goede verhalen werden we uiteindelijk toch weggestuurd wat ik nooit had verwacht. Hij had het namelijk onwijs naar zijn zin in de groep alleen had hij al zoveel gemist dat dit uiteraard toch echt wennen was . De extra hulp die wij hadden ingeschakeld was niet aangenomen en weer stonden we samen buiten zo vrolijk mogelijk blijf je dan als moeder zodat je kind weinig merkt.Maar wat een verdriet als je weet dat hij voorlopig weer niet naar school kan. Ook het samenwerkingsverband kon verder niets voor ons betekenen. De rest van het jaar heb ik besloten om thuisles te geven en dat doen we tot op heden. Maar ook ik heb daar niet voor geleerd en is het onwijs hard nodig zodat er leraren ingeschakeld kunnen worden thuis en hij toch mee kan komen dalijk met zijn leeftijdsgenoten. Ik doe er alles aan om hem zoveel mogelijk na schooltijd onder de kids te brengen. Maar hij mist het toch dat merk je elke dag weer. Graag wil ik hem zo zorgeloos mogelijk  onderwijs kunnen bieden en dat kan ik niet alleen daar heb ik iedereen voor nodig die ons zou willen helpen. Delen zoveel u kan is al zo gewaardeerd. Hij verdient het zo 🌼 Bedankt voor het lezen. Bij vragen kunt u mij altijd emailen.