Het geld, dat ik hiermee wil inzamelen is voor mijn eigen begrafenis en nog alle medische en niet medische openstaande rekeningen. Waar ik de ene factuur betaal, moet ik de andere laten liggen. Begrip is in Nederland hiervoor ver te zoeken. Ook mijn ouders doen wat ze kunnen, maar ook daar houd het een keer op. nu denkt u, diegene die de moeite neemt om dit te lezen, dat ik dus terminaal ziek ben. Ik ben altijd zelfstandig ondernemer geweest en heb altijd voor mezelf kunnen zorgen. Helaas is mijn bedrijf mede door mijn afwezigheid en de bankencrisis in 2008 failliet verklaard. Wel heb ik een uitkering vanuit mijn AOV, maar die dekt bij lange na niet alle kosten en zeker de laatste jaren niet meer aangezien een AOV niet wordt geïndexeerd. Als gevolg zit ik al 12 jaar lang het ene gat met het andere te vullen. Ondersteuning krijg ik niet, want ik ben zelfstandige ondernemer geweest en die verdienen in de ogen van de overheid kapitalen (was dat maar zo, maar dat geldt voor de meeste van ons niet). Nu was dat ook zeker niet in mijn geval, maar we hadden het beter dan nu en zeker niet zo uitzichtloos.
Ik lijd aan de ziekte: chronische zenuwpijn in combinatie met een versleten rug. Ik leef hierdoor dagelijks met helse pijnen in mijn rug met branderige en hevige pijnen in mijn beide benen. Ik lig daarom minimaal 12 uur per dag op bed en dat moet ik verdelen over de 24 uur, die in één dag zit. Daarnaast moet ik het liggen afwisselen met een klein stukje lopen en zitten, maar ook dat kan ik weer niet te lang. U begrijpt ik heb nogal een zeer onaangenaam leven en de koek is bij mij op. Ik ben leeg gestreden, door mijn aandoeningen. Het is nogal een rot leven wat ik heb, aangezien ik niets met mijn gezin kan ondernemen. Mijn vrouw, inmiddels liggen we ook nog eens in een scheiding, heeft mij mede door het leven dat we nu samen moeten leven verlaten, wat ook helemaal niet zo gek is want ook zij heeft recht op een normaal bestaan. Ook zou ik hiervoor niet weten hoe we de rekeningen voor de gezamenlijke advocaat zouden kunnen betalen, maar dat zien we dan wel weer. Nu is ze 'verplicht' het leven te leiden dat ik moet leven en daar wordt niemand blij van. Ikzelf ben ik nu 49 jaar en zij is 46 jaar, waarvan als één van de vele voorbeelden, wij al 12 jaar geen vakanties of uitjes hebben kunnen ondernemen. Dus ook onze kinderen, inmiddels 19 en 14 jaar oud, niet.
Ikzelf slik nu al 12 jaar de zwaarste pijnstillers die er bestaan en ook de maximale dosis om de pijn te verminderen, maar wat we bij de pijnpoli of andere medische instellingen ook geproberen of geprobeerd hebben, niets helpt. Ook de vele operaties hebben niets voor mij betekend of ook maar iets van een verbetering laten voelen.
Dit heeft mij dan ook het moeilijkste besluit in mijn leven gevraagd te nemen. Ik heb met mijn huisarts besproken om vrijwillige euthanasie te laten plegen. Ik zit nu in dit traject en zal (gelukkig) tussen nu en 6 maanden geholpen worden. Door het vele reizen van en naar verschillende ziekenhuizen, dokters en andere medici hebben wij nu een schuld opgebouwd van omgerekend € 25.000,=. Gelukkig keert mijn overlijdensverzekering € 10.000,= uit maar dat is dus niet genoeg om alles terug te betalen. Nu verkeer ik in de situatie, dat wanneer ik niet op korte termijn met € 15.000,= kom, dat ik dan op straat mijn laatste levensdagen zal moeten doorbrengen. Wat in Nederland dus gewoon gebeurd.
Ik vraag u dan ook om mij te helpen, zodat mijn gezin zonder schulden een nieuw bestaan kunnen gaan opbouwen...
Alvast hartelijk bedankt!