lieve allemaal,

Op 28 augustus 2023 hebben wij een kitten uit het asiel geadopteerd. We noemden hem Ollie.

Vanaf het begin dat we hem uit het asiel haalden hebben we problemen gehad met zijn darmen, helaas. Gelukkig was dit snel opgelost met de juiste medicijnen. We waren erg opgelucht. Totdat hij in november wat ander gedrag begon te vertonen. Hij wilde niet echt meer spelen met onze andere kitten, hij sliep veel, na een tijdje at hij niet meer. Dit voelde niet goed natuurlijk en zijn we naar de dierenarts gegaan.

De dierenarts vermoedde dat hij bloedarmoede heeft. De hele dag is hij opgenomen geweest bij de dierenarts en heeft hij allerlei onderzoeken gekregen. Helaas was de uitslag erger dan iedereen had gedacht. Hij heeft hele ernstige bloedarmoede. Eigenlijk zelfs op het randje van de dood. We hadden 2 keuzes, of een bloedtransfusie wat ongeveer 3 duizend euro kost, de andere optie was hem in laten slapen. Zoals het nu ging kon het gewoonweg niet. We hebben ervoor gekozen om hem voor nu mee naar huis te nemen en er goed over na te denken wat we moesten gaan doen voor hem.

Uiteindelijk zijn we de volgende dag toch nog naar het dierenziekenhuis gereden en heeft hij daar in de nacht een bloedtransfusie gehad. Het was nog wel de vraag of hij het zou overleven. Gelukkig is hij de nacht goed doorgekomen. De volgende dag hebben we hem opgehaald en lekker mee naar zijn eigen huisje genomen. Het leek beter te gaan alleen wisten we helaas niet waarom hij die bloedarmoede had. 2 dagen later moesten we terug naar de dierenarts om te kijken wat de bloedwaardes nu waren. Helaas was alles nog slechter dan voor de transfusie.

We snapten er niks van. Een aantal dagen later hadden we de uitslag van het bloed wat was opgestuurd. Hij heeft een auto-immuunziekte, helaas vecht zijn eigen lichaam tegen de goeie cellen. We waren inmiddels iedere week een paar keer bij de dierenarts te vinden. We hebben heel veel voor hem geprobeerd alleen mocht tot nu toe niks helpen helaas. Het ging zo slecht dat we twijfelden of we wel door moesten gaan, ook omdat niks eigenlijk echt hielp voor hem.

We hebben getwijfeld om hem in te laten slapen tot ons grote verdriet. Toch hebben we hem nog 1 allerlaatste kans gegeven. Hij is de hele week opgenomen geweest bij de dierenarts. Dit heeft gelukkig goed uitgepakt. We zagen hem met de dag opknappen. Rusten was het beste medicijn voor hem. Na een week konden we hem gelukkig weer mee naar huis nemen. Hij zit nu een hele tijd in de bench in combinatie met een warmtelamp omdat hij echt zijn rust nodig heeft. Het gaat gelukkig nog steeds goed met Ollie. We zijn er alleen nog lang niet. We moeten nog steeds naar de dierenarts en nog steeds bloedonderzoeken doen. Dit heeft ons bij elkaar tot nu toe al wel €5000 gekost en we zijn er nog steeds niet. Alle kleine beetjes helpen voor onze lieve Ollie❤️