Hi all,

Nou, dit word het meest onpersoonlijke (maar wel eerlijke) bericht ooit denk ik.
We zitten in een hele pittige periode en ik merk dat ik veel stress van krijg om steeds mijn verhaal te moeten vertellen.
Hoe goedbedoeld de vragen ook zijn. Ik heb geen behoefte om mijn huidige status te delen, de mensen om ons heen weten het wel.

En het klinkt voor velen misschien gek, maar samen staan we sterk en we blijven echt vertrouwen houden. Het is een lange weg, maar het komt goed. Dat staat voor ons beiden buiten kijf!

Het zit, denk ik, in de mens om wat te willen doen als een ander het zwaar heeft.
Heel veel mensen vragen ons, wat ze zouden kunnen doen of sturen bloemen en/of kaartjes. Super lief! Maar als ik heel eerlijk ben, houd ik niet eens zo van bloemen. En heb ik ook niet altijd zin om op berichten te reageren.

Ja ik weet het, niet dol op bloemen is gek voor een vrouw misschien, maar toch. We hebben met 3 kleine kinderen al zoveel spullen in huis, dat bloemen en kaarten op dit moment nogal onrust en drukte geven. En die hebben we beiden al in overvloed ;-)

Vandaar nu deze site. Stel je wilt echt graag wat doen, dan zou je iets kunnen doneren.
Ik kan niet beloven dat we het aan iets zinnigs opmaken, maar een bakfiets staat bijvoorbeeld op de planning om te kopen (na heel wat onderhandelingen met Robbie, want die wilde er geen), dus dat past dan wel in de categorie zinnig.

Normaal gesproken zou ik er vast een leuk verhaal van maken met allerlei grapjes en anecdotes, maar voor nu is dit het even.

Step by step, day by day. Liefs Chantal