Terwijl ik dit doe denk ik waarom? Tegelijk vraag ik me af waarom het zo moet. Daarna bedenk ik me dat ze over de hele wereld geld inzamelen om hun doelen te behalen. 

Ik heb er maar 1 en dat is mijn vriendje zo snel mogelijk naar huis halen. Tegelijk denk ik weer "fuck stef het is een luxeding!".

Het klopt allemaal! En daarom gaan mijn gedachtes alle kanten op. 

Frits is al sinds hij een halfjaar is van ons, het laatste cadeau van mijn overleden moeder aan mijn zusje en de grootste vriend van mijn dochter. Sinds hij verkocht is is haar gedrag intens verandert in het negatieve. 

Frits heb ik een paar maanden geleden verkocht aan een superplek. Waarom? Hij zou daar aan het werk gaan. Hij zou daar gaan doen wat hij leuk vond en in deze tijd is hij een zeer dure grasmaaier. Hij was nooit echt om op te rijden maar mijn dochter werd maatjes met hem en hij was er eigenlijk gewoon om er te zijn. Hij genoot van het leven hier en is en blijft onze clown. Hij is een vrolijke nooit in de paddock! Hij werd steeds gevaarlijker met rijden voor mijn dochter. 

Door zijn bizarre karakter (paniek, snelle stress enz) blijkt het dat hij nergens zo goed aard als gewoon hier thuis. Hier kennen we zijn probleem en weten we hoe en wat. Ik had gehoopt dat hij ergens anders redelijk steady zou kunnen worden maar helaas is en blijft hij voor andere een lastige.

Ik gun hem die plek hier maar ik gunde mijn dochter ook der hobby zonder tranen en kocht dus een pony voor haar zodat ze kon gaan genieten. Je kan niet alles hebben en je maakt keuzes. Alleen als iets niet werkt als gehoopt. Wat dan? 

Zoals vele misschien begrijpen is het leven duur en is van zijn verkoopgeld de andere pony betaald waardoor we geen financiële schade zouden hebben. 

En nu moet hij terug, want hij aard niet en dit zal hij ook nooit ergens gaan doen. Alles is geregeld zijn plek en al! Hij kan terug. Alleen dan komt het financiële plaatje. Nogmaals ik weet dat het een luxeding is. Mensen die me kennen weten wat deze pony voor ons betekent en wie wij voor hem zijn. Ze zullen weten dat Frits nergens anders komt dan hier in de wei. De kans dat hij verkeerd terechtkomt is zeer groot.

Ik vraag dus gewoon iedereen om een kleinigheidje. Al is het maar een euro!

Ik ben niet van het bedellen! Verre van zelfs, maar met alles om me heen zie ik door de bomen het bos niet meer en  wil hem zo snel mogelijk ophalen. 

Het gehele bedrag hoeft natuurlijk niet behaald te worden. Het zou fijn zijn maar alle kleine beetjes brengen ons al dichter bij ons einddoel.