Geweldig nieuws, ik ben zojuist gebeld door Evidensia alle labuitslagen zijn binnen, Donya is helemaal schoon verklaard. We gaan donderdag nog een keer langs, hij gaat dan kijken of het verhemelte nog goed gesloten is. Dit is eigenlijk overbodig want onze eigen dierenarts heeft het ook al bekeken. Maar om het netjes af te handelen gaan we dit nog even doen. We kunnen dus wel zeggen dat we zo'n beetje aan het eind zijn gekomen van een vreselijke Rollercoaster, maar wel met een goed eind. Financieel zijn we heel erg geholpen door een ieder die hier in heeft bijgedragen, namens mijn moeder Christine hondenmoeder en mijzelf wil ik jullie hier ontzettend voor bedanken. Het eindbedrag wat hier opgehaald is in totaal, er stond ook op de site van Moon Slooten een open tikkie waarop gedoneerd kon worden is € 2080, hier hadden we nooit op durven hopen. Dus lieve mensen, heel erg hartelijk bedankt, niet alleen de mensen die gedoneerd hebben maar ook een ieder die het heeft gedeeld of een vriendelijk woord aan mijn moeder heeft geschonken. Ik hoop van harte dat dit de laatste update is geweest, en dat we dit verhaal hier af kunnen sluiten.

Vandaag zijn we voor het eerst op controle geweest bij onze eigen dierenarts, dit in overleg natuurlijk met Evidentia en korte Akkeren. Besloten om de pijn stilling toch wat langzamer af te bouwen dan het advies van de chirurg. Vandaag had ze een pijn stilling minder en ze was toch iets onrustiger, het is natuurlijk ook eng om ermee te stoppen. We gingen voor de wondcontrole aan de buitenkant, maar aangezien ze het eng vond en aan het hijgen was heeft de dierenarts met een lampje in haar toch al openstaande bekje even naar de binnenkant gekeken. Dat is dan weer een voordeel van het nadeel😉 het verhemelte zag er goed rustig uit, geweldig om te horen. De wond aan de buitenkant is ook heel rustig en goed van kleur. Haar oogje ziet er al heel veel beter uit dan afgelopen zondag, de pupil wordt ook kleiner als je er met een lampje in schijnt, en als je er naartoe gaat met je vinger zie je dat ze knippert dus zicht heeft. Alles gaat dus geweldig, ze heeft natuurlijk ook de beste verpleegkundige thuis zitten

Goedemorgen, gisteravond om 2100 uur mochten we kleine Donya dan eindelijk ophalen. (gelukkig ging mijn man mee, anders had ik in het donker er naartoe te rijden en ik vond het in het licht al niet te vinden) We waren allemaal zenuwachtig in de auto, na een uitgebreide uitleg over de medicatie, dat was een hele apotheek, verschillende tijden, verschillende hoeveelheden, verschillende herhalingen, niet doen. reden om 10:45 uur weer naar huis. Na de medicatie uitgebreid te hebben bekeken en een vluchtig/tijdelijk schema te hebben gemaakt mocht zet de eerste medicijnen innemen, wat natuurlijk even een gevecht was. Uiteindelijk mijn moeder en Donya in bed gelegd en weer naar huis vertrokken, daar heb ik een overzichtelijk schema gemaakt van de medicatie en ben om half één mijn bed ingedoken. Ik heb haar nog niet gesproken, maar kan zien op de telefoon dat ze de hele nacht heeft lopen spoken. Ik hoop dat ze vandaag een beetje rust pakt, ik maak me natuurlijk zorgen om Donya maar deze kleine tijger gaat het wel redden. Ik weet alleen niet of haar oogje nog goedkomt, blijkt dat dit oog al afgeschreven was en ze het had hadden gedesinfecteerd om geen besmettingsgevaar te zijn. Kon de arts uiteindelijk toch de oogkas sparen, en had het oogje dus niet verwijderd hoeven worden, helaas het oog al beschadigd maar hebben ze toch terug geplaatst. We gaan het zien, niets is terug te draaien. Maar zoals ik al zei, deze kleine tijger gaat het wel redden, ik maak me nu wel zorgen om mijn moedertje die nu dus hoofd en verpleegkundigen is. Ik hou jullie op de hoogte

Vanmorgen om 10:00 uur zaten we klaar om kleine Donya op te gaan halen, ze zouden bellen tussen 10 en 12 uur. Op een gegeven moment om 11:30 uur ben ik zelf maar gaan bellen, blijkt er geen telefoniste in het weekend aanwezig te zijn, logisch natuurlijk. Om 12:00 uur kregen we een sms dat het door de drukte nog niet was gelukt om te bellen met een update en dat Donya goed de nacht was doorgekomen. Later op de dag beloofde ze te bellen. Om 14:15 uur werden we gebeld, natuurlijk schrik je dan. De arts had een heel verhaal, haar oogje was wat beschadigd maar dit kan verholpen worden, ze deed het op zich goed maar ze vond het toch te vroeg om haar naar huis te laten gaan, dat komt omdat ze nu drie verschillende soorten pijn medicatie heeft en ze dit af willen gaan bouwen  rustig aan en dan ook willen kijken hoe ze het doet. Dit was natuurlijk een grote tegenvaller en dat hadden we niet verwacht, na het even verwerkt te hebben (ven duurde iets langer natuurlijk)  zijn we het er absoluut over eens dat ze daar in de aller beste handen is, en dat je haar dan ook niet thuis durft te hebben. Morgen wordt er opnieuw gekeken of zij het verstandig vinden dat ze naar huis gaat, en dat hopen we natuurlijk dan ook. De arts deed zijn verhaal uitgebreid en gedetailleerd, aan het eind van het verhaal vertelde hij nog wel , wat we natuurlijk ook snappen maar dat iedere nacht wel € 500 extra was. Niets aan te doen, we nemen het zoals het komt en hopen dat ze dan morgen uiteindelijk lekker naar huis komt en dat mijn moedertje haar kan gaan verzorgen, verwennen en vertroetelen

Vandaag was dan de grote dag, vanmorgen om 1100 uur mochten we Donya brengen naar Evidentia dierenziekenhuis Barendrecht. Daar werden we te woord gestaan door joachim Proot ( De chirurg)

Hij vertelde dat hij de operatie absoluut zag zitten, maar dat deze waarschijnlijk groter werd dan we vooraf hadden verwacht. Het idee was dat waarschijnlijk het oogje ook verloren zou gaan, dit moesten we natuurlijk even een plekje geven.

 Er over nagedacht, en overlegd met de arts en besloten dat als het oogje verloren zou gaan ze nog steeds een heel goed leven zou hebben daarna. In vol vertrouwen hebben we haar afgegeven, maar liepen natuurlijk toch met lood in de schoenen naar buiten. In de auto hebben we alle twee even een traantje gelaten, en zijn toen aan de terugweg begonnen. De arts had verteld dat hij zou bellen als het oogje er uit moest en als er iets anders mis zou gaan, de kans was namelijk ook groot dat ze een bloeding zou krijgen en dan meteen een transfusie toegediend. Het was een zenuwslopende dag, de uren kropen voorbij en uiteindelijk om 17:07 uur belde de arts om te zeggen dat de operatie bovengemiddeld goed was verlopen. Het oogje is gespaard gebleven en ze heeft geen bloeding gekregen. Dit keer waren er tranen van geluk bij mijn moedertje, ik heb de hele dag met haar doorgebracht, en na het telefoontje hebben we lekker samen nog gegeten en een kop koffie gedronken toen ben ik weer op huis aan gegaan.

 Morgen tussen 9.00 en 12.00 worden gebeld hoe de nacht is gegaan en dat we haar in principe op mogen komen halen. We zullen nog een aantal keer terug gaan, maar vanaf vandaag gaan we in een stijgende lijn vooruit.

  vandaag heeft mijn moeder  weer op Facebook gekeken en werd blij van alle lieve berichtjes die er op waren gezet om haar te steunen, onze dank hiervoor. Nu ga ik even lekker op de bank zitten, voetjes omhoog.

 als er weer ontwikkelingen zijn zal ik dat zeker laten weten. Alweer mijn dank voor zover, fijne avond groeten Cora

Vanmiddag werd ik gebeld dat Donya op zeker geopereerd kan worden. Later werden we terug gebeld dat er aanstaande vrijdag een plekje vrij was gekomen, natuurlijk hebben we daar meteen gebruik van gemaakt. Aanstaande vrijdag 11 uur melden we ons, ze zal een nachtje blijven en zaterdag halen we haar lekker weer op. Het is geweldig dat er zoveel lieve mensen zijn die bij hebben kunnen dragen door middel van een donatie, buiten het bedrag wat hier op de site staat is er ook nog via het tikkie dat Moon in haar bericht heeft gezet geld gestort. Het is echt hartverwarmend, zeker nadat we gehoord hebben dat het nog een stukje duurder gaat worden. Maar dat maakt niet uit, wat ik eerder al zei: ze gaat sowieso geholpen worden. Mochten er nieuwe ontwikkelingen zijn, houd ik jullie zeker op de hoogte. Voor nu wil ik nogmaals mijn dank uitspreken naar een ieder die mijn moeder een warm hart toedraagt op welke manier dan ook

Gisteren ochtend is kleine Donya begonnen en wat zwaardere pijnmedicatie, als ziet ze nu roze olifanten op de weg, de scherpe randjes zijn er nu af tijdens het wachten op groen licht voor de operatie. Vrijdag zullen we horen of ze geopereerd wordt, onder voorbehoud hebben we al gehoord dat dat wel gaat gebeuren. We hopen natuurlijk zo snel mogelijk, wachten is altijd vreselijk. Daarom is het fijn en hartverwarmend om te zien dat mijn moeder nu al via donaties en lieve woorden wordt gesteund. Ook de hulptroepen zijn geweldig, mensen die het delen en een extra oproep doen om te doneren. De tranen schieten in de ogen als ik dat voorbij zie komen.

Onze dank is groot, zoals jullie begrijpen

Tijdens het schrijven bedenk ik me dat ze er nu mensen zijn die misschien zouden kunnen denken: nu wordt er om geld gevraagd en het is nog niet voor 100% zeker dat ze geopereerd is. Wil ik toch graag even laten weten dat voor afgaand op de operatie de kosten al opgelopen zijn tot ongeveer € 1800.