Wat als die wens simpelweg werken is.
Je grootste droom onafhankelijk zijn van gemeentelijke instanties. Dit niet lukt door je huidige situatie.

Tot 2007 had ik alles op orde tot het moment.. Ik plots ziek word. Reuma een vorm van epilepsie geuit in een nog vrij onbekende aandoening zetten mijn leven in één keer op zijn kop. Geen werk meer, na 10 jaar met passie en liefde in de thuiszorg te hebben gewerkt. Geen gepaste behandeling voor handen. Insulten 10x per dag, pijn door fysieke letsel, herstel, verdriet en onmacht en op bed liggen vormen ineens mijn leven. 5 jaar lang heb ik hard gewerkt en geknokt dmv zelf onderzoek, positiviteit behoud, studies omtrent wetenschappelijke onderzoek op de voet volgend en mijn inzet als vrijwilliger om mijzelf niet af te sluiten van de maatschappij. Om na 5 jaar vechten met trots te zeggen. Ik heb mijn aandoeningen overwonnen. Ondanks ik wat meer rustpauzes nodig hebt en minder fysieke balast aan kan. Weer klaar om te werken, weer te bouwen aan een toekomst.

Met goede moed en positieve energie gaat solliciteren. Maar keer op keer te horen krijgt ondanks hulp van werkcoaches. Gezien je medische status durven we het toch niet aan. Je door blijft knokken voor nieuwe mogelijkheden en deze ook vind. Om toch te kunnen werken. Mijn enige kans een 3 jarige studie volgen, tot psychosociale counselor volgen. Zodat ik als zelfstandig therapeut kan gaan werken. In verlenging van mijn vrijwilligerswerk met kwetsbare kinderen en jongeren. Op deze manier net als ieder ander onafhankelijk mag zijn. Met trots passie en liefde je vak mag en kan uitvoeren. Door het kunnen doseren van rust en werdruk. Hiermee volledige afkeuring voorkomende.

Een grote droom onafhankelijkheid door te kunnen werken,  een kleine wens een studie kunnen volgen...