Beste allen,
Deze crowdfunding is tweeledig:
1. Verdeling zorg kinderen;
2. Hoogte kinderalimentatie.
DOEL
Zou je ook graag willen dat beide ouders dezelfde rechten hebben op het gebied van zorg voor de kinderen en de hoogte van de alimentatie en dat dit niet elke keer via een rechter bepaald moet worden, maar dat dit wettelijk zo geregeld is?
Doneer dan!
Ik wil het geld gebruiken om met een goede advocaat ervoor te zorgen dat er een bindende uitspraak komt, zodat ouders na de scheiding dezelfde rechten hebben op het gebied van de zorg voor de kinderen en dat de hoogte van de kinderalimentatie naar redelijkheid en billijkheid is. En last but not least...
Dat zonder ruzie te maken de kinderen beide ouders nagenoeg even vaak kunnen zien als 1 van de ouders dat wil.
Zorg kinderen
Wanneer je als ouders uit elkaar gaat, dan moet degene met de meeste uren (B) vaak eerst regelen dat andere uren gewerkt kunnen worden. De kinderen zijn op dat moment vaker bij de andere ouder (A).
Wanneer ouder B andere werktijden geregeld heeft, dan moet ouder A toestemming/goedkeuring geven dat de kinderen vaker bij ouder B zijn, ook als dit nog geen 50% van de tijd is. Als ouder A dit niet wil, dan zou dit via de rechter moeten, waarbij een advocaat verplicht is. Als ouder A een laag inkomen heeft, dan kan deze een pro deo advocaat nemen en ouder B moet de advocaat uit eigen zak betalen.
De rechter kan ouder A gelijk geven, omdat "de afspraak" ongeschreven staat, terwijl er eigenlijk geen gewichtige redenen zijn om ouder B ook niet tot 50% van de zorg te doen toekomen.
Ik zou graag willen dat het wettelijk zo geregeld is, dat gedeelde zorg (tot 50%, zonder gewichtige redenen) niet geweigerd kan worden.
Hoogte kinderalimentatie
Bij het bepalen van de hoogte van de kinderalimentatie wordt uitgegaan van het netto salaris van beide ouders.
Vervolgens wordt door Nibud/tremu bepaald op basis van die gegevens wat de kindbehoefte is.
Vervolgens vindt een berekening plaatst op basis van de inkomsten wat elke ouder dient bij te dragen.
De berekende kindbehoefte is nagenoeg altijd hoger dan de werkelijke kosten die je voor je kinderen maakte.
Vaak is ouder A ook de ouder die het minst verdient en ontvangt via de overheid allerlei toelagen. Deze toelagen worden alleen ontvangen, omdat er kinderen zijn. Deze toelagen gaan niet 1 op 1 van de kindbehoefte af, maar worden in verhouding van de totale inkomsten meegenomen.
In mijn persoonlijke situatie komt het erop neer, dat de kindbehoefte 1650 euro per maand is (2 kinderen).
Ik betaal ongeveer 1000 euro per maand (400 alimentatie) en 600, omdat ik de zorg van de kinderen geregeld heb. Mijn ex betaalt 600 per maand, omdat zij de zorg van de kinderen voor de andere dagen heeft. Echter ontvangt zij 1100 aan toelagen.
Onder aan de streep houdt zij netto meer over dan ik, terwijl ik ongeveer 14 uur per week meer werk en een aanzienlijk hoger salaris heb (ik ben ook 7 jaar ouder).
Ze heeft het dus financieel beter, heeft meer vrije tijd en ziet de kinderen vaker.
Daarnaast is er sprake van een vreemde indexering door Nibud/tremu. Op het moment dat wij nu uit elkaar zouden gaan is de kindbehoefte lager dan toen wij 3 jaar geleden uit elkaar gingen, inclusief de indexeringen.
Ik zou graag willen dat het wettelijk zo geregeld is, dat:
- altijd naar de werkelijke kosten gekeken wordt (en echt niet op een eurootje);
- dat beide ouders inzage hebben in de spaarrekening en de uitgaven t.b.v. de kinderen (zodat ook ouder B wel eens een leuke broek of shirt kan kopen);
- dat de kosten van vakanties en uitjes met de kinderen van ouder B worden meegenomen in de kosten (deze kosten komen nu bovenop de alimentatie of heeft ouder B geen recht op vakantie met zijn/haar kinderen);
- dat beide ouders naar verhouding de verschillende toelagen (Kinderbijslag, inkomensafhankelijke combinatiekorting en Kindgebonden budget) ontvangen. Dus deze kunnen door de minst verdienende ouder aangevraagd worden, maar worden naar verhouding verdeeld onder de ouders. Nu ontvangt de ouder met de kinderbijslag ook het kindgebonden budget en wanneer ouder B net geen co-ouderschap heeft, dan krijgt ouder A wel alles en ouder B niets.