Hallo, ik ben Gerben. Ik ben 21 jaar, kom uit Friesland en doe dit jaar samen met mijn school, Alfa College Uniformberoepen, mee aan de Alpe d'HuZes.
Ik heb de Alpe d'HuZes al eens eerder gefietst in 2022, ook met Alfa College. Onze school, Alfa College Uniformberoepen Groningen, biedt opleidingen aan zoals: Beveiliger niveau 2 (die ik in 2022 volgde en waarmee ik toen ook meedeed), Beveiliger Coördinator niveau 3, Handhaving, Toezicht en Veiligheid niveau 3 (mijn huidige opleiding), en Leidinggevende niveau 4. Tijdens de week van de Alpe d'HuZes zorgen wij als studenten voor de beveiliging en bewaking van het evenement. Helaas mogen we de berg maar één keer op fietsen, maar het is het dubbel en dwars waard! Want tijdens de officiële run van de Alpe d'HuZes zijn we volop aan het werk rondom het evenement.
Het geld dat ik wil ophalen, gaat naar KWF Kankerbestrijding. Dit jaar hoop ik dat er meer onderzoek en betere hulp komt voor alvleesklierkanker – een slopende en ongeneeslijke ziekte. Op 1 augustus 2024 verloor ik een van mijn allerbeste vrienden, Albert, aan uitgezaaide alvleesklierkanker. Mijn lieve, eigenzinnige, eigenwijze, kleurrijke, markante, grappige en bovenal geweldige vriend Albert. Voor hem fiets ik opnieuw de Alpe d'HuZes op!
Albert was er al 34 jaar toen ik geboren werd, maar vanaf het eerste moment dat ik er was, maakte hij deel uit van mijn leven. Het leeftijdsverschil tussen ons was dan wel groot, maar dat stond onze vriendschap nooit in de weg. Vanaf het begin was ik zijn "kleine vriendje", en dat ben ik 20 jaar lang gebleven, tot aan zijn laatste adem. Albert was een gedreven man, een vrachtwagenchauffeur in hart en nieren. Een kleurrijk persoon die openstond voor alles en iedereen: zijn vrouw, kinderen, familie, collega’s, buren en vrienden waren ook de mensen die hij lief had in zijn leven. Daarnaast had Albert altijd het stuur in eigen hand en was gek op Amerikaanse oldtimers. In het verleden was hij eigenaar van onder andere een Mack Ultraliner (vrachtwagen), een Pontiac Firebird, een Trike (soort motor), een Edsel Rangers uit 1959, de Chevrolet Van (camper), en zijn allerlaatste auto: een Chevrolet Master Deluxe Sport Sedan uit 1939 – een Hot Rod, zijn droomauto, die hij tot het allerlaatste moment bezat. Met deze voertuigen was hij altijd te vinden in zijn garage, waar hij de auto's poetste en er mee sleutelde. Met deze voertuigen was hij samen met familie en vrienden altijd te vinden op Amerikaanse automeetings. Dit was zijn passie, en hij genoot er met volle teugen van.
In 2023 voelde Albert zich al een tijd niet goed en zat hij ziek thuis vanwege de ziekte van Crohn. Na diverse onderzoeken en een MRI-scan kreeg hij op 2 mei 2023 de diagnose uitgezaaide alvleesklierkanker, met uitzaaiingen naar andere organen en vlekken op de lever en longen. Zijn wereld – en die van ons allemaal – stortte op dat moment in. We konden niet geloven dat Albert ineens een 'houdbaarheidsdatum' had gekregen. Op zo’n jonge leeftijd van slechts 52 jaar...
Albert zei in zijn eigen woorden: "Oke, ik heb nu al verloren, maar ik kan met de tijd die ik nog heb: alles er uit te halen wat er uit te halen valt!" En dat heeft hij gedaan. In de 15 maanden dat hij ziek was, onderging hij 15 chemobehandelingen. Toen hij aan de 16e wilde beginnen, vertelden de artsen hem dat hij was uitbehandeld, en leefde nog verder op medicijnen. Toch bleef Albert doorgaan met genieten van het leven: ondanks alles bezocht hij nog een concert van AC/DC in Amsterdam die zijn broers regeleden samen met stichting wensambulance en hadden ze de avond van hun leven, hij ging naar verschillende automeetings, reedt nog de elfstedentocht met zijn Hodrod, en bracht veel tijd door met zijn dierbaren.
Albert overleed in het bijzijn van zijn familie in de nacht van 1 augustus 2024 op 54-jarige leeftijd. Op zijn begrafenis kreeg hij een prachtige 'ride-out', die hij zelf had uitgestippeld. Een indrukwekkende stoet van auto’s, Amerikaanse oldtimers en vrachtwagens begeleidde hem op zijn laatste reis naar zijn laatste rustplaats. zijn kist werdt achterop geplaatst op de vrachtwagen die hij voor het laatst reedt toen hij nog in loondienst werkte. You did your own way! En: You'll never walk alone! Waren de muziek stukken van Elvis Presley en Gerry & the Pacemackers die op zijn uitvaart werden afgespeeld en dat maakte Albert bijzonder in zijn persoonlijkheid van wie hij daadwerkelijk was!
Tijdens zijn ziekte kon Albert het niet meer volhouden om aan het werk te gaan, en het rijden in de vrachtwagen, maar hij werd verrast door de stichting Noah4All, die wensdagen organiseert voor terminale en uitbehandelde patiënten – vooral voor vrachtwagenchauffeurs en liefhebbers. Albert liet nauwlettend de pagina van Noah4All in de gaten op zijn favoriete platform Facebook. Als de organisatie van Noah4All een bericht doet op Facebook dat ze naar Friesland gaan voor een wens, is Albert's reactie: 'O' ze zijn in Friesland! Komen ze voormij? Waardoor iedereen in huis stijf uit de ogen keek van : 'NEE!!!'. En een aantal minuten later kwam de wenstruck de straat in rijden en Albert was helemaal ontroerd. Albert werd een aantal dorpen verderop opgewacht door andere familie leden en collega's. Albert kon het op dat moment niet meer droog houden. Na het drinken van een bakje koffie, gingen ze in een lange konfooi, om Albert een onvergetelijke dag te bieden. Dit verhaal is te vinden op de site van Noah4All onder de naam: The Gambler.
Na zijn overlijden gaf Albert aan geen bloemen op zijn begrafenis te willen, maar vroeg hij mensen om te doneren aan Noah4All, zodat andere zieken ook een onvergetelijke wensdag konden beleven. Een record bedrag haalde hij nog op, en daarmee konden ze weer 3 wensdagen organiseren.
Hieronder staat een YouTube-link naar Albert zijn wensdag: een korte impressie van wie hij was en wat die dag voor hem betekende.