Op 19 augustus 2019 gaat Amber naar Provo, Utah om (hopelijk) haar leven weer terug te krijgen. In Nederland is ze uitbehandeld en moet ze maar leven zoals ze nu is. Amber kan niet werken, leeft bijna geïsoleerd van de buitenwereld en kan niet voor zichzelf zorgen. Daarom gaat ze in Utah bikkelhard werken aan haar herstel. Normaal gesproken duurt deze behandeling een week maar het kan zijn dat ze nog een 'boost'-dag nodig heeft en langer moet blijven. Cognitive FX biedt deze zeer gespecialiseerde behandeling aan voor mensen met een niet-aangeboren hersenletsel en die in Nederland uitbehandeld zijn. Het is een zware behandeling en het zal voor Amber geen pretje worden maar dit is ons laatste redmiddel. Daarom willen wij €14.000,- inzamelen zodat ze deze kans met beide handen kan aangrijpen. 

Onder de mensen die doneren, nodigen wij 10 donateurs met elk 1 extra persoon uit om te komen BBQ'en met Amber als ze terug is uit Utah. Wil je winnen? Vul dan je hele naam in bij de donatie! Dus doneer en win!

Hieronder Amber haar verhaal:

Hoi, mijn naam is Amber Wolffensperger, ben 24 jaar oud en woon in Hoenderloo. Tot 7 januari 2017 zag mijn leven er rooskleurig uit. Ik stapte die dag op de fiets om naar mijn werk te gaan. De eerste sneeuw was gevallen en binnen 5 minuten ging het mis…

Ik gleed uit met mijn fiets, viel met mijn hoofd op de grond en verloor mijn bewustzijn. Na een tijdje kwam ik weer bij en had vreselijke hoofdpijn, misselijkheid en was verward.  Mijn vriend heeft mij meegenomen naar zijn huis en vanuit daar zijn mijn ouders gebeld. We zijn naar het ziekenhuis gereden en daar werd geconstateerd dat ik een hersenschudding had. Het advies; een paar dagen plat liggen en daarna kon ik weer aan het werk. Was het maar waar…

Op advies van de bedrijfsarts, kon ik na 6 weken wel een aantal uur werken mede omdat je aan de buitenkant helaas niet kan zien dat er iets mis met mij is. Zo gezegd, zo gedaan.
Op een avond na het werk kwamen mijn ouders mij ophalen. Zij schrokken enorm van de toestand waarin zij mij aantroffen; ik was lijkbleek, had vreselijke hoofdpijn, kon mijn armen en benen bijna niet meer bewegen en voelde mij zo zwaar als lood. Mijn ouders zeiden dat ik zo niet kon werken dus ik meldde mij ziek.

Via onze huisarts werd ik doorgestuurd naar een revalidatiearts in het ziekenhuis. Na het eerste gesprek werd meteen besloten dat er een bloedonderzoek en een scan van mijn hoofd moest worden gemaakt. Helaas kwam hier niks bijzonders uit. Ik mocht gewoon naar huis want er was geen afwijking te zien maar de klachten bleven aanhouden.

Geen verbetering dus wéér terug naar de huisarts en ditmaal kreeg ik een verwijzing naar een revalidatiekliniek. Hier heb ik 3 maanden rondgelopen maar zonder enig vooruitgang of resultaat.

Door alle hulp die ik kreeg werd ik niet beter. Ik voelde dat het alleen maar slechter werd. Ik was zo boos en teleurstelt, dat ik naar iedereen om mij heen agressief werd en niet meer mijn leuke zelf kon zijn die ik hiervoor was. Ik zat vol levenslust, was spontaan en ging er graag op uit. Het frustreerde mij enorm dat ik nog geen dag doorkwam zonder dat ik moe en lusteloos was. Ik kon niks meer.  Geen school, geen gesprekken voeren, geen leuke uitjes en geen fietsritjes. Alles was me te veel en overal werd ik moe van. 

Wederom weer doorgestuurd via de huisarts en dit keer naar het ziekenhuis voor het SOLK (Somatische Onverklaarbare Lichamelijke Klachten)-programma. Het programma heb ik 12 weken gevolgd. Dit heeft mij mentaal geholpen. Nu weet ik dat ik mijn leven anders moet indelen om de dag te kunnen overleven zodat ik er nog wat van kan maken. Het programma hielp mij mentaal maar ook hierna hielden de meeste klachten aan.

In deze hele periode ben ik veel vrienden kwijtgeraakt. Ook mijn familieleden zijn hiervan de dupe omdat ik er niet meer op uit kan. Als ik ergens ben met anderen, wordt de drukte mij vaak te veel en word ik overprikkeld. Op verjaardagen kom ik allang niet meer terwijl ik er eerder altijd was. Mijn leven is drastisch veranderd door het ongeluk en ging over in een soort isolement.

Bij een televisieprogramma was een stuk te zien over een vrouw met dezelfde symptomen als ik heb. Ik herkende mijzelf volledig in haar verhaal en ben op onderzoek gegaan. Op LinkedIn  vond ik een stuk over de vrouw en daar was ook te lezen hoe zij ervan af is gekomen. Zij heeft een programma gevolgd in Amerika. Cognitive FX in Provo (Utah) biedt een behandeling aan voor mensen met een niet-aangeboren hersenletsel waarbij de klachten niet duidelijk zichtbaar zijn in zowel scans als uiterlijk. Zij heeft deze behandeling 2 weken gevolgd en is zo goed als helemaal weer de oude. Zij kan weer spelen met haar zoontje, fietsen en anderen activiteiten ondernemen. Het is geen makkelijk programma. Ik zal tot het uiterste worden getest in de hoop dat ze ontdekken wat er voor nodig is om mijn hersenen weer optimaal te laten functioneren.  

Dit wil ik natuurlijk ook. Ik ben pas 24 jaar en eigenlijk arbeidsongeschikt. Aan de buitenkant is er niks aan mij te zien maar aan de binnenkant ben ik ziek. Ik kan eigenlijk niks meer en Cognitive FX is vrijwel mijn laatste hoop op een normaal leven. Het enige probleem is, dat hier geld voor nodig is. Ik zie dit als mijn enige redmiddel en zou het geweldig vinden als je hieraan mee zou willen helpen. Alle beetjes zijn welkom.

Ik wil alvast iedereen bedanken voor het doneren en verspreiden van mijn verhaal. 

Extra informatie: 

Elke euro die we overhouden, doneren wij aan een lotgenoot van Amber.

Alles over Cognitive FX vind je hier: Cognitivefxusa.com.

Lees het ervaringsverhaal van Eva Krook waardoor Amber contact zocht met Cognitive FX. Je leest het hier: Over hoop na hersenschudding.

Lees ook het ervaringsverhaal van Alies, zij heeft ook de behandeling bij CognitiveFX met succes gevolgd. Je leest het hier: Ik ben er weer, nou ja bijna.

Op de pagina vind je foto's van Amber vóór ze het ongeluk kreeg en hoe ze er nu uitziet.

Voor andere vragen kun je altijd een berichtje sturen.