Mijn dochter heeft voor haar 12de verjaardag een pony kado gehad, wat een zeer liefdevolle relatie is geworden de afgelopen 16 jaar. Ze spaarde voor alle kosten die de pony zou kunnen brengen, en de pony is dan ook nooit iets te kort gekomen! Helaas werd de pony de laatste paar jaar ziek, waardoor de kosten de pan uit zijn gerezen en helaas is de pony vorige week overleden. Mijn dochter heeft haar laatste geld uitgegeven aan de crematie en herinneringen van haar allerliefste. Behalve het verdriet en de herinrichting van haar leven (de pony was haar hele leven) volgen nu nog de rekeningen van de laatste zorg voor Angel van dierenarts en kliniek.... en ik zie en merk dat dit echt teveel is, financieel, waardoor het emotioneel ook teveel wordt!

Ik wil haar helpen, maar kan het niet alleen!