Fijn dat u de tijd neemt om deze doneer actie te bekijken.
Voor mijn nog maar 18 jarige leeftijd heb ik meer dan genoeg meegemaakt. Van opnames tot dagbesteding. In totaal al 6 scholen gehad, nu zit ik op de zevende. Van regulier tot speciaal onderwijs, mij is het niet meer vreemd. Ook hulp instanties heb ik genoeg zien komen en gaan.
Door mijn naar mijn zeggen vele ervaringen kan ik mij heel goed inleven in anderen die dergelijke problematieken ervaren.
Nu gaat er al een hele tijd een gedachte gang door mij heen; “kan ik niet wat met mijn ervaring doen? Misschien niet de psychische kant op, maar het aanhoren kan ik zeker’’.
Want meestal is een luisterend oor net zo belangrijk als de helpende handen. Een verhaal delen is een heel groot deel van de verwerking, daar weet ik zelf ook alles van.
Je kan alle theorieën uit je hoofd leren, de dsm-5 boeken uit je hoofd weten. Maar dat betekend niet dat je je kan inleven in die persoon. Want zulke situaties kan je naar mijn idee niet begrijpen, zeker niet als je de ervaring zelf niet hebt opgedaan. Iemand die dan kan luisteren, het begrijpt en het niet direct aan de grote wereld verteld; kan dan enorm belangrijk voor de getroffen persoon zijn.
Ik wil een stichting gaan opzetten die zich inzet voor jongeren, die misschien niet zo positief over zichzelf zijn, misschien niet zo veel zien zitten vanwege motivatie of simpelweg de energie niet beschikken. Deze stichting wil ik gaan inrichten door middel van varen. Simpelweg het water op, je hoofd leegmaken, de frisse wind voelen en even voelen alsof er niets aan de hand is. Want een goede afleiding doet wonderen.
Deze stichting zal niet direct overal voor beschikbaar zijn, niet iedereen mee kunnen nemen. Het enige wat ik kan doen, is het proberen, de wonderen zijn de wereld tenslotte nog niet uit. Proberen de jongere een hart onder de riem te steken en hopen dat dit een motivatie is om toch nog door te gaan. Omdat niemand alleen is met zijn problemen. Het probleem is alleen meestal dat je de personen niet kan vinden die dit ook meemaken en-of hebben meegemaakt.
Als deze stichting van de grond kan komen zou dat voor mij een droom zijn die uitkomt. Ik wil en zal anderen helpen met hun problemen. Alleen heb ik zelf niet de financiële vrijheid dat ik even een tonnetje of wat aftik om een bootje aan te schaffen.
Ik ga deze stichting altijd zo persoonlijk mogelijk maken. Door bijvoorbeeld een gesprek met de ouders/verzorgers/voogden te voeren om een beter inzicht te krijgen met wat we te maken hebben.
Op den duur, wanneer de stichting doorgroeimogelijkheden krijgt, wil ik de vloot gaan vergroten, de tripjes langer maken, meer faciliteiten qua leermogelijkheden en dergelijken en mogelijk naar Europees niveau op te schalen, en misschien ooit naar mondiaal niveau.
Is dit om die persoon hierop terug te wijzen? Nee, beslist niet. Alleen voor de contact personen, mogelijk vangnet en ook om te weten wat voor ouders/verzorgers/voogden de getroffen persoon heeft, zodat ik daar ook een beeld bij kan vormen.
De tripjes wil ik zo veel mogelijk laten sponsoren, vanwege in sommige gevallen geen mogelijkheid tot eigen betaling. En niet alles hoeft voor iedereen geld te kosten!
Mocht deze stichting toch niet opgezet te kunnen worden. Worden de ontvangen donaties gedoneerd aan bijvoorbeeld het KIKA fonds.
Ik hoop u hiermee genoeg geïnformeerd te hebben.
Met vriendelijke groet, Damian Hoogendoorn