Mijn naam is Anneke Ensing, ik heb sinds mijn 13de reuma,  mijn hele leven staat in het teken van het verlies van functies van mijn lichaam en in het verlies van mijn dromen.

Alle gewrichten zijn in de loop van de jaren aangedaan en vergroeid. Dat houdt in dat ik moeite heb met alle bewegingsvormen..van mijn schouder tot aan mijn voeten.

Ondanks protheses her en der in mijn lichaam is de beweeglijkheid slecht. Door het meer dan tig jaren vergroeiingen zijn naast mijn gewrichten ook mijn spieren aangetast. 

Lopen moet minimaal, vanwege een 3d revisie van mijn kunstheup, die met donorbot, ijzerdraden,               plaat in elkaar zit, dus heel kwetsbaar is.

 We hebben een auto die qua ouderdom en grote niet meer geschikt is voor mij en niet meer aanpasbaar is voor mijn handicap, dus zijn we op zoek naar een vervangbare auto waar mijn scootmobiel in kan, en ik de nodige aanpassingen in moet hebben, zodat ik mijn gezin kan ontlasten en ik er zelfstandig op uit kan. Dat lijkt me zo fijn, zodat niet altijd iemand  "verplicht" mee moet.

Ik kom wel eens een situatie tegen dat ik naar een winkel moet en de auto daar graag wil neerzetten, aangezien de loopafstand anders te ver is.

Dan rij ik wel 4 x keer een rondje in de hoop dat er dan 1 parkeerplaats vrij is, naar de 4de keer rij ik dan huilend naar huis. Want op dat soort momenten kom je jezelf en het ziek zijn, afhankelijk zijn zo enorm tegen.

Onze dochter die inmiddels 3 jaar MS heeft en ik gaan af en toe een paar dagen weg, maar nu ze MS heeft, wordt een uitje voor ons beiden zwaar, zij duwde mij in mijn rolstoel en dat lukt haar niet meer.               Dat je dochter MS heeft is een intens groot verdriet, ik weet als geen ander wat een chronische beperking met je doet, geestelijk en lichamelijk, het is continue afscheid nemen van een functie, van je zelfstandigheid... Onze dochter is een alleenstaande moeder die naast haar MS zorg draagt over haar  2 jongens, onze stoere prachtige kleinzoons,                                                                                                waarvan 1 helaas bot reuma heeft.. die lieverd, staat met zijn 11 jaar pas in het leven en moet nu al leren dat niet alles meer gaat lukken in het leven. Als  oma zijnde, met reuma vanaf mijn 13de, is dit werkelijk een schrikbeeld en intens verdrietig  en toch moet ik ervoor  zorgen, als ervaringsdeskundige {helaas}  dat ze  positief in het leven moeten blijven staan..ondanks het verdriet wat ze tegen gaan komen. Maar dat is heel lastig als we samen allerlei geestelijk en lichamelijke beperkingen van onszelf en van elkaar tegenkomen!

Het samen genieten wordt lastig, we willen elkaar er niet mee lastig vallen, maar zien wel wat het met elkaar doet.

ik heb een man, die door een tia, jaren geleden, veel last heeft van zijn been, en het ook moeilijker krijgt mij te duwen.  Hij ondersteunt me al zoveel o.a. met aan en uitkleden, koken e.d.

En naast dat, gaan allerlei huishoudelijk en tuin activiteiten ook door.

En daarom wil ik onze dochter en mijn man ook zoveel mogelijk ontlasten.

En daarom is mijn wens om een auto aan te schaffen die hun ontlast, en ik iets zelfstandiger kan zijn en we dan samen  kunnen ontspannen en genieten. want er niets erger dan je gezin te zien struggelen met hun eigen ziektes en zij mij ook nog moeten ondersteunen. 

Hopelijk kunnen jullie een donatie geven voor een auto die groot genoeg is om een scootmobiel in te kunnen vervoeren, de aanpassingen die erin moeten...gemodifceerde stuurbekrachtiger, oprijplaat voor scootmobiel, verstelbare stoel e.d. .zullen  door het WMO worden vergoed.

Die WMO vergoeden dat alleen als de auto niet ouder is dan 5 jaar.

En aangezien het een grotere auto moet zijn en jonger dan 5 jaar,                                                                      is het volledige bedrag niet te doen voor ons

we zijn op zoek naar een auto waar mijn scootmobiel inpast, zoals bijvoorbeeld een Toyota porace city, die is laag genoeg voor mij om in te stappen en kunnen nog allerlei aanpassingen in geplaatst worden. En er kunnen nog 2 extra zitplaatsen achterin geplaatst worden.

Dit ook om de auto compleet te hebben, voor als onze dochter  en kleinkinderen er gebruik van  willen maken en dat we samen wegkunnen,

Helaas stopt onze ziektes niet . Maar kunnen we met jullie steun ons leven zonniger voortzetten.

Om alle sores even te vergeten..en het gelukshormoon te stimuleren/ te voelen.

Heerlijk genieten, even zonder zorgen.

Mijn auto zijn mijn benen, zeg ik altijd.

Ik zou jullie zo dankbaar zijn.. ♥️

Wij sparen, maar door extra onkosten. ivm o.a. onze ziektes lukt het ons niet om het volledige bedrag  van 30.000 bij elkaar te krijgen. 

mocht er geld overblijven doneren we dat aan het MS stichting.