Beste Donateurs, 

De actie zit er op, de loop zit er op. Het was een hele bijzondere ervaring om dit samen met Eefje te doen. Ik was super zenuwachtig en ik vond het mentaal toch wel zwaarder dan de 5km loops die ik thuis geoefend had. Maar blijkbaar hebben we het wel goed gedaan want we hebben 32 mintuten gelopen. Dat is in ieder geval voor mij wel een persoonlijk record! 

Via deze weg wil ik graag alle donateurs bedanken voor de steun, lieve berichtjes en de bijdrages. 🙏 Ik zal zeker niet stoppen met rennen want ik heb me stieken al opgegeven voor de volgende run. Dit keer een 10 km in Berlijn omdat ik daar nu ben voor werk. En ook hier weer zal Oek met me mee rennen in gedachte. 

Omdat mijn actie voorbij is zal ik deze actie einde van de week sluiten. Wil je mijn verhaal blijven volgen dan deel ik af en toe was op mijn social media kanalen. Daar kun je me gewoon vinden onder 'joop oonk'. maar dat gaat vaak wel over werk... Ik ben nog erg zoekende hoe Oek een plekje kan krijgen in mijn leven, online leven, werkende leven. Eigenlijk op alle vlakken ben ik zoekende. 

Goed. Nogmaals veel dank iedereen. Names mijzelf, mijn partner en de organisaties waar het geld heen gaat. 💞

We zitten op 50% wat geweldig! Echt geweldig om te gaan rennen met het idee dat we gaan en al zoveel is opgehaald. 

Hier achter de schermen zijn we ons klaar aan het maken. 

Je kan ons volgens via de ASML Marathon Eindhoven app in de App Store 

door te zoeken op onze namen kun je ons volgen tijdens de run. 

Joop Oonk & Eefje Ploeger 

meer updates later! 

Gister is de Baby Loss Awareness Week begonnen en ik zie op LinkedIn in mijn netwerk heeel veeeeel voorbij komen. Daar ben ik heel blij om. Er zijn super veel mooie activiteiten vanuit verschillende organisaties. 💗

Gister was ook de dag dat ik afscheid heb moeten nemen van m'n dochter. Precies 9 oktober een jaar geleden dat we een welkom en afscheid bijeenkomst hebben georganiseerd op een prachtige plek in de bossen. 

Gister stond ik ook de hele dag op de vloer in het theater vanwege mijn voorstelling die speelde. Daarna was er nog een première van een ander stuk waar ik ben gaan kijken. Een volle drukke dag. 

Gister was een dag waar alles samen kwam en vooral tegelijk. Gek genoeg was het een goede dag. En wellicht nog gekker was er niemand die er naar vroeg of het wist. 

Gelukkig had mijn partner de tijd om even naar Oek te gaan. Dat maakt mijn dag lichter. Toch voel ik me schuldig dat ik niet bij hun kon zijn. 

In de andere voorstelling zat een tekst die me greep; 'Als ik lach, dan huil ik niet.' Dit was precies hoe ik me voelde. Ik zat in de auto terug en was blij dat ik deze zin vandaag gehoord had. Een moment dat ik kon stil staan bij deze dag, het moment dat het alweer een jaar geleden is. Dat ik haar nooit daar heb willen achterlaten in de koude grond. Dat ik haar mis. 

Alles gebeurde precies een jaar geleden. Alles komt terug flitsen voor je ogen. Momenten, dagen, specifieke emoties, een fysiek gevoel, gesprekken, opmerkingen. alsof het gister was. 

Mensen om je heen weten er van, sommige mensen vragen, sturen een kaartje of een berichtje, andere zwijgen letterlijk dood.

Als een olievlek werken emoties door bij iedereen die betrokken is op wat voor een manier dan ook. Je hebt niet alleen te maken met je eigen verdriet maar ook verdriet van anderen. 

Steeds vaker en steeds meer begrijp ik het woord 'stilte' en de term die gebruikt word bij het verlies van een kindje. In mijn geval ook nog de term stil geboorte. Het vinden van woorden is moeilijk, gesprekken vallen stil, er is stilte in je zijn, er is stilte in je leven want het leven om je heen is weg. De stilte van niks voelen, verdoofd zijn. De stilte van onbegrip wanneer je in jezelf kruipt. De stilte wanneer er geen ruimte is om over je kind of je verdriet te praten. De stilte van het zwijgen. De stilte in dat stukje wat altijd om je heen mist. De stilte in de tijd die door vloeit maar niks veranderd. De stille traan die ongezien blijft. 

Een kindje verliezen, een baby verliezen, een mensje verliezen. 

Dit kan op zoveel verschillende manieren gebeurden. Veel mensen weten eigenlijk niet wat er allemaal rondom de zwangerschap mis kan gaan. Of laat ik het anders zeggen. Wat er anders kan gebeuren dan het beeld dat we hebben van een 'normale' zwangerschap en of geboorte. 

Van miskraam tot stille miskraam, tot stil geboorte, tot afgebroken zwangerschap tot vroeggeboorte tot een kindje dat geboren wordt, leeft en dan kort daarna overlijdt door eventuele ziekte, complicaties of wiegendood. 

Er is een grote diversiteit binnen de wereld van zwangerschappen en het ouderschap. En ook voor iedereen een ander pijn binnen dat verdriet. 

Te vaak gaan we er van uit dat alles maar goed komt en dat alles gewoon gaat zoals het hoort. Helaas is dat niet zo. En helaas zien we deze verhalen vaak niet terug in informatie rondom de zwangerschap en of ouderschap. Althans dat vind ik. Waarom niet? Worden we daar te bang van? Hoort het niet bij het leven of de voorbereiding op het krijgen van een kindje? 

Hoe ga je er mee om als iedereen er maar van uit gaat dat het goed komt, als het niet goed komt? En hoe ga je er mee om als iedereen om je heen in deze 'normale' wereld leeft, denkend vanuit de norm? Er zijn zoveel vragen die keer op keer worden afgespeeld. En waar je keer op keer mee wordt geconfronteerd. 

Ik hoop door meer zichtbaarheid te geven aan... dat er gevoeliger en empathischer kan worden omgegaan met het verdriet, de pijn en de liefde die hoort bij het verliezen van een kind. Dat we er open over kunnen praten, en naar durven vragen. Want het is een wezenlijk onderdeel van onze maatschappij maar we doen alsof het er niet is. Dat we als mensen beter weten hoe we elkaar kunnen steunen en blijven steunen in moeilijke periodes. 

Wat een mijlpaal. Het bedrag loopt over de 2000 euro heen. Wat goed om te merken dat er zoveel mensen dit initiatief een warm hart toedragen. 💓 

In de tussentijd merk ik dat de dagen weer donkerder worden letterlijk en figuurlijk. Hoe ik me alles had voorgesteld is definitief niet hoe alles nu loopt of er uit ziet. Veel dingen zijn het zelfde maar ook weer totaal niet, want niks is meer zoals het was. Vorig jaar was ik aan het wachten totdat ze zou komen. Alles stond klaar. En nog steeds staat alles zoals het toen staat. Met wat kleine veranderingen, en een grote leegte. Alles staat stil en groeit niet mee op de manier waarop het zou moeten doen. 

Het rennen en de uitputting helpt me om alles er uit te gooien. Bij mijn vorige loop merkte ik dat veel van de nummers die ik luister bij het rennen nu geheel in een ander daglicht staan. Eigenlijk alle muziek die ik nu luister ervaar ik anders. Toen dacht ik. Wellicht is het een mooi idee om een playlist te maken voor iedereen die thuis wil lopen of rennen met en of voor iemand in gedachte. Niet alleen maar met droevige nummers maar ook nummers waar je aan de mooie of fijne momenten kan denken. Voor jezelf, je gezin of met je partner. 

sommige nummers zijn wat plat, andere wat diepgaander. Al hebben ze allemaal wel een lekker tempo. 

Ik ben geen kei in instellingen en hoop dat ze open staan zodat iedereen kan toevoegen, en in ieder geval kan luisteren tijdens het sporten. 🤗

Naar de playlist: https://open.spotify.com/playlist/2Io1psZly52h1Mxu9DDAUL?si=aCzZdZnVS2uD1A2AnjAcMQ&pi=5qyYQ_yxTMGHd

Samen lopen we voor elkaar, voor meer zichtbaarheid.

Ook Steunpunt Nova is actief in de Baby Loss Awareness Week, of te wel BLAW. 

loop mee voor jezelf of voor je kindje, voor een familie lid, voor je vriendin, of een vriend. #LoopvoorNova

Meer informatie: https://steunpuntnova.nl/loop-voor-nova/ 

Nog een maandje en dan is het 11 oktober. De dag van de 5km ren. 

Vandaag kwam ik iets tegen waarvan ik dacht; dit zou iedereen moeten weten. Met deze reden deel ik het hier. 

Als zwangere kun je je ongeboren kind vaak gratis meeverzekeren op je uitvaartverzekering. Dit geldt meestal vanaf de 20e week van de zwangerschap en tot een paar maanden na de geboorte. Wij wisten dit niet, maar we hadden het geluk dat een van ons verzekerd was en sommige verzekeraars hebben zo'n soort gelijke regeling al meegenomen in de voorwaarde. 

Zou dit niet een van de dingen zijn die je te horen zou moeten krijgen in de 9 maanden van zwanger zijn? Eén van de dingen die op het 'regellijstje' hoort? Net als dat je kinderopvang moet regelen... 

Je kan je zwangerschap gewoon melden bij je verzekeraar, dan kun je kijken naar de dekking. Dat kan verschillen en een ongeboren kind heeft altijd dezelfde dekking als de verzekerde zelf. 

Het maakt me soms zo boos dat de informatie die je krijgt rondom de zwangerschap zo eenzijdig is. Het gaat niet over bang maken het gaat over volledig ingelicht zijn over opties. 

Langzaam druppelen de donatities verder en dat doet me goed. 

Mijn bestie Eefje heeft het ook in haar netwerk gedeeld. Want ik ren samen met haar op 11 oktober de 5 km. 

Sommige van jullie vroegen waar ga je rennen? Nou, we rennen de 5 km in Eindhoven bij de ASML city run. Kijk hier: https://asmlmarathoneindhoven.nl/inschrijven/city-run/

Je bent van harte welkom om ook mee te rennen, of aan te moedigen. Je moet alleen even kijken of er nog plek is. 

komende weken zullen we ook een mooi shirt laten drukken met jawel een QR code zodat we hopelijk nog wat donaties on the go krijgen. 

heel veel dank iedereen die op deze manier onderdeel is van weer een stap in het proces. 🙏 

Wouw, we staan op 25% wat een enorme steun. 

van de week kwam ik er achter dat 11 oktober ook in de Baby Loss Awareness Week valt. Heel toevallig en ook fijn om gezamenlijk meer zichtbaarheid te geven aan dit onderwerp. 

wil je meer hierover weten? Dat kan. Kijk dan hier:Baby Loss Awareness Week

Wat overweldigend om te zien wie al een bijdrage heeft gegeven en hoe ver de actie reikt. 

Ik hoop dat meer mensen de actie gaan delen, ondanks het wellicht te persoonlijke verhaal. En ondanks dat, vind ik het ook spannend. Want een heel persoonlijk verhaal en ook het proces komt zo in de openbaarheid waar iedereen er iets van vindt en denkt. 

Door meer openbaarheid is er ook meer confrontatie. In elk opzicht ben je er mee bezig in je hoofd. Wat vinden mensen er van? doe ik het wel goed? doe ik er zelf goed aan? maak ik toekomstige ouders niet bang? wil ik deze aandacht wel?

Maar ja, los van dit alles is het helaas wel gebeurd, wordt er niet echt over gepraat, is het weinig zichtbaar, weinig nazorg en weten veel mensen niks van wat er allemaal kan gebeuren en hoe een periode als deze er uit kan zien, waardoor ik soms weinig steun ervaar en me erg eenzaam voel. 

Mijn grootste wens is dat Babysterfte en alles rondom meer in de openbaarheid komt, in zwangerschaps boeken, in tijdschriften, algemene informatiefolders. En alles rondom bevalling. De dood hoort bij het leven.