Wat hebben wij nodig en waarvoor?

Wij hebben 3000€ nodig .

Voor dit geld laten wij:

Vrouwtjeshonden castreren

Mannetjeshonden castreren ivm agressie

Honden en katten behandelen met een anti-tekenmiddel

Verbeteren van de dierverblijven

Vervoerskosten van, naar en in Moldavië

Een simpele operatietafel

2 Brandblussers

Verbanddozen voor eerste hulp

Latex handschoentjes

en de hond Belanca een gouden mand geven door haar naar Nederland te halen.

Waarom?

In Moldavië leven veel dieren onder embarmelijke omstandigheden. Wij zijn erg geraakt door het leven van de honden daar . In Moldavië worden veel honden afgeschoten, bewust doodgereden, vergiftigd of doodgeslagen. Het dierenasiel probeert met minimale middelen honden te redden en ze te helpen aan een hondwaardig bestaan.

In het asiel verblijven 220 honden onder, voor onze begrippen, slechte omstandigheden.

Honden zitten onder de teken, staan bij regen tot hun enkels in het water, kunnen niet of nauwelijks uit hun hokken etc. Er is een groot gebrek aan financiële middelen. Zij zijn compleet afhankelijk van donaties, maar die krijgen ze maar heel minimaal, omdat, zoals gezegd, het merendeel van de bevolking dieren haat.

Dierenwelzijn komt bij de regering NIET voor op hun lijst.

Wat gaan wij doen?

In oktober zullen wij naar Moldavië vertrekken, om een week lang vrijwilligerswerk te
verrichten. Hokken schoonmaken, teken verwijderen, anti parasitaire middelen toedienen, nagels knippen, vachtverzorging, toedienen van medicatie, assisteren bij operatiesen alle taken die verder nodig zijn. Goederen meenemen waaronder dekens, anti tekenmiddel, pijnstillers, gereedschap, brandblusser, operatietafel, borstels, nagelknippers etc.

En...uiteraard heel veel knuffels, waar de dieren zo’n behoefte aan hebben.

Waarom nemen wij een hond mee?

De honden hebben hooguit 1% kans op een adoptie. De medewerkers zijn enorm voorzichtig hiermee.
De meeste mensen nemen alleen een hond om het erf te bewaken en zullen het dier niet verzorgen.
Vaak wordt de hond weer afgedankt en op straat gegooid of gemakkelijker, doodgeslagen met een schep en aan de kant gegooid. Dit wordt als normaal ervaren in dit land.
Helaas zijn de honden gedoemd om hun hele leven in het asiel te blijven.
Wij hebben besloten om een hond te adopteren en mee naar Nederland te nemen.

Wat bieden wij?

Wij houden u op de hoogte van alle ontwikkelingen, via de
facebooksite https://www.facebook.com/helphetMoldavischedierenasiel/

Foto’s, filmpjes, verhalen, updates specificatie van de kosten, etc.

Wij geven, aan iedereen die ons steunt, de mogelijkheid deel te nemen aan een leuke workshop, genaamd “Ik hou van dieren” alsook een meet&greet met Belanca. Tevens gaan wij een week vrijwilligerswerk doen in het Moldavische Asiel.

Wat kan jij doen?

Ons financieel steunen door een donatie te doen via deze pagina.
Onze berichten zoveel mogelijk te delen.
Lid worden van onze facebookpagina.
Help je alsjeblieft?

Wil je meer weten?

Lees dan onze verhalen hieronder.

__________________________________________________________________________

Het verhaal van Sandra en Belanca.

In mei was ik ruim een week in Moldavië om met 2 collega’s in een asiel te gaan helpen bij de verzorging van 200 honden.
Moldavië, ik wist niet eens waar het lag. Ergens bij Roemenië en de Oekraïne bleek, toen ik dat opzocht. Soms doe je spannende dingen, die ook nog eens nut hebben, toch?

In dit asiel, dat grotendeels gerund wordt door een ontzettende lieve jonge vrouw, Ann en een stugge, maar passievolle medewerker Ivan, zitten 200 honden. Moldaviërs zijn niet zo dol op honden, op zijn zachtst gezegd. Ze moorden ze dan ook uit, op een vreselijke manier. Doodschieten is nog het "vriendelijkst" maar meestal gebruiken zij andere manieren.
De 3e dag kregen we te horen dat er een hond radeloos op een busstation liep. Ze was zwanger, mager en angstig. Ze was vermoedelijk achtergelaten en probeerde in elke bus te stappen, in de hoop dat ze weer naar huis kon, hoe slecht dat ook was. Honden zijn trouw, zoals je weet. Met mijn skills als dierenambulance medewerker, wilde ik natuurlijk graag helpen, maar er viel niet veel te vangen; We konden haar zo optillen en meenemen.
Diezelfde dag hebben we haar moeten laten aborteren en meteen castreren. In het asiel is absoluut geen plaats voor nog meer honden. Alle kennels zitten behoorlijk vol en reserve kennels zijn er niet, tot groot verdriet van de medewerkers.

Ik verzorgde haar na de operatie en vanaf de eerste dag, volgde ze mij als een schaduw.
Natalia, de beheerder, noemde haar Belyanochka, wit als sneeuw in het Russisch, maar afgekort Belanca. Ik was op slag verliefd op haar. Voorzichtige knuffels en steeds uitbundiger kwispelen.
En toen kwam de dag dat ik moest gaan. Ze voelde het, week niet van mijn zijde en toen we het hek uitliepen, bleef Belanca als enige staan. Iedere keer als ik achteromkeek, zag ik dat koppie van Belanca.

Thuis kon ik haar niet vergeten. Maar ik kan helemaal geen hond nemen, zei mijn verstand.
Ik werk, ben soms weg, ik heb 2 katten en ik heb het geld niet om alles te bekostigen voor
de nodige dingen die je moet doen om een hond te halen in een niet Europese Unie land.
Papieren, Rabiës, een tittertest, quarantaine, de vlucht, de kennel met Belanca.
Maar waar mijn ratio nee zegt, zegt heel mijn hart JA. Liefde en verliefdheid zijn niet
uit te leggen en daarom wil ik Belanca een gouden mand geven. Jij ook?

Het verhaal van Francisca en Belanca

Ik doe al jaren vrijwilligerswerk bij de dierenambulance Amsterdam. Werk wat ik met veel liefde en plezier doe. Mensen vragen mij wel eens: ” hoe kun je dit werk doen met al die dierenmishandeling en zieke dieren?” Mijn antwoord is steevast: Het grootste gedeelte van de mensen die ik ontmoet, ongeveer 99 % zijn mensen die het beste met dieren voorhebben, er is zoveel liefde voor dieren. En ik help dieren graag.
Ikzelf was al ongeveer een jaar aan het kijken voor een hond op een site . Maar op één of andere manier kon ik het niet vinden. Mijn leven is zo ingericht dat ik soms weekenden bezigheden heb.

Toen vertelde Sandra mij over het werk in het asiel in Moldavie. Dat ze als een blok gevallen was voor een hond die ze maar niet kon vergeten. Een hond waar ze wakker van lag. Belanca is erg ongelukkig in het asiel. Ze schuilt onder een stelling en durft niet te eten, volgens de berichten uit Moldavie.
Ze liet mij foto’s zien van Belanca en ik viel ook als een blok voor deze hond. Ik vroeg Sandra: “Kunnen wij geen co-ouderschap aangaan en het asiel helpen?"

 Het idee om een crowdfunding te organiseren ontstond.

Wat willen wij?

Wij willen alletwee dolgraag deze bijzondere hond Belanca naar Nederland halen. Tevens willen wij vrijwilligerswerk doen in de Moldavische opvang en hen met financiele middelen ondersteunen om te bedanken voor hun geweldige werk wat ze in een land verrichten waar dierenwelzijn erg laag op de lijst staat en waar dierenmishandeling eerder regel is dan uitzondering.

Wie zijn wij?

Francisca over Sandra;

Ik rijd graag met Sandra als chauffeur op de dierenambulance. Dit jaar werkt ze er al 25 jaar.
Haar dierenliefde en haar kundigheid zijn enorm. Sandra is “bekend” van het SBS-programma “Dieren op spreekuur”.
Haar passie en liefde voor dieren, en haar werk op de dierenambulance dat zij met groot enthousiasme verricht, zijn voor mij enorm inspirerend.

Sandra over Francisca;

Francisca is mijn collega op de dierenambulance. Ik ken haar al jaren en werk heel graag met haar samen. Zij is een vrouw die, net als ik, dat stapje meer wil maken. Ze heeft een gouden hart, is eerlijk en direct en enorm betrokken bij mens en dier.

Als jij ook een gouden hart hebt, maak dan alsjeblieft een donatie over.
Dank je wel.