Laat ik beginnen met de hoop uit te spreken dat dit via deze manier mag lukken. Toch hoop ik dat we een aardig eind op weg komen door het onderstaande verhaal te delen. Voor mij voelt dit als een hele spannende stap, maar op dit moment lijkt het de enige manier.
Als je het als jong kind medisch al behoorlijk voor je kiezen gehad hebt en dat nog voort duurt, is dat pittig. Als je daarnaast ook mentaal de nodige uitdagingen hebt, is dat nog lastiger. Als je daarnaast/daardoor weinig tot geen aansluiting vindt bij leeftijdsgenoten, groei je op in een bepaalde eenzaamheid.
Mij kind mooie bijzondere kind heeft nood aan een hond als trouwste vriend, steun en toeverlaat. Zodat deze de onvoorwaardelijke liefde kan geven die zo nodig is. De toekomst van mijn kind is heel onzeker en hij kan echt de steun van een onvoorwaardelijk maatje heel goed gebruiken. Het is mijn wens dat deze hond ook zal kunnen gaan voorzien in het helpen bij angstaanvallen en stress kan helpen verminderen. Ook voor de medische ondersteuning kan hulp op den duur noodzakelijk zijn.
Helaas kan het, door allergien, niet elk type hond zijn.
In totaal zijn de kosten te hoog om zelf te dragen en spreken we over een bedrag van meer dan 30.000 euro om een hond aan te schaffen, op te leiden en alles wat er bij komt kijken.
Ik besef dat dit niet een heel aantrekkelijk verhaal is, misschien te weinig zielig, te weinig persoonlijk.. Maar meer nog dan dat ik mijn kind een hond gun en de liefde en zorg die het daarvan zal mogen ontvangen, gun ik mijn kind privacy. Vandaar mijn keuze voor een vrij neutrale omschrijving. Maar de nood is zeker heel erg hoog en ik gun mijn kind dat deze diep gekoesterde wens uit mag komen.