Op 16 september 2018 organiseren wij een picknick in het Hofpark van Wateringen waarbij de opbrengst naar stichting Make a Memory gaat. Wil je graag op de hoogte gehouden worden of kun je iets voor ons betekenen, laat dan je gegevens achter op http://www.haveapicknick.nl.

_____________________________________________________________________________________

“Ons kleine meisje...Lisanne”           

Na weken van talloze ziekenhuisbezoeken, onderzoeken, spanning en machteloosheid is op 2 maart 2013 onze dochter Lisanne, na een zwangerschap van 31 weken en 6 dagen, overleden. Lisanne is ons eerste kindje en tot ons groot verdriet hebben we haar nooit aan kunnen kijken, hebben wij haar nooit horen lachen of huilen en zullen we nooit weten wat voor dametje zij zou zijn geworden, omdat zij “stil” werd geboren.

De gehele zwangerschap verliep niet geheel vlekkeloos. Al in een vroeg stadium kwamen we onder controle van het ziekenhuis, maar na verdere onderzoeken en uiteindelijk een goede 20 weken echo konden we voorzichtig gaan genieten van de zwangerschap. Vanaf 27 weken was het hartje iets vergroot. Onze gynaecoloog kon ons vertellen dat we ons er geen zorgen over moesten maken omdat duizenden mensen dit schijnen te hebben (en het niet eens weten).

Bij een extra controle in het Erasmus werd onze ergste nachtmerrie werkelijkheid; de specialisten constateerden veel vocht in het lichaampje van Lisanne en gaven aan dat er een grote kans zou zijn dat zij in de buik zou komen te overlijden. Vanaf 28 weken zwangerschap heeft onze dochter dan ook moeten vechten voor haar leven. Weken vol onderzoeken/echo's, verdriet, angst en onmacht volgde. Op 4 maart 2013 is Lisanne, na bijna 32 weken en een natuurlijke bevalling, stil ter wereld gekomen. Een prachtig meisje, alles klopte, behalve haar hartje. We hebben haar welgeteld één dag kunnen zien en vasthouden. Heel verdrietig en onwerkelijk, nog steeds, ook na 5 jaar.

Het overlijden van Lisanne heeft een grote impact op ons en zonder de steun van onze ouders, familie en vrienden hadden we wellicht heel ergens anders gestaan.

Via deze weg willen wij nogmaals iedereen bedanken voor hun steun en luisterend oor de afgelopen jaren én vooral voor het blijven noemen van haar naam en/of het bezoeken van haar grafje. Dat doet ons goed! In het bijzonder willen we ook stichting “Make a Memory” bedanken voor de liefdevolle, mooie foto’s van ons kleine meisje. We zijn heel blij met de foto’s die destijds door een professionele fotograve zijn gemaakt, vrijwillig en kosteloos in opdracht van Stichting Make a Memory. Zo is zij toch nog bij ons ‘thuis’ en kunnen we haar twee broertjes laten zien wie hun grote zus is.

Tijd om na 5 jaar iets terug doen voor deze stichting. Natuurlijk kan dat vanuit ons met een donatie. Maar welke waarde geef je aan zoiets? Er is gewoonweg geen waarde aan te geven. Vandaar dat we dan ook het besluit hebben genomen om in september 2018 de Mont Ventoux te gaan beklimmen. Dit samen met andere ouders die ook een kindje hebben verloren. Met als doel; zoveel mogelijk geld voor de stichting in te zamelen. Onze reis en verblijfkosten bekostigen we zelf. Het ingezamelde geld zal volledig gedoneerd worden aan stichting “Make a Memory”.

Voor ons als dankbaarheid aan de blijvende herinnering, voor anderen een donatie zodat de stichting het belangrijke werk voort kan zetten.

10 vingertjes, 10 teentjes
wat was je mooi en compleet
We weten dat je een meisje bent
we weten hoe je heet...

Jou te moeten verliezen
doet ons heel veel pijn
Je kon niet bij ons blijven
je was nog veel te klein...

Slaap maar lief meisje
droom maar fijn
We zullen voor altijd
in gedachten bij je zijn...

Wij willen iedereen bedanken voor elke donatie die wij tot nu toe hebben ontvangen!

Michel en Joyce van der Ende