Mijn naam is Robin, een jonge moeder van 25 jaar. 
Al enige tijd zit ik niet lekker in mijn vel en dit kan je wel heel letterlijk nemen. 
T afgelopen jaar ben ik de strijd tegen mijn overtollige kilo's aangegaan omdat ik me beter in mijn lichaam wilde voelen... Maar ook omdat ik een leukere moeder en partner wil zijn.

De strijd leek heel goed te gaan, na een moeilijke start vlogen de kilo's er af. 
Al sneller dan verwacht had ik mijn doel bereikt maar ik was niet tevreden. 
Na mijn tweede doel te hebben behaald leek t allemaal zo perfect. 
Ik had immers het gewicht wat ik graag wou. 
De weegschaal gaf positieve cijfers maar de spiegel dacht daar anders over.

Helaas heb ik aardig wat vel overgehouden aan mijn zwangerschappen en t afvallen.

Dit maakt me onzeker, emotioneel en het doet heel wat met me.

Omdat ik dat buikje weg wil hebben sla ik door met het idee van afvallen. Ik wil meer afvallen omdat ik ergens hoop dat dat buikje dan vanzelf weg gaat. Dit is natuurlijk niet zo maar dit heeft wel als gevolg dat ik nu een eetstoornis aan t ontwikkelen ben. Ik voel me schuldig als ik eet en als ik heb gegeten wil ik het er het liefste weer uit gooien.

Ook maakt de onzekerheid over mijn lichaam me depressief en heeft dit gevolgen voor mijn relatie. Intiem zijn vermijd ik liever en we weten allemaal dat iemand die zich depressief voelt ook niet bepaald een leuk persoon is. Daarnaast onderneem ik niet veel met mijn kids omdat ik me voor mijn uiterlijk schaam en me bekeken voel. Mijn kinderen houden van zwemmen, ik vind t vreselijk. Toen ik begon met afvallen was mijn droom om deze zomer heerlijk te kunnen zwemmen met mijn kindjes. Maar dit durf ik in deze toestand niet, ik kan t niet en ik ga t ook niet doen.

Na overleg met mijn huisarts en psycholoog ben ik doorgestuurd naar een plastisch chirurg. Die begrijpt volkomen waar mijn gevoelens vandaan komen en raad ook zeker een buikwandcorrectie aan. Deze word echter niet vergoed en even €4000 ophoesten lukt mij ook niet. 

Normaal ben ik niet iemand die haar verhaal zo zou delen en hulp vragen is vaak t laatste wat ik doe. Maar ik wil me zo graag weer goed in mijn lichaam voelen, een leuke moeder en partner zijn!

Mijn ultieme droom is om van de zomer heerlijk met mijn kindjes te kunnen gaan zwemmen en in normale zomer kleding te lopen zonder mezelf te hoeven schamen. Alle beetjes helpen, zou u mij ook willen helpen? Hartelijk dank.