Het 6 maanden oude veulen Nez Perce Noble Boy kroop door het oog van de naald. Ik ben dankbaar en trots, maar de kosten zijn schrikbarend hoog en we hebben nog een lange weg te gaan. En weken na het starten van deze doneeractie wordt duidelijk dat Noble zelfs nog een keer geopereerd moet worden! (Zie updates) 

Op vrijdag 7 december kreeg Noble Boy, mijn droomveulen, mijn maatje, acute koliek. De schrik voor iedere paardeneigenaar! Ik belde direct de dierenarts en na een thuisbezoek en te weinig verbetering op de injecties besloot ik om niet af te wachten en hem gelijk naar de kliniek te brengen. Onderzoeken en een opname volgde. Daar waar hij om 19uur stabiel leek, kreeg ik om 22uur een telefoontje dat de situatie ernstig verslechterde. Zijn enige kans was een operatie......... Ieder dier verdient een kans en als eigenaar ben je verantwoordelijk voor de kansen van een ziek dier, dus stemde ik in met de operatie. Uren later volgde het verlossende telefoontje, hij stond weer in de recoverybox!  

Zonder deze operatie had hij het niet gehaald, dat was wel duidelijk geworden tijdens de operatie. Zijn dikke darm zat vol met zand en zijn dunne darmen waren volledig verplaats en zaten verstrengeld in elkaar. Hoe kan het dat zo'n jong veulen zoveel zand in zijn darmen heeft? Noble Boy had vanaf zijn geboorte altijd lekker op de wei gelopen! MAAR door de droogte van deze zomer en doordat er op het weiland een flinke hoeveelheid zand was gereden voor het jaarlijkse dorpsfeest had hij dus ongemerkt een ontzettend veel zand opgenomen. 

De volgende ochtend was ik al vroeg bij hem op de kliniek. Hij voelde zich zo beroerd, rilde als een rietje, maar in zijn ogen zag ik de vechtlust. Zijn bloedwaarde waren echter onvoldoende hersteld na de operatie en hij moest aan het infuus. Terwijl het infuus klaargemaakt werd stapte ik in de auto om een dekentje voor hem te kopen. Hij had het zo koud......

In de avond leek de situatie stabiel en ook zondagochtend leek het de goede kant op te gaan, maar in de middag werd de situatie zeer kritiek. Noble Boy kreeg ernstige en onverklaarbare complicaties. Zijn darmen lagen nog steeds stil en zijn maag liet een zeer afwijkend beeld zien op de echo. Er werd een maagonderzoek gedaan en hij had zeer heftige maagbloedingen. Even later kon hij niet meer staan en na het uitvoeren van een extra bloedonderzoek bleek dat hij een zeer ernstige mate van spierbevangenheid had. Spierbevangeheid is een acute stoornis in de spierstofwisseling die verzuring van de spieren tot gevolg heeft en zeer pijnlijk is. De dierenartsen stonden voor een raadsel en konden me ook niet zeggen of en hoeveel kans hij had.

De complicaties die hij had waren onverklaarbaar en zijn situatie was zeer kritiek. De medicatie was ontzettend kostbaar en de therapie zou nu nog veel intensiever zijn, maar ik kon hem niet laten gaan. Hij verdiende de kans, we moesten het proberen!

Maandagochtend brak mijn hart toen ik hem zag. Hij lag plat in de stal aan het infuus en hij had zoveel pijn. Wederom volgde er een gesprek met de dierenartsen en wederom konden ze me niet zeggen of hij het zou halen. Een kwartier lang zat ik op mijn knieën bij hem, de tranen over mijn wangen, mijn tranen over zijn prachtige maar oh zo vermoeide koppie. En toen was daar dat ene teken.... De avond ervoor had ik bij zijn grote vriend Aagte (een oud, maar oh zo dierbaar fries paard) een knuffeltje aan zijn deken gehangen, zodat de lucht van Noble zijn vriend aan het knuffeltje zat. Op het moment dat ik dat deed leek het een belachelijk idee, maar toen ik het knuffeltje bij de doodzieke Noble zijn neus hield zag ik de blik in zijn ogen veranderen.

Hij snuffelde en friemelde aan het knuffeltje en kwam binnen een paar minuten overeind. Er was herkenning, het gaf hem kracht, het gaf hem moed en het gaf mij het teken dat ik het goed deed.

Er volgde een zenuwslopende week. Ene moment leek het beter te gaan, andere moment had hij weer een terugval. Hij kreeg heel veel medicatie, maar zijn darmen wilde het niet echt oppakken. Ook wilde hij niet of nauwlijks eten en na 1,5 week begon hij zich ook af te sluiten tijdens mijn aanwezigheid. Ik was ten einde raad. Iedere dag ging ik op ziekenbezoek, iedere keer met ander voer, een ander speeltje en een ander knuffeltje wat de lucht van zijn "vaderpaard" bij zich droeg. Niets leek te helpen.

Uiteindelijk was er nog maar 1 ding wat ik wilde en MOEST proberen.... en zo vroeg ik de kliniek of ik zijn grote vriend Aagte bij hem mocht zetten. Wederom leek het een belachelijk idee, maar gelukkig stemde de dierenartsen toe. Het was magisch wat er toen gebeurde....

Langzaam begon Noble Boy te eten en vanaf dat moment kon zijn herstel echt beginnen. 3 weken verbleef hij op de kliniek en de komende 6 weken staan nog in het teken van herstel, medicatie, uitsluitend aan de hand wandelen en heel veel keer per dag kleine beetjes eten.

En dan is daar de dierenartsenrekening...... het totaalbedrag staat voor nu op 9500euro en dan zijn we er nog niet!

Gelukkig is Noble Boy verzekerd, maar het verzekerde bedrag is in dit geval maar 2500euro.

Ik ben zelf dierenartsenassistente en ben me zeer bewust dat de ziektekosten hoog op kunnen lopen en daarom zijn mijn dieren verzekerd, zodat ik ze altijd de beste zorg kan bieden indien nodig.

Maar ja, 9500euro is niet niks en zag ik ook niet helemaal aankomen. Maar nadat hij de koliekoperatie had overleefd kon ik de verdere intensieve en dure behandelingen toch niet stopzetten?! Dat is toch een onmenselijke keus en zeker niet eerlijk tegenover hem.

En dus wil ik jullie vragen om een donatie. Hij kreeg de zorg die ieder dier verdient, hij kreeg de zorg die ook zijn opa Wonderboy (het beschoten paard) kreeg, maar met 2 van deze enorme pechgevallen binnen 3 jaar is het haast niet meer op te brengen. Dus wie wil mij een eurootje helpen, want iedere euro telt.

 ----------------------------------------------------------------------------------------------------------

UPDATE 17 FEBRUARI;

Allereerst wil ik benadrukken hoe bijzonder ik het vind hoeveel donaties er zijn binnengekomen!

Hartverwarmend, ontzettend bijzonder, ontroerend, boven alle verwachtingen en vooral zo ontzettend lief en meelevend. Ik kan moeilijk beschrijven wat dat voor mij betekend.... heel speciaal. Nogmaals ontzettend bedankt!

Maar hoe is het nu met Noble Boy?

De eerste periode was een hel voor me. Ik was blij dat hij thuis was, maar zo bang dat het fout zou gaan. Hij werd 7x per dag gevoerd, we wandelde meerdere keren per dag korte stukjes en ook 's nachts hield ik hem via de camera nauwlettend in de gaten. Hij at veel kleine beetje, maar lag ook meer dan 12uur per dag in stal te slapen.

En er kwam weer een complicatie, hij werd hoefbevangen. Omdat de medicatie niet wenselijk was in zijn (herstellende) conditie en omdat hij niet vrij mocht bewegen was de enige optie om zijn hoefjes goed te koelen, dus koelde ik 3x per 10 minuten met koud water en tussendoor werd hij in een soort ijsverbanden gezet. Maar ook dit ging stukje bij beetje beter.

Inmiddels maakte ik me zorgen over zijn operatiewond. De huid was namelijk rustig, maar de zwelling bleef lang bestaan en zelfs weken na de operatie was zijn buikwond nog ontzettend gevoelig. En voor ik bij de kliniek op controle moest was het al duidelijk, we hadden weer een complicatie. 

Noble Boy heeft een flinke breukpoort ofwel buikbreuk a.g.v. van de operatie. De buikwand is na de operatie dus niet goed genezen, maar op de echobeelden waren geen verklevingen van darmen zichtbaar en het feit dat het een grote breuk is geeft voor nu een veel kleiner risico dat er een darm vast komt te zitten in het defect. Maar de kans is dus heel groot dat Noble Boy in de toekomst weer "onder het mes" moet. Mijn maag draait om als ik daar aan denk, maar voor nu is het mijn taak om hem weer op en top in conditie te krijgen voor het zover is. Over 2 maanden wordt er weer een echo gemaakt om te zien hoe het weefsel rondom de breuk er dan uitziet.

Noble Boy ligt ook nu nog veel en ik heb het idee dat de breuk pijnlijk is voor hem en dat hij dat door de tegendruk van het liggen wil ontlasten. Voor nu probeer ik hem te ondersteunen met buikbanden die zwangere vrouwen gebruiken, maar omdat dit toch niet helemaal goed blijft zitten is er een speciale ondersteuningsset voor hem besteld. Ik hoop dat het hem wat verlichting geeft en stiekem hoop ik op meer.... natuurlijk weet ik dat de breukpoort er niet van zal genezen, maar soms is het gewoon even lekker om in sprookjes te geloven.  

Gelukkig maakt Noble zich geen zorgen, hij is blij dat hij af en toe los in de bak mag en gewoon weer even paard mag zijn en hij heeft het besef niet dat hij nog weer geopereerd zal moeten worden. Gelukkig voor hem, want ik kan je vertellen dat dat soort gedachten zoveel energie kosten.......  

 -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UPDATE 1 APRIL (en helaas geen grap)....

Volgende week staat de operatie voor Noble Boy gepland. Als ik er aan denk draait m'n maag al om en grijpt het me naar de keel, maar het kan echt niet anders.

Door de zwaartekracht en de druk vanuit de buik is de breuk ontzettend aan het uitzakken. De kans de er een darm beklemd komt te zitten is nu vele malen groter dan in februari, dus de enige optie is weer een operatie om de breukpoort te repareren. Het kan niet anders, hoe naar ik het ook vind, het moet. En hopelijk gaat deze operatie volgens het boekje en blijven de complicaties deze ronde achterwege.

Sorry lieve Noble dat je dit allemaal moet doorstaan, maar ik doe het uit liefde en respect.  

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UPDATE 27 APRIL;

Tot nu toe lijkt de "hersteloperatie" goed gelukt. 2 dagen geleden zijn de hechtingen verwijderd en vanaf vandaag stopt de antibioticakuur. Komende 6 weken moet hij nog boxrust hebben, zo sneu met het mooi voorjaarsweer, maar het is echt het beste voor hem. 

En dan hoop ik dat we eindelijk aan een onbezorgde jeugd kunnen beginnen. 

Wat deze operatie kostte? 1675euro en dan nog alle extra stallings- en voerkosten doordat hij nu binnen staat. Maar ik kan oprecht zeggen dat ik dankbaar ben dat hij er nog is. Ik heb mn hart gevolgd en mn verantwoordelijkheid genomen. En mede dankzij al jullie donaties is het financieel nog een beetje te overzien. 

BEDANKT VOOR AL JULLIE STEUN IN WELKE VORM DAN OOK! <3 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Die ontroerende beelden van Noble en vaderland Aagte vind je op mijn facebookpagina "Judith van Thuil".

https://www.facebook.com/judith.vanthuil/videos/pcb.1403880336408951/1403879619742356/?type=3&theater

https://www.facebook.com/judith.vanthuil/videos/1410940382369613/

https://www.facebook.com/judith.vanthuil/videos/1413234712140180/