Wie was David ook weer....

David, (9-8-1999) in 2019 ontmoet in Kenia, soms voel je iets en dat klopt, deze keer ook, toffe knul, slim, humor, lief, Masai, maar vast in het leven....financieel onmogelijk om te studeren, een ongrijpbare droom voor hem. Met glans de middelbare school gedaan, door zijn ouders betaald...heel wat koeien zijn er verkocht om dat te bewerkstelligen. HBO / Uni is voor hun verder onmogelijk. Kost meer dan hier, weet ik inmiddels. 😉 Hij werkte bij zijn broer op het camp waar wij verbleven. Een klik, een match....en dat was een succesvolle !

Inmiddels zit het 2de jaar erop ! Leslie en ik sponseren zijn studie en alles wat erbij hoort, zoals ook een kamer in Nairobi. We doen dat vol overgave en met plezier en krijgen er een dankbare trotse snuit voor terug, de liefde en dankbaarheid van zijn moeder is ook voelbaar telkens als we er zijn. We kunnen geen woord met haar wisselen, maar dat hoeft ook niet, blikken en knuffels zeggen genoeg. Zijn vader is in de herfst overleden aan corona, hij wordt enorm gemist door heel de familie, was een bijzonder lieve wijze oude masai man. Hem heb ik gelukkig nog in januari '21 gezien en ook hij was enorm trots en dankbaar. We volgen David op de voet, ontmoeten hem elke keer weer, thuis of in Nairobi en via de mobiel natuurlijk. HIj stuurt ons altijd netjes de resultaten van school. De eerste 2 jaar zitten erop (propedeuse) en hij gaat nu verder voor bachelor. De jongste van het gezin, de enige die de kans heeft gekregen om te studeren ! Wie wil ons helpen ??? Alle kleine beetjes helpen en het komt op de goede plek terecht !