Mijn kat Dexter, 3 jaar oud, is vorige maand gediagnosticeerd met nierfalen. Hij had een abces door een infectie in zijn bekje, en moest kiezen laten trekken. De dierenarts maakte zich zorgen over de hoeveelheid tandsteen op zijn leeftijd en heeft (uiteraard met mijn toestemming) bloedgeprikt. Hier kwam nierfalen uit, wat "normaal" gesproken een ouderdomsziekte is. Omdat zijn nieren niet goed werken kunnen de afvalstoffen zijn lichaam niet verlaten zoals het hoort, en is hij vatbaarder voor infecties zoals het abces en tandvleesontsteking.

Voor januari staat er een steriele urinetest op de planning, waar ze de urine rechtstreeks vanuit de blaas prikken. In maart gaan we weer op controle voor zijn bloed en gebit.

Helaas ging het maar een week of twee goed met Dexter, en gaat het nu weer een stuk slechter. Zijn gebit gaat achteruit en hij geeft veel te vaak over, en hij kan niet zo goed aankomen. Voor een kat van 3 is dit ontzettend zorgelijk, daarom gaan we vanmiddag (7/11) weer naar de dierenarts.

Mijn financiële situatie is al jaren heel erg instabiel, ik heb door mijn gezondheid heel lang van een uitkering geleefd en ga sinds kort weer naar school. Ik begrijp dat mijn situatie niet de ideale is om huisdieren in te hebben, maar ik heb ze en tot september was het financieel te halen. Mijn beide katten zijn verzekerd, helaas wordt er maar een deel vergoed en helaas kon ik Dexter niet meer verzekeren voor zijn gebit/aanvullend en is dat een van de grootste kostenposten. Ik red dat niet en ik ben helemaal op, maar ik wil Dexter ook nog een kans kunnen geven. Hij is mijn beste vriendje, mijn kleine grote liefde, een van mijn twee warme, knuffelige huisgenootjes en hij is dus nog maar 3. 

Uiteraard luister ik naar de dierenarts wat betreft zijn kwaliteit van leven, maar zo lang de dierenarts zegt dat er een kans is dat hij zonder pijn, maar met behandeling, nog een paar jaar mee kan wil ik die graag grijpen.

Voor vragen ben ik bereikbaar, dank voor het lezen.

Liefs,

Jess, Dexter en Yuki