November 2019 zijn wij halsoverkop gevlucht naar Sliedrecht. De situatie waarom en hoe wil ik graag laten rusten, maar het was zeer traumatisch.
Mijn oudste dochter vond haar draai wel. Die maakt makkelijk contact. Maar mijn jongste had het er maar moeilijk mee. Ze vond weinig aansluiting bij leeftijd genootjes. Voelde zich niet thuis. Was angstig durfde niet naar buiten. Ze verlangt nog steeds terug naar Brabant maar voelt zich daar ook niet veilig.
We miste onze verzorgpaarden waarvan 1 er korte tijd na ons vertrek is overleden. De ander 2 jaar na dato. Hier kende niemand ons. In Brabant kende ik een hoop mensen en er was altijd wel een adres waar ze onder de paarden kon zijn. Op de Manege had ze daar der vriendinnetjes. Hier was dat anders. Maneges hadden wachtlijsten van meer dan een jaar. En ook een verzorgpaard leek onbereikbaar. We zijn toen een paard gaan leasen. Maar dat dier was zo vel over been dat ik hier niet aan mee wilde werken.
Uiteindelijk heb ik toen Good Luck voor haar gekocht. Door Good Luck bloeide mijn dochter op. Hij was haar beste vriend haar alles. Ze was echt dol op hem. Samen met hem maakte we ook een hoop mee. Maar altijd zijn we blijven knokken. In November had ik een heftig ongeluk met Good Luck. Ik kon niets maar ik dacht er niet over om Luck weg te doen. Samen knokte we ons er doorheen. Mijn dochter ontpopte zich die tijd van een onzekere ruiter in een ruiter met ballen. Ze stapte altijd op, om hem warm te rijden voor ik erop ging. Voor het ongeluk was het omgedraaid…. Maar door Luck zag ik mijn dochter opbloeien. Door hem in haar leven was ze gelukkig. Hij had trauma en daar hielpen we hem mee, en hij hielp ons met onze trauma’s. Onze lesgeefster noemde ons ooit “de Gouden Driehoek”. En dat waren we ook. Bijna 2 jaar lang hebben we samen gestreden voor zijn gezondheid. Tot we er een aantal maanden geleden achter kwamen wat Luck mankeerde. Ziekte van Lyme, Glutenintollerantie, Autoimuunziekte (hij viel zijn eigen lichaam aan), schimmels in de darmen, en de gedragsverandering door Lyme. Er kwam een tijd van hoge dierenarts kosten. Waar ik soms al nachten lang van wakker lag. In september 2023 was ik al €2650,- kwijt aan dierenarts kosten voeding en stalling alleen voor Luck. Al mijn verdiende geld ging naar Luck. Bijna alle spaarcenten van mijn dochter ging naar Luck. We geloofde er echt in dat we hem er wel bovenop zouden krijgen. Kosten nog moeite werden er bespaard op zijn gezondheid. Maar dit alles kost natuurlijk wel geld. Geld wat er niet altijd was. Dan had ik weer wat terug gezet op haar rekening en dan gleed Luck weer onderuit. En moest ik het bedrag weer pakken. Mijn dochter is na een rodeo van Luck gevallen en is onder Luck terecht gekomen. Door een godswonder heeft ze dit overleefd. Dit had heel anders kunnen aflopen. Hij trapte net niet op haar gezicht. Ik heb nog 1 keer de rit gemaakt met Luck naar de dierenarts. Röntgenfoto’s laten maken van zijn rug, hals en alles wat de dierenarts maar nodig vond. Om te kijken waar zijn pijn vandaan kwam. Uiteindelijk is de Lyme hem teveel geworden. In zijn hoofd gaan zitten waardoor hij echt niet meer de Lucky was die we gekend hebben. Samen besloten mijn dochter en ik dat het genoeg was. En dat hij geen pijn meer moest hebben. Luck was niet verzekerd. We hebben hem laten cremeren in België om de kosten te drukken. Mijn dochter wilde met het gala op hem naar school voor haar examen. Dit kan allemaal niet meer. Al haar dromen vielen weg. Ze valt in een groot gat nu hij er niet meer is. Hij kan haar niet meer helpen met haar angststoornis. Ergens voel ik me zwak dat ik dit ga doen. Maar ik vraag om hulp. Hulp om de medische kosten van Luck terug op haar rekening te zetten. Zodat zij haar autorijlessen kan vervolgen waarvoor we gespaard hadden. En hulp om voor haar een nieuwe lieverd te kunnen kopen. Ze is 22 maart jarig en ik zou heel graag kunnen vermelden dat er een verrassing op stal staat. Met een dikke strik op de deur. Uiteraard ga ik hier zelf ook mijn best voor doen. Ik zoek er een vaste baan bij. En ik overweeg mijn trailer te verkopen. Maar ik vind het zo schrijnend… ze heeft al zoveel verloren. En ik wil graag dit leed iets verzachten. Liefs van een mama die er alles voorover heeft om haar kind weer gelukkig te zien. ❤️🩹😢