Beste lezers/lezeressen,
Een grote stap om dit op deze manier te doen maar de omstandigheden dwingen ons ertoe.
Nog niet eens zo lang geleden waren we een normaal gezin en buitengewoon gelukkig.
Mijn vrouw en ik, onze dochter en Dirk, ons hondje.
Dirk hoort niet bij een bepaald ras maar is een klein intens lief mannetje.
Twee jaar geleden is mijn vrouw op 42 jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van kanker na een lang ziekbed.
We zijn dus nu nog maar met zn drietjes. Dirk is voor ons een enorme steun geweest en is dat nog. Hij was al belangrijk maar zeker voor mijn dochter is hij de afgelopen twee jaar extra belangrijk geworden.
Dirk heeft afgelopen week vanuit het niets een acute hernia gekregen en heeft een flinke operatie achter de rug.
De vooruitzichten op herstel zijn goed maar hij zal voorlopig nog de nodige zorg moeten hebben.
We zijn erg blij dat hij geholpen kan worden maar zoiets gaat niet voor niets.
Tijdens de ziekte van mijn vrouw heb ik mijn baan moeten opzeggen om haar thuis zo goed mogelijk te verzorgen.
Na haar overlijden heb ik een burn-out gekregen die nog voortduurt.
We klagen niet maar doordat we al een poos met minder moeten doen hebben we geen vangnet meer.
De rekening van Dirk z'n operatie en de kosten die de komende tijd nog even zullen doorgaan kunnen we dus eigenlijk niet betalen.
Vandaar de keuze om deze vreselijk hoge drempel over te gaan en via deze manier te proberen iets van de kosten bij elkaar te krijgen.
Voor wie dit leest en ons wil helpen , heel veel dank!