Lieve allemaal,
Via deze weg wil ik jullie hulp vragen bij het doorbreken van een cirkel waarin ik mij al ten minste 30 jaar in gevangen voel zitten...
Ik ervaar het als de spreekwoordelijke steen, waaronder ik mij heb ingegraven en doorgaans verborgen houd. Waaronder ik in de basis angst ervaar, waar ik angst probeer te vermijden en te bestrijden met een eetstoornis en ander compensatie- en vermijdingsgedrag.
Het is dit gedrag dat mij mentaal, emotioneel en fysiek uitput en waarvan ik de gevolgen uiteindelijk niet meer kan overzien.
Het is een continue worsteling die gaat over wie ik ben en wie ik denk te moeten zijn.
Een strijd die jullie van dichtbij of op afstand, direct of indirect, zichtbaar of onzichtbaar, voelbaar of niet voelbaar, vermoedelijk wel hebben opgemerkt bij mij.
Na mijn ziekenhuisbezoeken en -onderzoeken in het voorgaande jaar, heb ik in de afgelopen periode het nodige voorwerk verricht en heb ik ontdekt dat ik niet deze patronen bèn, maar dat ik deze patronen heb aangeleerd. En iets dat is aangeleerd, daar kan ik me van bevrijden. Het is precies dit positieve besef van waaruit ik deze brief schrijf.
'Ik wil kiezen voor iets anders, omdat ik het anders wil en geloof dat ik het anders kan.'
Natuurlijk realiseer ik me dat ik het zèlf moet doen, ook leeft in mij het vertrouwen dat ik het niet alléén hoef te doen.
Vanuit dat vertrouwen vraag ik jullie steun bij het kunnen aangaan van een professioneel en intensief behandeltraject. Een traject waarvan ik overtuigd ben dat het mij gaat helpen deze cirkel verder te doorbreken en uiteindelijk mijn grootste wens in vervulling kan laten gaan. De wens om een gezonde vrouw, moeder, dochter, zus, nicht, vriendin, partner, buurvrouw, collega te zijn, die zelf ook vindt dat ze er echt mag zijn.
Het kan toeval zijn of niet, maar in het afgelopen half jaar, kruiste MarnesGGZ op vier verschillende momenten mijn pad. In oktober benoemde een vriendin het terloops in een gesprek, in december was het een andere lieve vriendin die deze mogelijkheid opperde en eind deze winter diende deze naam zich aan in een nieuwsbrief waarop ik ben geabonneerd. Het vierde en meest bijzondere moment was twee weken geleden. Het was de eerste keer dat ik had afgesproken bij de overbuurvrouw thuis. In de eerste minuut beneden in de gang, vertelde ze dat zij exact een jaar geleden bij Marnes in behandeling was. Die ochtend spraken we over haar persoonlijke ervaring en hoe het voor haar een keerpunt in haar fysiek en mentaal herstel is geweest... Gesteund door de specialistische behandeling in Marnes heeft zij zichzelf weer in het leven kunnen zetten.
Op dat moment wist ik... 'Dit is passend voor mij, dit is wat me verder gaat brengen, dit is wat ik wil...De voor Marnes kenmerkende holistische aanpak, maakt deze instelling voor mij wezenlijk anders dan alle andere trajecten die ik heb doorlopen....Het is daarom dat ik deze weg heel graag wil inslaan en niet aan me voorbij wil laten gaan'.
Intussen vervolgde de overbuurvrouw haar verhaal...
Marnes heeft een GGZ certificering en hierdoor komt de behandeling in aanmerking voor vergoeding door de zorgverzekeraar. Na een uitgebreide intake- en diagnoseprocedure, volgt een behandelcombinatie van lichaamsgerichte therapie en psychotherapie, zowel individueel als in groepsverband door een multidisciplinair team, geheel op maat en afgestemd op de draaglast en draagkracht van de cliënt.
En ja, nu komt het...het pad naar herstel is een bumpy road...(dat wist ik al wel maar toch...)
De zorgverzekering vergoedt de behandeling tijdens het verblijf van 31 dagen in de kliniek in Spanje en het nazorgtraject na terugkomst in Nederland. Echter, het verblijf, de kosten voor labanalyses, de vlucht en transfer worden helaas niet vergoed. De kosten hiervoor bedragen minimaal 3000,- indien ik kies voor het goedkoopste verblijf en lagere kosten voor de labanalyses in België in plaats van in Nederland.
Hier ligt dan ook mijn hulpvraag...Ook al voel ik flink veel aarzeling om het te vragen (voor 'aarzeling'; lees 'angst'), ik doe het toch!
'Kunnen jullie me helpen?'
Lieve allemaal, willen jullie mij helpen bij het kunnen aangaan van deze behandeling en steunen bij het dragen van de kosten, omdat ik zelf niet over de financiële middelen beschik?
Willen jullie mij via deze weg helpen om:
Mijn cirkel van aangeleerde patronen te doorbreken en mezelf hiervan te bevrijden?
Fysiek weer aan te sterken, mijn lijf te herstellen en in staat te brengen om deel te kunnen nemen aan dagelijkse, sociale en werkactiviteiten?
Mijzelf mentaal, nog meer dan hier en nu in deze brief, in staat te stellen om onderliggende angst en schaamte aan te kijken?
Het verleden te laten rusten?
Mijn 'gezonde zijn' weer wakker te schudden en mezelf daar in te mogen ontmoeten?
Vanuit een gezondere basis een nieuwe balans te vinden in relatie tot mezelf en alles en iedereen om me heen?
Tot slot, lieve allemaal, ook als jullie na het lezen van deze brief niet kiezen voor een donatie, dan nog ben ik jullie dankbaar dat jullie mijn brief hebben willen lezen. Dat ik mijn worsteling en mijn verlangen met jullie heb mogen delen, dat alleen al geeft mij het gevoel dat ik het niet meer alleen hoef te doen.
Zoals ik de vrijheid heb genomen om mijn hulpvraag op deze manier te delen, hebben jullie de vrijheid om òf persoonlijk òf anoniem òf niet te doneren.
Intussen ervaar ik terwijl ik dit schrijf vanuit mijn openheid, de angst en schaamte veranderen in moed en trots en jullie 'luisterend oog' is voor mij al een kado op zich!
'Dankjulliewel dus, ongeacht de uiteindelijke opbrengst!'
Liefs,
Hanneke