Mijn lieve collega Belkys is 2 jaar geleden bevallen van haar zoontje Levi.

Vlak voor de bevalling kreeg Belkys te horen dat haar ongeboren kindje niet meer leefde.

Belkys en haar man hadden tijdens de zwangerschap geen overlijdens verzekering voor hun ongeboren kindje afgesloten , want dat voelde toen heel gek. De crematie hebben zij van hun spaargeld betaald. Belkys is al snel gaan werken en had ook nog de zorg voor hun andere zoontje.

Een aantal weken geleden was Belkys  verdrietig en emotioneel op het werk zij vertelde dat dit zo opeens weer opkomt en dat gebeurt wel vaker wat natuurlijk heel normaal is zeker nu de feestdagen voor de deur staan. Ik schrok dat zij vertelde dat zich zo schuldig voelt omdat het as van Levi nog in een bus op de kast staat.  Belkys en haar man hadden een ontwerp voor de urn maar omdat de kosten van alles tot wel 4000 euro oplopen hebben zij besloten om het op een later moment te doen wanneer zij wat geld hebben gespaard. Belkys vertelt dat het nog niet gelukt is omdat ze in de rauw is .
Wat vreselijk dat je naast je verdriet ook nog schuldig voelt en zorgen hebt om geld en een mooie gedenkplek met urn die je voor ogen had niet kan waarmaken. 
Ik wil hun daarbij helpen maar ik kan het niet alleen. Ik hoop dat zij het ontwerp kan maken die zij zo graag wil voor hun zoontje Levi en dat haar schuld gevoel en zorgen weg zijn zodat er ruimte is voor verdriet en een mooie plek voor haar zoontje.

liefs Sonja