3 maanden geleden vond ik een Vlaamse Reus aan de kant van de weg. Deze Vlaamse reus heeft me diep geraakt. Hij was erg ziek en verwaarloosd, maar ondanks zijn situatie was hij lief, ondeugend, zachtaardig en heeft hij mijn hart gestolen. Ik noemde hem 'Wolf'.

We spendeerden dagelijks uren samen, ik heb geprobeerd hem weer gezond te krijgen en dat leek te lukken. Hij speelde, hupste rond, ging 's nachts zelf zijn nachthok in, was overdag vaak op het gras te vinden, at snoepjes uit mijn hand... tot een verschrikkelijke dag, 3 weken na de vondst, opeens vertoonde hij verlammingsverschijnselen. Een spoedtrip naar de dierenarts mocht niet baten. Na 3 uur hebbben we hem een spuitje gegeven. Ik was er kapot van. Wolf heeft me laten zien hoe sociaal, lief, grappig en bijzonder konijnen zijn. 

nu ben ik erachter gekomen dat zijn zusjes, die 2 dagen voor Wolf gevonden zijn op dezelfde locatie, nog in het asiel zitten. Ik zou ze zo graag een goed huis bieden. Maar ik ben bezig met het opbouwen van een bedrijf en ik en mijn vriend verbouwen ons huis en tuin en dat is als een geld-emmer die leegloopt. Toen dacht ik: waarom vraag ik niet de steun van lieve mensen. Mensen die snappen wat het kost om een dier alles te bieden wat het nodig heeft. De liefde, zorg en aandacht neem ik met gemak voor mijn rekening. Dan mist er alleen nog een goed groot, veilig binnenverblijf, een veilige (grote) ren, enrichment materiaal, eventuele dierenartskosten, adoptiekosten, eerste maanden hooi en voer etc. 

dus ik dacht: f*ck it! Ik ga het gewoon zo proberen! Misschien kan ik de lieve zusjes van Wolf dan het beste huis bieden dat er mogelijk is, want dat verdienen ze. alle beetjes helpen!

en je kunt het proces van hun adoptie dan volgen op instagram: @anke.ijsveld

hier kun je ook de video bekijken die ik ter nagedachtenis aan Wolf maakte van onze veel te korte, turbulente tijd samen♥️