Zo noem ik haar, een vrouw aan de rand van de klif. Een vrouw die vol in het leven stond en altijd klaar staat voor andere. Zo ken ik haar maar nu....

Deze vrouw is een moeder, vriendin, partner en collega. Zij is een voorbeeld voor mij want ze heeft een wilskracht waar ik altijd mijn kracht vandaan kreeg. Ze pepte me op wanneer ik down was en kwam altijd weer met geweldige ideeen. Als ik moe was van nadenken deed zij het wel voor mij. Als ik moe was van vechten nam zij de bokshandschoenen over en stond zij voor mij in de ring des levens.

Een vrouw wiens leven ook niet op rozen liep maar altijd klaar staat voor anderen. Zij geeft zoveel van haarzelf aan andere omdat ze daaruit haar kracht haalde in het leven. Zij zag de goedheid in de mens ongeacht de fouten. Een ieder voelde zich op zich gemak bij haar. Ik weet niet of het haar lach was of haar mooi grote bruine ogen die soms dwars door je ziel keek.

Maar nu die blik is weg, die stralende lach en die stralende mooie bruine ogen. Alles wat zij heeft opgebouwd in haar leven is in 1 keer teniet gedaan door diezelfde liefde die ze gaf.  De liefde die zij gaf aan de verkeerde persoon en haar goedheid gebroken heeft.

Ik mis haar, ik zoek haar en wanneer ik haar zie reik ik haar mijn hand toe. Het enige wat ik zie is een leegte in de donkere blik in haar ogen.  Zoekende en vragende en niet wetende.  Kon ik maar ook degene zijn voor haar zoals zij was voor mij, alleen ik weet het niet. De angst neemt het over en ben bang.  Bang voor dat ze zal springen van wanhoop als ze te dicht bij de klif zal staan.

Ze was goed van vertrouwen en hoopvol, hij deed haar goed voelen alsof zij zijn reden van bestaan was. Ze hebben elkaar gevonden en zouden trouwen.  Wit met lila waren de kleuren maar snel grijs en grauw. Waar was hij nou?  Deze dingen zie je alleen op tv en nu toch echt?

Ik hoor haar geschreeuw nog als de dag van gisteren ging door merg en been toen ze erachter kwam dat hij haar niet alleen heeft achter gelaten op hun trouwdag maar alle rekeningen heeft leeg geplunderd en zij nu totaal niets meer heeft. Weg 43.000 euro.  

Nu wil ik voor haar klaar staan zoals ze voor mij dat deed maar ik kan het niet alleen. Wanneer ik mn hand uitreikt kijkt ze me aan maar steeds meer gaat ze richting de rand van de klif.

Help mij haar beet te pakken en laten zien dat de liefde er nog is die ze ooit ervaarde en haar hart weer geheeld kan worden.

Help mij door te doneren zodat ze haar leven weer op de rails kan zetten .

Een vraag van hart tot hart