Lieve mensen,

Hartelijk dank voor alle donaties. Elke gift, groot of klein, heeft het tijdens de scheiding mogelijk gemaakt om samen met de kinderen aan een nieuw begin te werken.

Inmiddels wonen we alweer een paar maanden in ons nieuwe huisje iets wat mede door jullie steun werkelijkheid is geworden.

Er zijn dagen dat het nog zwaar is: het gemis van wat ooit was, en het verdriet om wat nooit meer zal zijn.

Vooral het verlies van vertrouwen is iets waar ik dagelijks aan werk, zodat ik niet alleen voor de kinderen, maar ook voor mijzelf een sterkere en liefdevollere versie kan worden.

Wat de toekomst zal brengen weet ik niet, maar ik vertrouw erop dat als ik mijn geloof en vertrouwen in Gods handen leg, het goed zal komen.

Met een warm hart,

Freya en de kinderen

Wow wow wow,

Wat ontzettend lief en dankbaarheid ben ik voor de gulle giften van een ieder die aan ons gedacht heeft. 

In 2019 neem ik ontslag om samen met mijn man voor zijn werk naar het buitenland te emigreren. Vlak voor de emigratie kreeg ik een miskraam die helaas eindigde in Sepsis en een opname in het ziekenhuis. Dankbaar dat ik dit gevaar zonder "restschade" kon afsluiten maar het heeft een grote impact op mij gehad. 

In 2020 begon het Corona jaar vlak nadat we verhuist waren. In een ander land zonder je vrienden en betrouwbare om je heen was pittig. Ik had geen werk en was met de kinderen vaak alleen thuis. Als een wonder mocht ik september 2020 ons 3e kindje verwelkomen. Iets waarvan we dachten dat het niet meer kon maar toch gebeurde. Het zoveelste wonder. 

Na de Corona jaren verhuisde we terug naar Nederland maar dit keer met een jongetje erbij. Mijn ex ging weer aan het werk en ik zorgde er weer voor dat de kinderen allemaal een veilige plek hadden thuis, op school en hun sportactiviteiten die ze zo graag doen.

Amper bijgekomen van de verhuizing en de sleutel van onze nieuwe woning sloeg het noodlot toe. Ik kreeg November 2022 de diagnose Borstkanker. 

Januari 2023 een ablatio, februari 2023 chemo, 18 maanden lang immunotherapie en mei 2024 borstreconstructie. Amper bijgekomen van het overleven zakte in november 2024 de grond onder mijn voeten weg. Mijn man waar ik al 18 jaar mee samen was wilde scheidden. Hij had gevoelens voor een andere vrouw, een 6 jaar jonger exemplaar zonder kinderen, zonder Sepsis, zonder Borstkanker en een trouwe collega van hem die hij al jaren kende en waarmee hij een connectie had. Waar ik vocht voor mijn leven, alweer koos hij voor het vluchten.

Ziek zijn, geen werk hebben en te horen krijgen dat hij het gevoelnhad dit ik hem niet waardeerde ondanks het geen ik al die jaren uit liefde deed mocht niet goed genoeg zijn. 

Een sociale huurwoning kwam ik niet voor in aanmerking maar ook geen uitkering of bijstand omdat ik uit de te verkopen woning 100k overwaarde ontvang. Helaas kan je in Nederland geen woning kopen van 100K en begon de puzzel.

Ging ik naar mijn ouders in Frankrijk? Of bleef ik hier waar de kinderen hun leventje hebben? Ik koos voor het laatste en kocht mede dankzij mijn ex een voormalige sociale huurwoning. Mijn overwaarde ging in de woning zodat de hypotheek omlaag gaat. Maar daarmee was de woning nog niet opgeknapt. 

Alles moest vervangen worden van CV ketel tot aan badkamer en keuken. Ik koos voor functioneel en budgetvriendelijk maar wat een geld, geld dat ik niet had. Een goede vriendin vond dat ik en de kinderen een nieuwe start verdiende. Ik heb van God een nieuwe kans gekregen op deze aarde, mijn taak hier is nog niet volbracht. 

Ik zie het dan ook niet als beproeving, God zorgt voor mij. Hij weet wat ik nodig heb en wie ik in mijn leven nodig hebt en God brengt deze mensen op mijn pad. 

Met de eerste donaties kan ik een begin maken om van ons nieuwe huis eennthuis te maken. CV ketel (de oude deed het helaas echt niet meer), een deel van de badkamer, wc of de keuken maar vooral ook een veilige thuis voor de kinderen elke cent draagt daar aan bij.

Dankjullie wel lieve mensen, broeders en zusters van God en mensen die deze donnersctie tegen kwamen. Jullie gift klein of groot maakt een enorme verschil op ons leven wat nog voor ons ligt. 

Warme groet,

Freya en de kinderen 

Lieve allemaal,

Maandag 17 Februari kreeg ik de sleutel van mijn nieuwe (t)huis. Het huis waar ik en de kinderen hopelijk samen heel oud mogen worden en ik eindelijk kan gaan werken aan mijn herstel. Het was geen feestelijke dag, het was een dag vol met gemengde emoties. Twee jaar geleden liep op 17 Februari mijn eerste chemo door mijn aderen, een jaar eerder kregen we de sleutel van de woning waarvan ik dacht dat we oud zouden worden en nu was het de woning en een moment die de scheiding definitief maakt. 

Het is een echt klushuis waar in 31 jaar niet veel aan is gedaan. Met de operatie van 22 januari jongstleden kon, kan en mag ik helaas ook niet te veel doen en dat is lastig bij een kluswoning. 

Gelukkig hoef ik het niet alleen te doen vandaag waren een aantal zusters en broeder van de kerk waarbij ik ben aangesloten wezen helpen. Er is vandaag zoveel gebeurd en ik voelde mij zo dankbaar. Dit was het werk van God, doe heeft deze lieve mensen op mijn pad gebracht en hiervoor was en ben ik zo ontzettend dankbaar. Ook was er een goede vriendin van het Mamacafé aanwezig (ook gelovig, moslima) en zo waren we door Gods woord en nabijheid met elkaar verbonden. 

Helaas is de CV ketel echt kapot en moet deze vervangen worden. Ik hoop dat we hier genoeg kunnen inzamelen zodat we de volgende winter er warm bij zitten. Ook moeten er heel erg veel andere klussen gedaan worden om de woning leefbaar te maken. Met de donaties hier hoe klein of groot dan ook is elke stuiver goud waard. 

Hartelijk dank lieve allemaal die tot nu toe meeleven en meelezen. Het is niet in woorden om uit te drukken hoe dankbaar ik en de kinderen zijn voor zoveel naaste liefde. We gaan ook deze berg weer beklimmen met de steun van eenieder die we onderweg mogen tegenkomen. 

Lieve mensen,

Mensen hebben mijn link gedeeld. Waar ik moeite heb hulp te vragen, laat staan een financiële bijdrage zijn er mensen die op een of andere manier van de doneeractie op de hoigte zijn gekomen en de link delen. Ik voel mij vereerd en tegelijkertijd bezwaard (ik had immers mijn berichten overal verwijderd). 

Ik kan niet in woorden uitdrukken hoe dankbaar ik ben. Toch ga ik het proberen.

Dankbaarheid uit mijn hart

In de stormen en stiltes van het leven, in de momenten van groei en zoeken, voel ik me gedragen door de liefde en steun die ik mag ontvangen. De warme woorden, de luisterende oren, de helpende handen—ze maken het verschil, meer dan ik kan uitdrukken.

Dank jullie wel, van harte. Jullie aanwezigheid is een zegen, een lichtpuntje op mijn pad.

“De Heer is nabij de gebrokenen van hart, Hij redt wie vermorzeld zijn van geest.” – Psalm 34:18

Met liefde en dankbaarheid,

Freya (en de kinderen).

Mijn ex partner neemt voor nu de juridische strubbelingen over mbt de keuken en badkamer (koop daar niet als je niet te veel wil betalen of met agressie te maken wil krijgen). 

Het ingezamelde geld komt volledig tegoeden om een nieuwe start te bewerkstelligen. Een nieuwe start na de borstkanker, een nieuwe start na 18 jaar samen zijn gehuwd, een nieuwe start na de scheiding en de verhuizing. Waar we met elkaar in geloof mogen werken, bidden, dromen over een toekomst samen met elkaar. 

Lieve vrienden, familie en alle dierbaren,

Ik ben diep geraakt door de liefde en steun die mij en mijn kinderen omringen. Wat een bijzondere tijd, waarin ik niet alleen uitdagingen tegenkom, maar vooral ook de goedheid van mensen mag ervaren. Jullie gulle giften, lieve woorden en helpende handen hebben me diep geraakt. Ik voel me gedragen en gezien, en daar zijn geen woorden voor—behalve die van dankbaarheid.

Toen mijn leven een wending nam die ik niet had voorzien, voelde het alsof ik in een storm terechtkwam. Maar in plaats van te verdrinken, heb ik ontdekt hoeveel mensen om mij heen staan, als een veilige haven, als een anker in de golven. Vrienden die me troosten, familie die me ondersteunt, nieuwe mensen die op mijn pad komen en licht brengen op momenten dat het donker lijkt.

Ik zie dit niet als een beproeving, maar als een weg die God voor mij opent—een weg van groei, verbinding en onverwachte zegeningen. Ik geloof dat niets zomaar gebeurt en dat alles een doel heeft. En hoe moeilijk de reis soms ook is, ik weet dat ik niet alleen loop.

"Ik dank mijn God telkens weer, wanneer ik aan u denk." – Filippenzen 1:3

Vanuit het diepst van mijn hart: dank jullie wel. Voor jullie steun, voor jullie liefde, voor alles wat jullie voor mij en mijn kinderen betekenen. Jullie geven mij kracht om door te gaan.

🌿 Als de storm om mij heen raast,

en de wind mijn koers wil keren,

dan weet ik: ik ben niet alleen.

God wijst de weg, door mensen heen.🌿

Met liefde en dankbaarheid,

Freya (en de kinderen 4, 9, 10)