Terug van Egypte. Terug van de leuke toeristenactiviteiten, snorkelen, de woestijn, bootje hier en daar, cocktailtje hier en daar.
Maar ook terug van het praten met veel Egyptenaren. Want dat proberen we elke vakantie wel te doen. Je verdiepen in de mens, de cultuur. 
Voeten op de grond krijgen heet dat, door de verhalen die we te horen kregen. 
Wat hebben we het toch goed hier in Nederland. Wat is hier toch alles goed geregeld. 
Vooral het verhaal van Abo raakte ons. Abo werkt in een klein winkeltje in ons hotel. Zeven dagen in de week, 365 dagen in het jaar. Van 's morgens vroeg tot het begin van de nacht weg van je vrouw en kinderen. Dagje vrij? Dagje salaris inleveren. Sociale voorzieningen? Ho maar.
Desondanks steunt hij zijn ouders , die van nog minder moeten rondkomen. Zijn droom? Een auto, thats it. En een ander leven voor zijn kinderen. Maar hij weet, In Egypte betekent arm ter wereld komen arm sterven. Zo simpel is het in dit dat land. 
De oprechte tranen en verhalen die volgde op het beetje geld dat we hem toestopte deed ons beseffen: we kunnen best meer doen. Nog geen druppel op de gloeiende plaat maar we kunnen in elk geval het leven van 1 familie, die het veel slechter heeft dan ons, iets gemakkelijker maken. Al is het maar voor even.

Daarom zouden we Abo graag wat geld willen geven. Geld zodat hij zijn diabetische moeder kan helpen, geld zodat hij zich een dag vrij kan nemen om tijd met zijn kinderen door te brengen. 

Natuurlijk dragen wij ons steentje ook bij. Maar kun je een euro missen, 5, 10? Alles helpt.

Wij zorgen er voor dat het geld fysiek wordt afgegeven bij Abo, dat hebben we al geregeld. 

Alvast heel erg bedankt!