Beste allemaal. 

Ik maak al foto's sinds 2005 maar in 2014 kreeg ik een burn-out door mijn werksituatie op Schiphol. Ik heb  het leven heel lang moeilijk gevonden.

2015 was ook een rotjaar met 3 overlijdens in een half jaar tijd. 

Vanaf 2016 heb ik twee jaar gewerkt in een veilige werkomgeving waar ik al twee keer eerder had gewerkt en ik nog veel mensen kon om weer onder de mensen te komen. Dat vluchtgedrag moest er uit.

Het werk was niet wat ik zocht maar heb daar toch vaak dankzij geweldige collega's een gezellige tijd gehad.

Verleden jaar heb ik de stap gemaakt om weer terug te gaan naar Schiphol, ik had hartstikke leuk werk maar werd er uitgeknikkerd (ingeluisd).

Ik ga 24 april weer beginnen bij een zelfde concept maar voor een andere werkgever, zonder uitzendbureau dit keer.

Na mijn burn-out in 2014 ben ik mij erg gaan bekommeren om het milieu, plasticsoup en het dierenleed wat het veroorzaakt.

Ik besloot een eigen facebookpagina te maken voor bewustwording. Omdat ik graag wandelde besloot ik mijn hobby fotografie te combineren door plastic te fotograferen en op te rapen.

Financieel is het niet zo best momenteel. Het is niet zo dat ik duizenden euro's schuld heb maar heel veel geld heb ik niet. Het overzicht ben ik kwijt dus ga op zoek naar hulp.

Momenteel heb ik een uitkering van minder dan 1000€ per maand.

Ik wil graag inzicht krijgen in mijn financien want ik heb jarenlang in een depressie geleefd. Moeite hebben om wakker te worden, dag in dag uit. Depressie is een onzichtbare ziekte, het uit zich niet in het vrolijke gedrag wat je toneelspeelt.

Graag wil ik inzicht krijgen en vanaf half juni verleden jaar kreeg ik dat in mijn financien. Leuk werk, gevonden waar ik op zoek naar was.

Natuurlijk vond ik het moeilijk om weer op Schiphol te gaan werken, niet voor niets heb ik daar die burnout opgelopen.

Weg laten treiteren door een supervisor, eigenlijk had ik dat werk nog steeds willen doen want dat was helemaal mijn ding.

Het mocht niet zo zijn, achteraf gezien pure jaloezie en waarschijnlijk angst van die supervisor. Dat heeft een enorme indruk op mij gehad, zelfs voor in therapie geweest, bijna anti-depressiva gehad maar daar niet aan begonnen.

Toen ik eenmaal mijn draai weer had gevonden verleden jaar werd ik op een hele lullige manier ontslagen terwijl ik heel erg mijn best heb gedaan.

Nooit te laat geweest, prima service verleend en zoveel zaken uitgezocht voor het bedrijf.

Het mocht niet zo zijn maar goed, 24 april ga ik weer beginnen!

Vandaar dus deze oproep voor donaties.

Gaat het allemaal naar mijzelf? Nee! 

Ik wil graag gaan doneren aan goede doelen die mij aan het hart liggen en goed werk doen voor dieren en het milieu.

Stichtig Dier&Lot gaat meedelen, dat vind ik heel belangrijk want er zijn zoveel misstanden die zij aanpakken.

KNGF blindengeleidenhonden ga ik ook sponsoren, ik spaar plastic dopjes voor deze organisatie en doe dat al jaren. Bij mijn vorige werk waren mijn collega's heel fanatiek toen ik ze er over vertelde, 2 kilo om de 3 weken. Natuurlijk hoop ik dat ik mijn nieuwe werkgeven ook zo ver kan krijgen.

Omdat ik ook aan de kleine dieren wil denken zal ik ook gaan doneren aan "Vrienden van de honingbij" want dat is heel belangrijk!

Voor alle donateurs wil ik het volgende aanbieden.

Iedere donateur mag op mijn website www.basgrif.nl  3 foto's uitzoeken die ik in groot formaat toe zal zenden.

Ter zijner tijd zal ik ook wedstrijden uit gaan schrijven, fotoshoots gaan verloten maar dat zijn zaken voor later.

Voor nu is elke donatie welkom en ga ik mijn leven reorganiseren. 

Ik wil met een nieuwe, frisse start aan een nieuwe baan beginnen maar ook doorgaan met hetgene wat ik nog steeds elke dag doe, plastic fotograferen, oprapen en het in een vuilnisbak gooien zodat de dieren niet de dupe worden van onze wegwerpmentaliteit!

Uiteindelijk worden wij ook de dupe... :'( 

Een expositie van mijn foto's staat later in de planning maar zoals een lieve lifecoach al zei: Je moet niet alles tegelijk willen! 

En voor die expositie zouden donaties erg welkom zijn, want het belangrijkste is dat ik wil dat mensen bewust gaan worden van zo'n enorm probleem...