Beste vrienden, kennissen en belangstellenden,
Het is moeilijk voor mij om dit verhaal uit te leggen omdat het mij en ons allemaal heel erg veel pijn doet en het ons heel erg heeft geraakt en ook omdat we er nog steeds heel erg verdrietig om zijn.
Ik probeer jullie uit te leggen waarom ik deze actie op wil starten. Ik begin bij het begin.
In juni 2019 kochten wij een nieuw paard voor onze dochter en we waren helemaal gelukkig mijn dochter was helemaal in de wolken met haar nieuwe paard genaamd Nike.
Maar het geluk verdween na twee weken als sneeuw voor de zon toen we op stal aankwamen en we ons paard zwaar gewond aantroffen. Meteen de dierenarts gebeld en die was er zo. Onze dierenarts bekeek zijn been en dat zag er vreselijk uit en hij liep hartstikke kreupel en had veel pijn. Wond schoon gemaakt en het kon niet meer gehecht geworden dus hij werd ingetaped. Zalfjes spuiten pijnstilling dat was de komende tijd van toepassing en afwachten we waren er kapot van. Wij als echte paardenmensen die echt maar dan ook echt alles over hebben voor onze paarden waarom???? We vonden glas en de wond leek op een snijwond. Politie ingeschakeld en ze bekeken alles maar zagen verder geen sporen. Ons paard was opzettelijk verwond door toe doen van een ander was de conclusie 😪😪😪 de politie raden ons aan om een camera te plaatsen en daar hebben we dan ook direct voor gezorgd. En Nike moest in de stal blijven. We leefden in een rollercoaster de dierenarts moest dagelijks terug komen voor de wond waarbij hij steeds werd gesedeerd ivm extra pijn. In de weken die volgde werd het van kwaad tot erger en kreeg hij nieuwe wonden erbij en ook zweepslagen op zijn lichaam. En steeds waren de camerabeelden gewist. Het was en is nog steeds vreselijk om hier aan terug te denken en je paard steeds opnieuw aan te treffen met nieuwe wonden en zweepslagen. We waren ten einde raad en even leek het te stoppen. Maar dat was van korte duur want van een goede kennis die ik heel dankbaar ben kregen we een paard te lease zodat mijn dochter toch haar ontspanning kon nemen en kon rijden. Want de vooruitzichten van Nike waren niet best de dierenarts heeft foto's gemaakt en het bleef afwachten waar het heen zou gaan. Er werden verbanden verwisseld dag in dag uit. Maar de wond moest helemaal van binnenuit beter gaan worden en er moest nieuw granulatieweefsel ontstaan en dat ging heel heel lang duren ook zou er wildvlees ontstaan wat weg gesneden zou moeten worden en of hij nog ooit normaal zou kunnen lopen dat was een vraag waar de dierenarts geen antwoord op kon geven. Benen van een paard zijn heel erg belangrijk en het kon zijn dat hij voor heel zijn leven kreupel zou blijven. We waren er helemaal kapot wie zou zoiets nu doen en waarom? Jaloezie haat we wisten het niet en nu nog steeds niet. Nike moest binnen in de stal blijven om zijn been te ontlasten en de dierenarts kwam elke dag langs. Inmiddels was het rijpaard van onze kennis aangekomen op maandag en we lieten haar wennen. Nike kon overigens wel naar buiten kijken en contact maken met het andere rijpaard middels een geplaatst hek maar hij moest wel in de stal blijven voor de rust van zijn been. Eenmaal toen het andere paard er was hebben we haar dus laten wennen en gezorgd voor de enting en mijn dochter reed met haar in de bak. Ook van korte duur want ze kwam op maandag en op donderdag had ze ook snijwonden aan haar been en fikse zweepslagen op haar billen hals en ook strepen op haar buik wellicht gesneden door glas of iets anders. Het was een nachtmerrie echt verschrikkelijk om dit alles aan te zien. Dierenarts er weer bij gehaald en haar laten kijken tevens wondjes verzorgt en de politie er weer bij gehaald het was een nachtmerrie waarvan we hoopten dat het op zou houden. Maar helaas mocht dit niet zo zijn en ook Nike kreeg binnen een paar weken tijd weer andere wondjes erbij en ook het andere paard het bleef doorgaan met af en toe drie weken ertussen. De kennissen waarvan het lease paard was op de hoogte gebracht en gevraagd of het misschien beter was als ze terug zou gaan maar dat wilden ze niet hebben en ze wilden dat mijn dochter toch nog kon rijden want dat ging nog wel op haar. Toen lieten we op een vrijdag een keer de hoefsmid komen Nike gedaan en het leasepaard hoefde niet dat zag er nog super goed uit. De volgende dag waren bij het leasepaard gewoon haar hoefijzers eraf getrokken en ze had veel pijn en liep helemaal kreupel. Ik de hoefsmid gebeld hij zei tegen mij ongelooflijk want ze zaten goed er was niks mis mee en die kunnen er niet zomaar af. Die heeft iemand eraf gehaald dat kan niet anders was ook zijn conclusie en wederom weer de politie gebeld en weer onderzoek gedaan maar telkens als er iets was gebeurd met Nike of het leasepaard waren alle beelden van de camera af of hij deed het niet. Ze zeiden dat de dader of daders dit gewist zouden hebben op de camera en hebben dit ook nagekeken. Het bleef doorgaan maar nu bij allebei zweepslagen wondjes maanden aan een stuk. De politie kwam steeds op stal en we vonden wat specifieke dingen dat wat zou kunnen verklaren maar we hadden geen dader op beeld en dat maakte het heel erg lastig vandaar dat ze ons adviseerde om ergens anders heen te gaan na nog een grondig onderzoek op de stal. Dat hebben wij ook per direct gedaan en daarna is er nooit meer iets gebeurd. Alles staat geregistreerd bij de politie van het begin tot het einde toe. En wellicht zullen we de dader of daders nooit meer vinden maar misschien ook wel.
Wij zijn er nog steeds helemaal kapot en verdrietig van en snappen niet hoe iemand het in zijn hoofd kan halen om onschuldige paarden zo te verwonden en mensen zoveel verdriet te bezorgen. Nu ik dit schrijf moet ik ook huilen het zit mij heel erg hoog en ik weet dat ik niks van mensen mag en kan verlangen. Maar wij zitten nu nog steeds met een grote rekening bij de dierenarts van 3750 euro incl rente voor afbetaling wat jaren gaat duren 😪😪😪😪 want wij kunnen dat niet ineens betalen en betalen per maand een bijdrage aan de rekening. Hier komt ook nog het verdrietige nieuws bij dat wij afscheid hebben moeten nemen van Nike en het leasepaard 😪😪😪😪😪 omdat mijn dochter niet meer kan rijden want we zijn er sinds kort achter gekomen dat ze lijd aan het chronisch pijn en vermoeidheidssyndroom waardoor zij niet meer kan paardrijden en hierdoor ook een intens traject moet gaan volgen bij een instantie meerdere keren per week voor een hele hele lange tijd misschien wel jaren en misschien komt het ook wel helemaal niet meer goed 😪😪😪😪 Op de details hiervan ga ik liever niet in dat is privé en er spelen nog meer dingen bij haar waar ik ook niet op in wil gaan. We blijven vechten voor alles wat haar kan helpen en hopelijk komt het goed💪🙏 Maar mijn dochter is er echt helemaal kapot van dat ze afscheid heeft moeten nemen van haar trouwe viervoeters haar vriendjes die ze vertrouwde en altijd kon vertrouwen 😪❤😪 en is heel erg verdrietig mede ook door alles wat er gebeurt is. Wij zijn allemaal verdrietig en ook heel heel erg boos.
Nu ik dit schrijf wordt ik weer heel erg boos want wie haalt het nu in zijn hoofd om de paarden van mijn dochter zo te mishandelen en haar zo verdrietig te maken ons allemaal. Als ik eens wist wie dit gedaan had dan kwam hij er niet zomaar vanaf.
Met alles wat we meegemaakt hebben en nog steeds zitten we heel erg met de dierenarts rekening in onze gedachten het feit dat deze betaalt moet worden is logisch maar wij hebben nu deze rekening door toe doen van een ander en het blijft ons steeds achter volgen wat er allemaal gebeurt is. Ik ben een eerlijk mens en degene die mij en ons kennen weten dat en mijn mening is zolang als de rekening blijft bestaan kunnen we niet verder we blijven hierdoor aan alles steeds herinnerd worden en dat is voor ons niet goed zeker in welke omstandigheden we nu verkeren met mijn dochter.
Ik durf het haast niet te vragen maar wie wil en kan ons helpen elke gift is heel erg belangrijk en ik weet dat ik veel vraag en het liever ook niet doe zo kennen de mensen mij ook maar ik zit met mijn handen in het haar en ben ten einde raad.
Wie wil en kan ons helpen?
Ik ben jullie allemaal heel heel erg dankbaar en ik weet dat ik veel vraag maar ik heb jullie hulp nodig anders komen we niet verder. Dus aub mocht je kunnen helpen of iets voor ons kunnen betekenen dan hoop ik dat je een kleine bijdrage wilt geven. Mijn dank is groot.
Liefs van Natasja