Home is where the heart is, maar wat als jouw huis, daar waar jouw hart ligt, aangevallen/gebombardeerd wordt? 

Daar waar je bent opgegroeid, waar je je eerste stappen hebt gezet, waar je hebt geleerd, waar je fouten hebt gemaakt, waar je diners hebt verzorgd voor je familie tijdens kerst, waar je hebt gedanst, waar je verliefd bent geworden, waar je leven hebt gegeven aan je kind(eren), waar je hebt gezorgd, waar je je hebt ondergedompeld in de cultuur, waar je boeken hebt gelezen, waar je hebt gestudeerd, waar je hebt gewerkt, waar je de lucht van vrijheid hebt ingeademd, de plek waarnaar je terugkeerde na een reis. Waar je oprecht kon zeggen 'Dit is mijn thuis’. 

Op 17/18 maart vertrekken wij in Konvooi naar Polen, Kraków. Er is een grote behoefte aan medische (hulp)middelen die wij daar zullen afgeven. Maar er zijn daar ook ontzettend veel vluchtelingen. Vrouwen en kinderen die huis, haard (en man) moe(s)ten verlaten en daar vaak getraumatiseerd tijdelijk ondergebracht zijn/worden. Wachtende op hun volgende bestemming.

And this is where we come in, wij zullen zoveel mogelijk vrouwen en kinderen mee terug nemen naar ons mooie land. Waar ze door gastgezinnen met open armen ontvangen worden voordat er permanente huisvesting geregeld wordt. Het trauma kunnen we niet wegnemen maar we kunnen ons steentje bijdragen door ze een veilige reis aan te bieden. Dit is het minste wat wij kunnen doen. 

Er zijn veel mensen in onze omgeving die vragen hoe en of ze kunnen helpen. We worden overdonderd door alle hulp, steun en hartverwarmende berichten. Ondanks dat wij al superveel gesponsord krijgen (denk aan busjes, een tankpas, alle medische spullen, maxi cosi’s voor kinderen, portable DVD spelers etc.) zijn er ook nog zaken waarbij we toch wat hulp kunnen gebruiken. Zo hebben wij overnachtingen nodig (heen, maar ook terug incl. de overnachtingen voor de vluchtelingen), torenhoge benzineprijzen, vignets, , lokale inkoop van medicijnen en boodschappen.

Dit bericht is voor diegene die iets willen doen en zeker willen weten dat het geld goed terecht komt. We vragen geen grote bedragen, echt alle kleine beetjes helpen! We doen het ten slotte met z'n allen!

Liefs Felicia & Laurien 
(Ook namens onze medereizigers Cathrien, Mark, Marieke & Christy. En Max :))