Dank je voor je interesse in deze actie voor Moccachino, onze 8 mnd oude pup. Wat waren we blij met deze pup, een zoon van onze geliefde Che en zijn vriendinnetje Luna. En hij is alles wat we van hem hoopten, hij is super braaf, heel enthousiast, intelligent, gek, en hij lijkt ongelofelijk op zijn vader wat een geweldige hond is en onze beste vriend. Het is een volbloed vuilnisbakkie uit een goed gezin, Leuke moeder met in haar bloedlijn Border Collie en Schapendoes, en van vaders kant van wolf, via Husky, Mechelse Herder, Cattle dog, Saarloos wolfshond naar Stafford terrier met nog een aantal afslagen. Een groot nest met nog 11 pups in alle kleuren van de regenboog en verschillend van beharing en bouw, geweldig. Hij sprak ons aan omdat hij observerend was en erg helder, rustiger dan de rest en hij maakte contact met ons.
Thuis bleek hij makkelijk en goed te trainen op een paar normale ongelukjes na. In de grote tuin kreeg hij alle ruimte om met de katten op onderzoek te gaan. Het heeft even geduurd maar nu zijn ze de beste vrienden.
Al snel merkten we dat hij na wat langere wandelingen heel moe leek en daarna lastig opstond. Iedereen dacht dat het gewoon spierpijn was maar ik kreeg het gevoel dat er iets meer aan de hand was. Hij klaagde niet en was enorm speels, zijn twee vrienden de katten, daagden hem uit om te spelen en dat liet ie zich niet twee keer zeggen. Wat hebben ze gerend, geweldig. En iedere keer weer dat punt dat ie zich wat moeilijk bewoog.
We hielden rekening met zijn achterhand, geen trappen, niet springen etc en veel rust, en in eerste instantie leek dat heel goed te gaan. Tot we een grote hond troffen in het park, de begeleidster vroeg of Moccachino mocht spelen en bij navraag of haar hond pup vriendelijk was mocht hij los. Hadden we dat maar nooit gedaan. Deze hond bleek later alle pups ongenadig aan te pakken. En dus ook Mocchachino, hij werd zonder pardon ondersteboven geramd op een nare manier en voor ik hem goed en wel bij me terug had een tweede keer waarbij hij het uitgilde van de pijn en met 1 achterpoot trok. Hij kon er niet meer op staan en het herstel duurde lang. Korte uitlaatrondjes, alleen lopen, niet spelen met andere honden etc.
We zagen af en toe verbetering maar het werd duidelijk dat er meer aan de hand was, dus we gingen nog eens naar de dierenarts. En daar werd hij binnenstebuiten gekeerd, rug en poten werden bekeken en daar vonden ze voldoende aanleiding om foto's maken. Onze ergste vermoedens werden bewaarheid, hij bleek links niet eens een heupkom te hebben en rechts een ondiepe zodat de goedkopere oplossing die ze voorstelden niet haalbaar is, een heupkop afzagen en hopen dat de spieren het opvangen. Een hele bruute oplossing maar wel goedkoper, helaas zit dat er ook niet in omdat de andere heupkom te ondiep is en die de steun niet kan geven die de belasting van de andere kant dan vraagt.
De oplossing is twee nieuwe heupen. En dat is een hele dure ingreep helaas. En daarom hebben we jullie hulp dringend nodig, want hij heeft pijn, heel veel pijn. Hij zeurt niet en klaagt niet, maar naar mate hij meer gegroeid is en zwaarder is geworden (een goeie 25 kg nu) loopt hij steeds slechter en belast hij links bijna niet meer en hinkt hij regelmatiger. We zien zijn rug hoger komen en het verschil in bouw van de beide heupen steeds vergroten.
Ideaal gezien zou hij zo snel mogelijk geholpen moeten worden. Van de dierenarts mag hij max 15 min spelen per dag en beperkt uitgelaten worden.
En dat is zo frustrerend voor een jonge hond want hij is ongelofelijk sociaal, wil de hele wereld verkennen, samen rennen met de andere honden, dingen uitvinden, spelen tot je geen puf meer hebt, door de bossen rossen, mee naast de fiets ipv in een kar erachter, springen naar de bal, achter die gekke katten aan, met je vrienden spelen, rennen langs het strand....
Help jij hem om met 4 poten op de wereld te staan? Doe een donatie en laat het anderen weten, je maakt dit hondje zo blij!!