Marijn was een vrolijke, sociale, hard werkende, opgroeiende jonge man tot anderhalf jaar geleden binnen 2 dagen zowel zijn vader als goede vriend kwamen te overlijden.

Vanaf dat moment ging het snel bergafwaarts met Marijn. Hij kreeg last van angst en paniek aanvallen, deze werden van klein en behapbaar naar steeds groter en alles beheersend. Marijn probeerde toch door te gaan met zijn leven en werkte 40 uur per week, daarnaast sporte hij 10 uur per week en in zijn vrije tijd gamede hij op hoog niveau. Tijdens dit drukke bestaan werden de angst en paniek aanvallen steeds erger en in Mei 2018 kreeg hij daar bovenop ook nog een Whiplash door een kart ongeluk. Marijn raakte in de ziektewet van zijn werk en al snel merkte Marijn dat tijdens deze (gedwongen) rust periode zijn klachten een steeds grotere vorm aannamen. In September 2018 kwam de grootste ommekeer voor Marijn, hij stortte van het ene op het andere moment helemaal in, had non stop angst en paniek aanvallen en ook lichamelijk kon hij werkelijk niets meer. Geen prikkels van licht en geluid kon hij meer verdragen, de angst werd zo overheersend dat zelfs douchen en eten echt niet meer lukten, vanaf die tijd is hij afhankelijk van hulp van zijn moeder, 10 kilo afgevallen en heeft hij werkelijk al van alles geprobeert om het beter te maken voor hem zelf. Elke ochtend wordt hij wakker met een gejaagd gevoel, als hij eet dan stroomt de energie uit zijn lijf weg, contact met vrienden lukt hem niet meer, werken gaat niet, zelfs de dag doorkomen word zo zwaar voor hem dat hij regelmatig het leven niet meer ziet zitten. 

In het afgelopen half jaar is hij gestopt met werken, hij was ervan overtuigd dat het werk niet meer bij hem pastte en dat als hij zijn werk los zou laten hij zou opknappen en weer op zoek zou kunnen naar ander werk. Dit bleek echter anders, hij raakte alleen maar dieper en dieper met zichzelf in de knoop en van herstel is zeker geen sprake. Marijn heeft een heel scala aan therapie gehad in de afgelopen periode, wat leidde tot steeds losse hulp, nergens kwam de uitgebreide problematiek van Marijn bij elkaar samen. En uiteindelijk na overleg met specialisten en de huisarts lijkt een opname om geestelijk aan zichzelf te werken de enige manier om verder te kunnen komen.

In het afgelopen half jaar heeft Marijn al tenminste €3000,00 uitgegeven aan behandelingen, niks werd voor hem vergoed. Nu lijkt een opname de enige juiste weg, dit wil hij wel graag op een plek die voor hem fijn voelt. Dit is het U-Center in Driebergen, en na navraag bij de verzekeraar wordt ook dit niet vergoed.

Daarom vragen we op deze manier hulp aan U, doneer en steun op die manier Marijn om op zijn 24ste jaar een mooi herstel traject in te kunnen gaan.

Marijn zijn enige wens op dit moment is om weer een stukje geluk te mogen voelen, een stukje levenskracht terug te vinden en de sparkle terug te krijgen in zijn ogen.

Doet U mee? Doneer dan voor Marijn, bedankt!