Hallo lieve mensen,
Ik ben moeder van 2 prachtige zonen. Tijdens de relatie heb ik alleen voor de zorg, opvoeding en chronisch zieke kinderen gestaan. Vader had eigen prioriteiten en was veel van huis. Na overspel eindigde de relatie. In afwachting van het bepalen van het definitieve hoofdverblijf ben ik met de kinderen verhuisd. Ik wilde de kinderen rust, veiligheid en een nieuwe start bieden.
De rechter bepaalde, ondanks de vele ernstige zorgen en tegen de wens van de kinderen, het hoofdverblijf bij vader. De kinderen zouden anders ontwortelen, maar ze zijn compleet ontworteld sinds ze niet meer bij hun moeder mogen wonen. Tevens werd OTS opgelegd en start Jeugdbescherming, het begin van heel veel ellende. Vader heeft inmiddels ruim 1,5 jaar lang bewezen dat hij de zorg en opvoeding niet aankan, zijn agenda is prioriteit. Toch onderneemt niemand actie.
Voor meer dan 10 rechtszaken heb ik heel veel bewijs aangeleverd, maar alles wordt genegeerd. Voorbeelden als: amper/kapotte/vieze/te kleine kleding, geen kapper, geen tandarts, kinderen alleen thuislaten avonden en nachtenlang ook zonder eten, verbieden contact met hun moeder, fouilleren op de telefoon, slaan, schreeuwen, enkel pasta/friet/stuk vlees eten, gezag negeren, ouderverstoting, weigeren hulpverlening kinderen, geen sport, geen verjaardagsfeestje of cadeau, enz. De kinderen zijn meer dan 10x gehoord, echter zowel de rechter als jeugdbescherming spreken vader niet aan en doen werkelijk niets.
Het is een wereld waarbij de rechter en Jeugdbescherming hand in hand gaan, het systeem elkaar in stand houdt en waar het helemaal niet gaat om de kinderen. Een groot verdienmodel tot ze 18 jaar zijn. Ik zie de kinderen alsmaar verder achteruitgaan, ze zijn slachtoffer van een systeem wat ze zou moeten beschermen.
Na het indienen van een klacht bij Jeugdbescherming trokken zowel de gezinsvoogd, ambulante hulpverlening als de kindercoach zich per direct terug. De kinderen stonden er ineens alleen voor. Er is nagenoeg een jaar geen zicht op de thuissituatie en op de kinderen.
Als moeder sta je machteloos, je wordt compleet buitengesloten. Anderen beslissen over het leven van de kinderen, terwijl ze de kinderen niet eens in beeld hebben.
Ik geef niet op, ik vecht voor hun rechten en hoop eindelijk een doorbraak te kunnen maken. Mijn kinderen verdienen de zorg, aandacht, veiligheid en stimulatie in ontwikkeling.
Om dat mogelijk te maken heb ik een goede, gespecialiseerde advocaat nodig. En daarvoor is geld nodig, geld dat ik zelf niet meer heb na jaren vechten tegen onrecht.
Daarom vraag ik jullie hulp.
💛 Delen is lief.
Alle donaties groot of klein worden zeer op prijs gesteld en zijn zeer welkom.
Dankjewel dat je dit leest. Dankjewel dat je ons ziet. Dankjewel voor jouw bijdrage.