De titiel zegt het hoe het voelt......wat heb ik een angst moment gehad ,red ik het??????
Twijfel,twijfel,doe ik dit of is het heel gek???? Maar ik doe het niet voor mezelf maar om een gevoel van genieten aan mn gezin te kunnen geven.....iets terug te kunnen doen voor alle zorgen en laatst de angst die ze om mij hebben gehad.Word ik beter????? En door zoveel extra kosten .
Een wens die ik door de medische ellende niet kan volbrengen en waar ik hulp bij zoek.
Ik ben 50 jaar, getrouwd ,over een half jaar 25 jaar! ,2 kinderen en een schattig kleinkind van ruim 2 weken. Mijn man is helaas al een aantal jaren afgekeurd,extreme artrose in al zijn gewrichten.Zelf ben ik kapster ik werk parttime ( na een.herniaoperatie) wat ik een waanzinnig leuk vak vind .
Sinds 3 jaar loop ik medisch te tobben, 2 operaties die mislukken aan mn blaas en afgelopen maart weer geopereerd ,implantatie van een.neurostimulator voor mijn blaas. Dit is op een helse manier gebeurd nl. ZONDER narcose.....net voor de operatie bleek dat ik dusdanige hartritmestoornis had dat ik geen enkele vorm van narcose mocht. Ik heb wel 6 keer gezegd dat ik het dan niet liet doen( had al een proef gehad en was qua pijn al onmenselijk). Dit zou nog meer pijn opleveren maar toch liet ik me overhalen door de arts die de operatie deed.......waarom vraag ik mezelf af......geslacht voelde ik me erna en het zat dag en nacht in mn hoofd,nachtmerries.
Een.klacht ingediend en 4 dagen voor dat mn leven op zn.kop kwam te staan een gesprek gehad met de arts en.klachtenfunctionaris. Hij wist zich geen houding te geven en heeft mij gevoel van erkenning gegeven . Ik was geen watje,dit was NIET normaal!! Er gleed heel wat van.me af en na een dag heb Ik 2 dagen lekker geslapen ,tot..........
Ik word sochtends precies 6 maanden.na mn helse operatie met sirenes naar het ziekenhuis gebracht. Ik blijk een hartinfarct te hebben veroorzaakt door een hematoom,blijkt na katheteresatie . Weer apart,dit zit nooit in een.kransslagader????? Rust en medicijnen is het beleid.Savonds word ik overgebracht naar een ander ziekenhuis. Daar krijg ik terwijl ik nog op de brancard lig,een 2de ,zwaar infarct.Ik word met spoed teruggebracht naar het academische ziekenhuis waar ik net vandaan kwam. 2de katheteresatie en daar bleek uit dat ik een SCAD had,2 stands en een ballonnetje .
Door het oog van de naald ben ik gekropen,mag mn handjes dichtknijpen dat ik er nog ben,godzijdank!!!!!
Herstellen gaat lang duren maar ik kom er wel💪. Ik word streng onder controle gehouden met veel medicijnen, hartslag,bloeddruk en hartpompfunctie(deze is bijna gehalveerd). Ben altijd positief ingesteld en heb een fantastische familie die me steunt💕
Ook durf ik dit op te zetten.omdat ik altijd bezig ben.met vrijwilligerswerk voor oranjeverening,sinterklaas feest,verenigingsleven, Dat houd dus in veel sponsoring op allerlei manieren.Voor dit mij gebeurde kwam ik vaak uren tekort in.een dag. Mo regelt het wel,maakt niet uit wat, zo'n type ben ik .🤗Maar dat is voorlopig niet meer.
Kan gewoon dit financieel nu niet meer voor elkaar krijgen en gun ze dit zo,dat is mijn doel, geld is absoluut niet belangrijk Maar zonder kan je dit niet doen,heel simpel.
Een.lieve groet en dankjewel🥰 Monique