19-06-2016 Een dag zoals alle andere dagen, Nooit bij stil gestaan dat een mensenleven in slechts een paar seconden zou kunnen veranderen, Ik ben een vrachtwagenchauffeur en was op die dag s'avonds begonnen met mijn werk na een gezellige middag met mijn lieve vrouw doorgebracht te hebben.

Om 20:00 kreeg ik een telefoontje van mijn moeder "Paul het gaat niet goed met Marianne, Ze is met Ambulance naar het ziekenhuis gebracht" Het leek eerst ernstig maar toch niet levensbedreigend, Ze had een hartritme stoornis en zou waarschijnlijk met een dotterbehandeling wel geholpen zijn, Toch ging haar toestand hard achetruit en floot mijn baas mij terug naar de veiling, ik kwam tegen 1 uur s'nachts aan in het ziekenhuis waar ze 20 minuten later overleed.

Marianne en ik zaten door noodlottige eerdere gebeurtenissen in de schuldhulpverlening, wat op zich niet het ergste is want ik ben een positief ingesteld man en waar ik in terecht kom vecht ik mijzelf ook weer uit, Ik heb een bewindvoerder welke alles voor mij/ons regelde echter bleek na het overlijden van Marianne dat hij geen uitvaartverzekeringen had geregeld terwijl hij dit bij onze intake beloofd had te regelen, Ik heb daarom de uitvaart uit eigen zak moeten betalen.

Er is geen geld voor een graf monument en is haar uitvaart voor mijn gevoel en voor mijn twee kinderen niet af, Ik wilde heel graag een plek voor mij en mijn kinderen om haar te eren en te bezoeken, Hier is nog een monument voor nodig welke ik met wat hulp van mijn medemens zou kunnen aanschaffen.

Mijn Vrouw is pas 46 jaar oud mogen worden en laat 2 kinderen en mij achter, we hebben 30jaar lief en leed gedeeld.

Liefs Paul xx