Hoi,

Soms dan gebeurd er iets, wat je niet los kan laten. Iets dat je aangrijpt, iets dat je een ander wilt helpen. 

Onderstaand het verhaal van Babin,

Babin hebben wij ontmoet op onze wereldreis in India, een Nepalese jongeman werkzaam in een beachbar in Goa, India. Een uitermate vriendelijke jongeman met altijd een lach op zijn gezicht. Babin werkte 9maanden per jaar in Goa, India en was vervolgens 3maanden per jaar thuis. Zijn vrouw was op dat moment zwanger, zwanger van hun tweede kindje. Tot mijn grote verbazing en verdriet kon Babin niet bij de geboorte van zijn tweede kind zijn omdat als die daar weg zou gaan, hij niet meer terug mocht komen. Ondanks de verschillende situaties en de afstand had Babin op dat moment een mooi en goed leven.  Hij was trots, hij had immers werk en verdiende geld om zijn gezin te onderhouden.

Toen was daar de genadeloze pandemie, lockdowns volgde, grenzen werden gesloten. Iedereen werd terug gestuurd naar zijn eigen land, zo kwam Babin terug in Nepal zonder werk en zonder inkomen. Ondertussen bleek zijn tweede dochter ontwikkelingsproblemen te hebben, hij moest naar de dokter. Hij kon zijn kind niet zo zien lijden. Diagnose: epilepsie, vele doktersbezoeken volgde en hier ging het dan ook mis, door de pandemie en de aanhoudende lockdowns was er geen werk. In Nepal is sowieso heel weinig werk, hij moest beginnen met schulden maken om met zijn dochter naar de dokter te kunnen blijven gaan, medicijnen en behandelingen te kunnen betalen en zijn onderdak en voedsel te kunnen kopen. 

De pandemie duurde erg lang, in totaal zo'n 2 jaar. In die 2 jaar heeft Babin voor 2500€ schulden moeten maken om zijn levensonderhoudt en de dokterskosten te kunnen betalen. Toen kwam daar de oorlog in Oekraine bij, die de hele wereld raakt maar mensen zoals Babin het hardst. Zonder geld en zonder inkomen. (ondertussen heeft die overal gesolliciteerd en van alles geprobeerd maar er is simpelweg geen werk.) De prijzen reizen de pan uit, alles is 2keer zo duur.. Gas om te koken, graan om brood te maken, olie om in te koken, werkelijk waar alles is extreem duur geworden in Nepal. Een ramp voor de mensen die dit niet kunnen betalen. Ze aten vaak maar 1 keer per dag omdat er gewoon niet meer was. 

Babin was de wanhoop nabij en werd benaderd door in mijn ogen mensenhandelaars met een mooi voorstel om jawel in het mensonterende Qatar te gaan werken. Hij zag door de bomen het bos niet meer en al helemaal geen uitweg om uit zijn schulden te komen. Hij accepteerde het aanbod, dit betekende dat die nog eens 2500€ moest lenen om in Qatar te komen. Hij zou voor 2jaar naar Qatar gaan. 2 jaar zijn vrouw en kinderen achterlaten, 2 jaar zonder zijn zieke dochter. Na die 2 jaar zou die voldoende hebben verdient om zijn schulden af te lossen en ondertussen zijn gezin te kunnen onderhouden. Daarna zou die het wellicht nog een keer 2 jaar doen om zo een stukje grond te kunnen kopen om boer te worden, zijn droom en de enige manier om inkomsten te generen in Nepal.

Nu zit Babin in Qatar, word hij behandeld als een dier en leeft die onder erbarmelijke omstandigheden. Zijn paspoort is afgenomen dus hij kan geen kant op. Hij zou per 1 november aan de slag gaan als beveiliger voor het WK. Misschien raadt je het al? Er is hem verteld dat de job met 3 maanden is verschoven en dat hij 3 maanden moet wachten, ondertussen heeft hij dus geen inkomsten en geen geld om daar uberhaupt eten of drinken te kunnen kopen.. Hij zit muurvast, want wie zegt dat die over 3 maanden wel kan werken en dat die niet helemaal is opgelicht? Geld om zichzelf daar te onderhouden heeft die niet, laat staan geld om terug te gaan naar huis. Naar huis gaan is eveneens geen optie, hoe komt hij dan van die schulden af? Wat zal iedereen van hem denken? Een man die niet eens voor zijn gezin kan zorgen wat is dat voor een man? Iedereen zal hem een loser vinden.

Nu was hier het moment voor mij dat ik dacht, dit kan zo niet langer. Als je werkelijk waar helemaal niks hebt hoe kun je dan leven? Zijn gezin en Babin zelf hebben helemaal niks meer. Niets meer dan toren hoge schulden. Vandaar dat ik om hulp vraag. Een betere wereld begint bij jezelf, laten we vandaag iets kleins doen wat morgen voor een ander de wereld betekent. 

Het doel is om €5000 op te halen om in ieder geval zijn schulden af te kunnen betalen. Als dat doel bereikt is is het volgende doel om Babin weer naar huis te krijgen om als laatste doel geld in te zamelen om hem een klein stukje land te kunnen laten kopen om zelf inkomsten te kunnen generen en zelfstandig te kunnen worden. Het cirkeltje doorbreken, waar deze altijd postieve en lieve jongeman zelf niet meer uitkomt omdat hij niet de middelen en zeker niet de kansen heeft om dit te doorbreken.

Mijn dank is meer dan groot aan een ieder die doneert, alle kleine beetjes helpen en het maakt voor deze man en zijn gezin zo'n groot verschil! 

In de greep van Qatar, met hem nog vele andere duizenden mensen. Wij zitten straks gezellig het WK te kijken maar weet dat daarachter mensen lijden en in mensonterende omstandigheden leven.

Hele lieve groet en nogmaals ontzettend bedankt,

Nick en Mandy Zwaagman