My lovely golden boy is suffering by a Meningeoma, it is a slow growing tumor in his Cerrebelum, so he gets problems with his eyes nystagmus unknown pain seizures and walks in periods like a drunk men. He needs an lifesaving operation, the insurance is not covering all the costs. It is a very expensive operation. And need after chirurgie also treatment with radiation therapy. 

My proud i put at the side line for my love Dasi and ask you all for financial help/

Mijn mooie gouden jongen lijdt aan een Meningeoma, het is een langzaam groeiende tumor in zijn Cerrebelum, dus krijgt hij problemen met zijn ogen Nystagmus, onbekende pijnaanvallen en in perioden als dronkenmansgang. Hij heeft een levensreddende operatie nodig, de verzekering dekt niet alle kosten. Het is een erg dure operatie. En heeft na de operatie ook een behandeling met bestraling nodig.

Mijn trots heb ik uit liefde voor Dasi opzij gezet en ik vraag jullie om financiële hulp.

Maar eerst zal ik je vertellen hoe ik hem heb ontmoet, het is een speciaal ontroerend verhaal
VOOR NEDERLANDSE VERSIE SCROLL NAAR ONDER

But first i will tell you how i met him, it is a special touching story

How i met my golden boy:

My dog i met in oktober 2011 during my holliday of a month in Turkey Kusadasi, he was really there for me. Had a really heavy time that period because my relation was very difficult.

At day first day in Kusadasi i met Kusa a dog girl skinny and young adult, lucky she was later adopted by dutch friends Angela and davy i met there at the hotel. Sadly Kusa passed away with their dutch home in december 2018 suffering cancer at the carticale.

My dog Dasi was there from day two it was if we never where alone. He was just my dog at that holliday. He choose me!

In the early morning i brought my blanked towel always to the beach beds and when i came back from brackfast my Golden boy Dasi was there laying next to my bed!

When i rent horses he ran for 1 hour with us up to the mountains and when we had pause for some dinner he was waiting at the border of the veranda, knowing he was not allowed to come in the restaurant.

After the horse trip the owner of the horses Levind brought us with the car back from the stables to the hotel, Dasi was running behind us for 3 streets and the guy give more gas he said he will find his way to the hotel again! Guess what i came crying at the hotel i ran through the hotel to the back garden and the beach and who was there breathing as hell! My Dasi next to my beach bed!

When i walked him around in the neighbourhood he was stealing a complete grilled chicken i was eye whitness how he climbs between fence like an houdini! A turkysch woman screaming words i didn't understand but i knew she was not happy with my red golden handsome friend Dasi.

Dasi was loved in the neighbourhood too, they called him Smile, Sari, Sunny boy, Sandy and names in turkysch slang i didn't remember

I made him ready with paperworks vaccination to go to the netherlands but it is not allowed to fly him to the netherlands without 3 months waiting time because incubation time of the rabies. Strange enough we could not get him a collar around he gets nuts and really afraid. So a citycounciller vet came to the beach and did all the vaccins chip at location.

But i had to go back home to the Netherlands. I had the option to put him in a cage with friends of a stray rescuer but i didn't want to take away his freedom so i decided to let him at the street. Im sure Dasi was the expensive street dog at Kusadasi that time.

He run again behind my taxi when i go to the airport. I was getting nuts sad and cried a lot. It was an horror and i was really depressive for 2 years after. I want to go back after 3 months but nobody i met there could find Dasi at the street city or pat the beach. When i tell this story my eyes are running out with tears. He is standing next to me now looking me in the eyes mommy why you cry!

But ok after 2 years i give up hope was really depressive couldn't forget my sunny boy Dasi and one day Jane a Britisch widdow saw him again
So a flight volunteer from Munchen should picked him up but catching him went wrong.

I had to get him here by myself so i booked together with my mom two tickets and fly to Izmir.

We took a taxi with a dogbench to Kusadasi! I never forget that taxi trip. The driver drive over a dog and i was calling out please stop im a para veterinarian i can help and we can put the dog in the bench and we can drop him with vet but he didn't stop. It was horror. Mom and i came to Kusadasi the taxi driver should bring us to the hotel but was angry at us because of the dog accident we where not polite enough asking him to stop the car and dumped us with heavy suitcases with dogfood, really at the bussyest street in Kusadasi.

Lucky we met a turkysch boy in the plane who has married a dutch woman. He was sharing the taxi with us. He said come i call a friend and will get you to the hotel. So that was been great.

We came to the hotel we booked it was one dark place seems somehow a ghostcasstle (winter season) so asked if there are more hotels.

So we ended up at Ladies beach and who was there?! He was when i arrived sitting next to a love couple who where kissing at the beach!

My golden boy Dasi he was so happy to see me after 2,5 years we hugged so much! But also shocked and run away scared of all the people who where eyewithnessing this amazing incident so jumping out of the buss to see better view of this special rare moment. Ofcourse he was afraid because the city councellor has people who catching dogs away from the streets of kusadasi.

We find an hotel at ladies beach near where we found dasi.

We went for diner with that great people who helped us somewhere in the city and brought us back to the Hotel at Ladies beach.

Really i have hugged my Dasi and met my german friend Angelika near the hotel there, she is always helping strays in Kusadasi and also working for a foundation to catch strays to spray and neuter!

I remember that moment as the dat of yesterday!

We where tired like hell mom goes up to the hotel room and i have been so long with my Dasi but need to sleep top, but didn't want him any day at the street anymore! So i go up to the room with tears wanted to shower but that was COLD as hell, so go to bed without a good shower. I wishes my mom for a sleep sleep for 20 minutes and we hear a loud barking around the balcony! What the hell was happening i was sleepwalking to the balcony and look down and who was barking there? That was my Dasi i knew i choose the good thing to get him to my home in the netherlands i have trow him a chewing stick and he was happy and went to bed again. That night he has barked me for 4 times and lucky i had enough chewing sticks for him in the suitcase.

In the morning we met the Turkysch boy we met in the airplane and had aranged his friends the bus to bring us to the hotel. This boy knew dutch people who own a little holiday house we could rent for the week so the dog can go with us in the house. So we walked a long up to the mountains to a tiny holiday house and Dasi followed us passing a lot of territories of other dogs! Really special i have seen it before Dasi could pass every dog there in Kusadasi!

Even Angelika who worked a lot with strays said to me that dog is really special and smart. I believe he is smart if he could survive 4 years in the streets in Kusadasi without drive over killed or wounded by trowing stones and poisoning!

The house was between all tiny same houses without windows so build but not finished only our house was ok to use. We get electric by extension cord, lucky and even warm water. I was afraid that we could not catch Dasi but he was walking in the house without thinking. I closed the doors and mom and i havent been away of the house since than. Could put on the harness on without any issues. He didn't pie even once in the house and neither in my home all these years.
So we could left in shifts to babysit and other way. Mom had visited Effesia with the Turkysch boy.

So Angelika brought chicken we cook for him and he met and of course feeded 2 guards dogs, one was a big Kangal and if we look up we saw the guard of a big resort we asked to watch after us too. We where there alone between nothing it was a bit scared.

So after a week it was time to pack! Guess what Dasi gets nervous and anxienty. He was scared i think he had experienced this before, allowed to get in and after the holiday the people trow him out again. This time it was different i put him in the bench and put him in the taxi who took us to the airport.

He was screaming us when we pick another cage to the taxi. He was calm and ok when mom or i was with him.

So the taxi trip was heavy and cold we freezed because the windows where open the taxi driver told us he was driven taxi without pause for 21 hours so mom and i didn't want the windows closed, he drived like an idiot because he needs to stay awake. Hell taxi again at the retour. I think i never take an taxi in turkey anymore only rent a car i guess.

I was afraid that Dasi was at the wrong plane so i was allowed to look him in the eyes and calm him down in the bagage area he was afraid but felt it was good i knew his looking and see he was ok.

At schiphol airport Kusa his girl friend dog who was already for 2,5 years in the netherlands with Angela and Davy and was waiting at the arriving area Dasi was so happy to see her and walked with us at the leach to the car if he done it for 1000ths of time. It was great.

Dasi was big friends with my horse Uni who has passed away later and Dasi was really sad that time, He knew he felt he suffered of that loss.

He was scared for the cats in the begining but now they are big Friends even my cat Streepje is licking him and sometimes Dasi give a tiny lick too

Dasi is smart if we have him at the leach he can walk other site of a tree and he stop and see oh ok and walk around to follow me. Even he walks in a fence and it has a death end he knew to go back where he came in.

Every friend of me is crazy about him he is enthusiastic and he is really been loved. There is even been a bit fight who will adopt him if i could pass away by accident.
Even some rich couple offered me money to buy Dasi from me, i was angry never i will left my Dasi.

So after a few years i bred a foal and he grow up playing with him

Sadly he get problems 1.5 years back with pain in his right leg and we made a ct scan. There was some artrose at his shoulder and had and some issues in his neck. But it goes after some painkillers for a while 1,5 years back great again. Im still thankfull of my horse and dogs veterinairians for all the help and care for Dasi.

Oh gosh I wishes, i had my Golden Boy to grow up as puppy with me and not suffering of the hard life at the street!

Two month ago he was heaving pain from about nothing nothing happened, so my vet said to make a CTscan again with contrast and my worsed nightmare comes out, they found out he has an braintumor meningeoom or glioom.

So sadly he must get prednison and had last two month a good time.

Now he had again pain and an attack so he has half tablet more of prednison so even i wanted a moment to let him sleep before he gets more pain and suffering, lucky the pain and atack was temporary and he is stabile now.

At first an dokter told me that the tumor is not operable but now an complete team of specialist (includes a world famous brainchirurg) looked to the case and they see an groundbreaking option to operate him, in combination with radiation therapy.

So there is one problem, Dasi is not my only animal i have two old cats who had a few problems. They needed to get operated for mamatumor and pyometra and still paying that bills to my vet.

My parents have taken an insurance for Dasi, but the costs are growing up to high so we have not enough money and i don't know how to pay the big bills for an operation of my Dasi. He was for already for an CT scan and this costs a lot and need to go again before he can be operated. Also needs an CT scan again after surgery so far i understand before they can treat him with radiaton therapy.

All my money i spend to my animals and not for myself, i will not care about that. My animals are like kids for me so it is ok.

Dasi was planned to euthanise but he was getting better at a higher doses of prednison. I and we all know this works temporary so we need to do something!

He is my soulmate and really saved my life.

Im a really sensitive person and will help always animals in need!

And found my soulmate with Dasi.

The clock is ticking

Need you to save and operate my love!

Thanks and kind regards
Dasi and Sanne Léone Schinkel

NEDERLANDSE VERSIE

Mijn mooie gouden jongen lijdt aan een Meningeoma, het is een langzaam groeiende tumor in zijn Cerrebelum, dus krijgt hij problemen met zijn ogen Nystagmus, onbekende pijnaanvallen en in perioden als dronkenmansgang.

Mijn trots heb ik op zij gezet en ik vraag om financiële hulp.

Maar eerst zal ik je vertellen hoe ik hem heb ontmoet, het is een speciaal ontroerend verhaal

Hoe ik mijn gouden jongen heb ontmoet:

Mijn hond ontmoette ik in oktober 2011 tijdens mijn vakantie van een maand in Kusadasi, Turkije, hij was er echt voor mij. Had echt een zware tijd in die periode omdat mijn relatie erg ingewikkeld was.

Op de eerste dag in van mijn vakantie in Kusadasi ontmoette ik Kusa, een teefje, mager en net volgroeid, gelukkig is ze later geadopteerd door de Nederlandse vrienden Angela en Davy die ik daar in het hotel heb ontmoet. Helaas stierf Kusa in december 2018 bij mijn vrienden aan kanker aan het kraakbeen in de gewrichten.

Mijn hond Dasi was er vanaf dag twee, het was alsof we nooit alleen waren. Hij was gewoon mijn hond op die vakantie. Hij koos mij!

In de vroege ochtend bracht ik mijn handdoek altijd naar de strandbedjes om er een te reserveren, als ik terugkwam van het ontbijt lag mijn gouden jongen Dasi al te wachten naast mijn strandbed!

Toen ik met een paardrijdtocht maakte rende hij ondanks 30 gradenmet ons mee de bergen in en toen we even pauzeerden voor een diner wachtte hij aan de rand van de veranda, wetende dat hij niet in het restaurant mocht komen.

Na de mooie bergtocht te paard bracht de eigenaar van de paarden Levind ons met de auto terug van de stallen naar het hotel, Dasi rende achter de auto aan wel 3 straten lang en de man gaf meer gas tot ik m niet meer zag, hij zei dat hij weer zijn weg naar het hotel zou vinden! Raad eens wat, ik kwam huilend van emotie aan in het hotel rende door het hotel naar de achtertuin langs de zwembaden en het strand op en wie trof ik daar volledig oververhit hijgend van de inspanning!
Mijn Dasi daar stond hij naast mijn strandbed!

Als ik er nu nog aan terug denk schieten de tranen opnieuw weer in mijn ogen.

Toen ik met hem in de buurt een rondje ging verkennen, was ik getuige van het moment dat hij een complete gegrilde kip jatte. Dasi klom tussen een hek door als een houdini! Even later kwam ie aangerend met een flinke gegrilde kip. Een Turkse vrouw die woorden schreeuwde die ik niet begreep, maar ik wist dat heel zeker dat ze niet blij was met mijn rood gouden knappe vriend Dasi.

Dasi was ook in de buurt geliefd, ze noemden hem Smile, Sari, Sunny boy, Sandy Goldy en namen in Turkse taal die ik me niet meer kan herinneren.

Ik maakte hem klaar ivm het papierwerk, vaccinaties bloedonderzoeken om hem naar nederland te kunnen halen. Helaas is het is niet toegestaan om een hond naar Nederland exporteren zonder 3 maanden wachttijd vanwege incubatietijd van de hondsdolheid. Vreemd genoeg kregen we hem geen halsband om, hij raakte in paniek en echt bang. Dus een stads dierenarts kwam naar het strand en deed alle vaccinaties en bloedafname op locatie.

Maar ik moest terug naar Nederland. Ik had de mogelijkheid om hem in een kennel te stoppen bij vrienden van een vrijwilliger van de straathonden stichting, maar ik wilde zijn vrijheid niet wegnemen 4 maanden in een kennel is lang, dus besloot ik hem op straat te laten. Ik ben er zeker van dat Dasi de duurste straathond was in Kusadasi die tijd.

Hij rende weer achter mijn taxi aan op weg naar t vliegveld bij het verlaten van het hotel. Ik werd verdrietig en huilde veel.

Het was een hele nare tijd en ik was echt depressief voor tot 2 jaar later.

Het plan was dat ik zou teruggaan na 3 maanden, maar niemand die ik daar ontmoette kon Dasi nog vinden op straat in de stad niet op de stranden niet in de woonwijken niet. Zijn veel mensen naar hem op zoek geweest. Ben hun nog steeds eeuwig dankbaar.

Wanneer ik dit verhaal aan het schrijven ben, schiet ik vol tranen. Dasi staat naast me en kijkt me nu in de ogen, met een blik van mama waarom huil je!

Maar oké na 2 jaar gaf ik de hoop op en echt was erg depressief kon mijn lieve Dasi niet vergeten en herinner t nog op de dag van gister Jane een Britse vrouw die ik daar ontmoet had had Dasi gezien.
Dus een vrijwilliger uit Munchen zou hem als vluchtbegeleider ophalen, maar het vangen van Dasi ivm angst voor de halsband ging fout. Een andere hond werd meegenomen met de vluchtbegeleider en Dasi bleef daar op straat.

Ik moest hem zelf dus gaan halen, dus ik boekte samen met mijn moeder twee vliegtickets tijdens t laagseizoen en vloog naar Izmir.

We namen een taxi met een transport kennel naar Kusadasi! Ik zal die taxirit nooit vergeten. De chauffeur reed een hond aan en ik en mijn moeder riepen alsjeblieft stop we kunnen m helpen, ik ben een para veterinair en we kunnen de hond in de bench zetten en mee nemen naar de dierenarts, maar de taxichauffeur stopte niet. Het was een gruwelijk nare ervaring. Mam en ik kwamen in Kusadasi aan, de taxichauffeur zou ons naar het hotel brengen maar was boos op ons vanwege de aanrijding van de hond omdat we hem smeekten de auto te stoppen dus hij dumpte ons met zware koffers emet hondenvoer midden in drukste straat van Kusadasi.

Gelukkig hadden we een turkse jongen ontmoet in het vliegtuig die met een Nederlandse vrouw was getrouwd. Hij deelde de taxi met ons. Hij regelde dat een vriend ons naar het hotel zou brengen. Dus dat was geweldig. Soms komen er mensen/dieren op je pad en had het zo moeten zijn. Dit was zon toeval geval.

We kwamen bij het hotel aan die we geboekt hadden het was een donkere gebeuren, het leek ergens wel op een spookhuis (winterseizoen) dus moesten op zoek naar een ander hotel.

Dus zijn we bij Ladies beach terecht gekomen waar Dasi vaak gesignaleerd was de laatste weken en wie was daar?! Hij zat zo trots naast een liefdeskoppel die aan het kussen waren op het strand!

Mijn gouden jongen Dasi, hij was zo blij me te zien na 2,5 jaar ik heb m zo geknuffeld, Dasi was ook helemaal door het dolle heen! Maar hij schrok en rende weg, bang voor alle mensen die ooggetuige waren van dit geweldige moment, dus sprongen allemaal luidruchtig uit de bus om beter zicht te hebben op dit zeldzame moment. Natuurlijk was hij bang omdat de stads toezichthouders ook met bussen rond trekken met verdovingsgeweren en vangstokken om honden weg te vangen uit de straten stranden van Kusadasi.

We vonden een hotel bij Ladies Beach in de buurt van waar we Dasi aantroffen.

Met die geweldige mensen die ons met de bus hadden geholpen zijn we gaan eten ergens in de stad en brachten ons terug naar het Hotel op het strand Ladies Beach.

Ik heb echt uren met Dasi geknuffeld was zo blij m weer te zien en Dasi ook. Echt waar, mijn Duitse vriendin Angelika bij het hotel op het strandboulevard ontmoet, ze helpt altijd zwerfdieren in Kusadasi en doet vrijwilligers werk voor een stichting om zwerfdieren te vangen om te enten en te castreren!

Ik herinner me dat moment als de dag van gisteren

We waren zo moe dus ma ging al naar de hotelkamer en ook ik werd zo moe vd vliegreis dus moest Dasi weer op straat laten en ging naar boven om te slapen, maar wilde hem niet meer op straat alleen laten, herinner me nog zo goed hoe emotioneel ik daaronder was!

Dus ik ging naar de kamer met tranen in mijn ogen wilde douchen maar dat was KOUD, laagseizoen he. Dus maar naar bed zonder een goede douche. Mijn moeder was al in dromenland wenste mijn moeder nog een goede nachtrust ze mompelde wat terug en we hebben 20 minuten geslapen en iets maakt ons wakker, we hoorden enorm luid geblaf rond het balkon! Wat gebeurde er in vredesnaam liep slaapwandelend naar het balkon en keek naar beneden en wie blafte daar? Dat was mijn Dasi! En weer hield ik het niet droog. Ik wist dat ik het goede had gekozen om hem bij mij thuis in Nederland te krijgen, ik heb hem een kluif toegegooid en hij was blij en ging kluiven en ik opnieuw naar bed. Die nacht heeft hij me vier keer wakker geblaft en gelukkig had ik genoeg kluiven voorraad voor hem in de koffer.

'S Morgens ontmoetten we weer de Turkse jongen die we in het vliegtuig hadden ontmoet. Deze jongen kende Nederlanders die eigenaar zijn van een klein vakantiehuisje dat we een week zouden kunnen huren, zodat Dasi met ons mee in een huis kon. Dus liepen we lang de bergen in naar een klein vakantiehuisje en Dasi volgde ons langs een heleboel territoria van andere honden! Echt speciaal had dit al eerder gezien het is echt bijzonder dat Dasi elke hond daar in Kusadasi kon passeren! Andere honden stoppen bij het einde van hun territorium maar Dasi kon echt overal volgen. Dat had ik ook het jaar dat ik hem ontmoette opgemerkt.

Zelfs Angelika die veel met zwerfdieren kent en observeert, zei me dat die hond echt heel bijzonder en slim is. Ik geloof zeker dat hij slim is als hij 4 jaar op straat in Kusadasi kan overleven zonder te worden gedood aangereden of verwond gegooide stenen en vergiftiging!

Het huis was stond tussen allemaal dezelfde huizen maar alles was zonder ramen deuren enz alleen het huisje wat wij konden huren was afgebouwd en ingericht. We kregen elektriciteit door middel van verlengsnoertje, gelukkig hadden we stromend water en zelfs warm water. Ik was bang dat we Dasi niet konden vangen, maar hij liep zonder na te denken het huisje binnen. Ik sloot de deur en moeder en ik kon het tuigje zonder problemen aantrekken. Hij heeft niet eens een keer in huis gepoept of geplast en ook nooit niet in mijn huis na al die jaren.

We gingen in diensten weg, wilde Dasi niet alleen achter laten in het huisje dus we gingen om de beurt boodschappen doen en ma is nog een dagje uit geweest met de turkse vriend naar Effesia.

Dus Angelika bracht kip langs en onze Turkse vriend bracht boodschappen langs, de kip kookten we voor Dasi en zijn 2 hondenvriendjes we hadden gelukkig 2 terein waakhonden van de opzichter, één was een grote Kangal gelukkig was ons huisje precies te zien voor de bewaker van een groot resort en hield ook een oogje in het zeil op ons en het huisje. We waren er alleen huizen waren allemaal niet afgebouwd dus er was niets en was best een beetje spannend.

Dus na een week was het tijd om in te pakken! Raad eens wat, Dasi werd nerveus en angstig. Hij was bang, en ik denk dat hij dit al eerder had meegemaakt, wellicht in het verleden vaker in huis genomen en na de vakantie mensen hem er weer uit op straat gooiden. Deze keer was het anders. Hij mocht mee naar Nederland een forever home en stopte hem in een bench in de taxi die ons naar het vliegveld bracht.

Hij huilde als een gek we hadden de bench met Dasi in de taxi gezet om daarna de koffers op te halen. Hij was kalm en oké toen mama of ik bij hem was zodat een van ons de koffers uit het huisje naar de taxi ging sjouwen.

Dus de taxirit was zwaar en koud we bevroren omdat de ramen open stonden de taxichauffeur vertelde ons dat hij zonder pauze 21 uur achtereen op de taxi had gereden, dus ma en ik wilden niet zeuren dat de ramen opennwaren, hij reed als een idioot. Vreselijke taxirit voor de tweede keer. Ik denk dat ik nooit meer een taxi in Turkije neem, huur wel een auto voortaan, denk ik.

Ik was bang dat Dasi in het verkeerde vliegtuig was opgeladen, dus ik heb een van de groundstewards lief aangekeken en mocht hem even gerust stellen in de bagage ruimte, hij was bang maar voelde dat het goed was ik kende zijn uiterlijk ondertussen wel en zag dat hij in orde was.

Op schiphol stonden bij de aankomsthallen Kusa en haar baasjes hem al op te wachten, Kusa die al 2,5 jaar in nederland was
Dasi was zo blij haar te zien en liep met ons mee naar de auto alsof hij het al 1000 keer eerder had gelopen. Het was geweldig.

Dasi was grote vriendjes met mijn paard Uni hij is overleden en Dasi was daar erg verdrietig onder. Heeft hij erg duidelijk verdriet om gehad.

Hij was in het begin bang voor de katten maar nu zijn het grote vrienden, zelfs het streepje likt hem en soms geeft Dasi ook een klein likje aan een vd katten.

Dasi is slim als we hem bij het uitlaten aan de riem hebben en hij loopt aan de andere kant van een boom dan stopt hij je ziet m kijken en loopt terug om alsnog aan mijn kant vd boom te komen zodat de lijn niet ons blokkeerd. Zelfs hij loopt in een omheinde ruimte en het loopt dood draait hij om gaat terug naar de ingang om mij te kunnen volgen. Slim vind ik dat veel honden hebben die gave niet. Maar goed hij heeft zichzelf jaren op straat kunnen redden daar moet je ook wel slim voor zijn.

Elke vriend van mij is dol op hem, hij is enthousiast en hij is echt geliefd. Er is zelfs een strijd geweest wie hem zal adopteren als ik per ongeluk zou komen te overlijden.

Zelfs een rijk stel hadden me geld aangeboden om Dasi van me over te kopen, ik was boos, verbouwereerd wat denken ze wel, nooit zal ik mijn Dasi verlaten. Dasi is niet te koop!

Na een paar jaar heb ik een veulen gefokt uit een geredde merrie met een blessure en het veulen heeft heerlijk met Dasi gespeeld in zijn jeugd tijd. Zo mooi die vriendschap te zien tussen veulen en hond.

Helaas kreeg hij 1,5 jaar geleden problemen met pijn in zijn rechter schouder en er is toen een ct-scan gemaakt. Er zat wat artrose op zijn schouder en wat aanmerkingen in de halswervels. Maar het ging na wat rust en een kuurtje pijnstillers weer geweldig. Ik ben nog steeds dankbaar voor mijn paardendierenarts en dierenarts voor alle hulp en zorg voor Dasi.

Oh gosh, ik wou dat ik mijn Golden Boy als puppy al bij me liet opgroeien en niet had hoeven lijden, het harde leven van een straathond gaat niet over rozen!

Twee maanden geleden kreeg hij onverklaarbare pijnaanval vanuit het niets er gebeurde ook niks, videos van kunnen maken aan de dierenartsen laten zien en advies een CT scan, dus maakte ik een CT opnieuw en dit x met contrastvloeistof en ze ontdekten dat hij een hersentumor vermoedelijk een langzaamgroeiende goedaardige meningeoom heeft.

Dus helaas moet hij op de prednison en heeft hij de afgelopen twee maanden nog een goede tijd gehad.

Nu had hij opnieuw pijn, dus hij heeft een halve tablet meer prednison, dus ik wilde hem laten slapen voordat hij meer pijn en lijden kreeg, gelukkig was dit tijdelijk en hij is nu stabiel.

Eerst vertelde een dokter me dat de tumor niet operabel is, maar nu heeft een compleet team van specialisten (waaronder een wereldberoemde chirurg) naar de casus gekeken en zij zien een optie om hem te opereren de tumor gedeeltelijk of volledig te verwijderen, in combinatie met de behandeling van bestraling.

Dus er is één probleem, Dasi is niet mijn enige dier, ik heb twee oude katten die een paar problemen hadden afgelopen jaar. Ze moesten worden geopereerd voor mamatumor en pyometra en Boris had alvleesklierkanker na veel onderzoeken heb ik m in laten slapen en ben dus nog steeds die rekeningen aan het aflossen bij mijn dierenarts.

Mijn moeder had gelukkig een verzekering voor Dasi afgesloten, maar de kosten lopen zo hoog op, dus we hebben niet genoeg geld en ik weet niet hoe ik die hoge rekeningen moet betalen om mijn Dasi te helpen.

Hij was al door de CT scan geweest en heeft allemaal onderzoeken ondergaan en dat kost erg veel en nu moet hij opnieuw door de CT scan voor de operatie om te checken of de tumor verder is gaan groeien. Voor de beste kansen vd operatie en bestraling moet een CT dus echt zeer recent gemaakt worden.

Al mijn geld geef ik aan mijn dieren uit en niet aan mezelf, muv mijn dagelijkse behoeften , en dat geeft niet ik ben gelukkiger met mijn beestjes dan met al die materialistische dingen zoals de duurste of allernieuwste iPhone.
Mijn dieren zijn als kinderen voor mij, dus het is goed.

Heb even op het punt gestaan hem te euthanaseren er waren die tijd geen kansen meer geen mogelijkheid tot operatie en hij had toen echt pijn, maar hij knapte gelukkig op door het verhogen van de dosis prednison. Ik en jullie weten allemaal dat dit maar tijdelijk werkt, dus we moeten iets doen!

En de tijd tikt

Hij is mijn zielsverwant en heeft mijn leven echt gered.

Ik ben een heel gevoelig persoon en zal altijd dieren in nood helpen!

En vond mijn soulmate met Dasi.

Heel naar vind ik het om mijn trots op zij te leggen mijn hand op te houden maar ik doe het om mijn liefde te redden!

Bedankt
Met vriendelijke groeten

Dasi en Sanne Léone Schinkel