Lieve mensen,

Wij doen deze oproep namens Truus, een moeder en oma die vecht voor de toekomst van haar dochter en haar gezin.

Al meer dan 15 jaar huren zij een klein stukje land op Proosdij in Vinkeveen, op dat stukje land staat een huisje dat haar vader, met zijn eigen handen en met delen van oude bouwketen, heeft gebouwd. Het is inmiddels een plek vol herinneringen, zorg en liefde. Dit stukje land is veel meer dan een gewone plek: het is hun veilige haven geworden. Na jaren van angst, verdriet en strijd vonden zij daar rust en hoop.

Dit gezin heeft vreselijk veel meegemaakt. Ze werden jarenlang gestalkt door een buurman die uiteindelijk uit zijn huis is gezet nadat hij een andere buurman met een mes had aangevallen. De kinderen dragen de littekens van deze onveilige tijd nog steeds met zich mee, hun huis voelt niet meer als een veilig thuis.

Mijn dochter 47 jaar is chronisch ziek en haar gezondheid is door alle zorgen en spanningen verder achteruitgegaan, en sinds kort is daar een nekhernia bijgekomen. Haar vriend kreeg dit jaar twee hartinfarcten en ligt op dit moment opnieuw in het ziekenhuis, omdat er een stukje van zijn hart is afgestorven moet hij het zijn leven lang gaan doen met een verminderde pompfunctie en dat valt hem zwaar.

De zorgen zijn groot, onder andere door wat er met zijn moeder is gebeurd: zij moest met spoed naar een verzorgingshuis vanwege acute dementie in vergevorderde stadia, ze moesten in korte tijd haar huis leeghalen. Het loslaten van al die herinneringen heeft diepe indruk op hem gemaakt en dit liet zijn sporen inmiddels achter.

Mijn dochter draagt bovendien een oud verdriet met zich mee. Toen zij 13 jaar was, maakte ze een traumatische gebeurtenis door die leidde tot angst en depressie. Nu, met alles wat er gebeurt, voelt ze dat donkere gevoel weer dichterbij komen.

Het stukje land met het huisje is hun laatste stukje rust en hun hoop op een nieuwe toekomst. Ze dromen ervan om daar met de tijd een veilig thuis te maken, weg uit het huurhuis dat na alles wat is gebeurd niet meer veilig voelt.

Maar nu dreigen ze ook dat stukje land kwijt te raken, omdat het verkocht gaat worden door de eigenaar, voor een bedrag die voor hun niet op te brengen is.

Het stukje land moet binnen een half jaar helemaal leeg, dit betekend dat ook het huisje afgebroken moet worden, en hoe klein het ook is, het verdriet om ook dit los te moeten laten is groot, vooral voor mijn oudste  kleindochter die haar rust daar kon en nog steeds kan vinden.

Daarom vragen wij om hulp.

Elke bijdrage, groot of klein, helpt hen dichter bij hun droom. Ook het delen van deze actie kan al een wereld van verschil maken.

🙏 Dank u wel uit de grond van mijn hart.

💛 Liefs O(ma)Truus.