Help Ingrid Regain Her Mobility and Give Her and Her Children More Freedom!

Dear Friends,

We want to share Ingrid’s story with you — a tale of resilience and hope amidst overwhelming challenges.

From a young age, Ingrid felt different. While others were enjoying life, she quietly battled chronic pain, fearing that no one would understand her struggles.

For years, her pain was dismissed by doctors as mere “growing pains,” leaving her feeling isolated and misunderstood. She endured 15 long years of physical and emotional turmoil, battling the stigma of being told it was “all in her head.”

In 2018, after countless struggles, Ingrid finally received a correct diagnosis: Ehlers-Danlos Syndrome (EDS). This rare, chronic condition impacts her daily life, leaving her with debilitating symptoms, including chronic pain, fatigue, and mobility issues.

Despite the diagnosis, Ingrid faced further obstacles. Her attempts to contribute to society through work were thwarted as her applications for benefits were rejected, with dismissive comments like, “If you can make sandwiches for your kids, you can work too.” These words cut deep, as Ingrid tirelessly cares for her family, even while in pain.

Ingrid’s greatest wish is to regain her mobility and achieve a sense of independence. Simple tasks that many take for granted, such as taking her children to school or enjoying a day at the park, have become monumental challenges.

She dreams of creating precious memories with her kids and visiting her son in Arnhem whenever she desires.

To truly understand Ingrid’s plight, it’s crucial to recognize the daily toll of EDS.

She endures:

 • Chronic pain and fatigue

 • Hypermobility and joint subluxations

 • Migraines, digestive issues, and bladder infections

• Scoliosis, heart issues, and organ prolapses

Despite these challenges, Ingrid fights on—not just for herself, but for her loved ones.

How You Can Help:

Your support can make a profound difference in Ingrid’s life. We are asking for your donations to help purchase an adapted vehicle, enabling her to enjoy better days without relying on others for transportation. Furthermore, we plan to donate a significant portion of the funds to the Ehlers-Danlos Association to support further research and assistance for others facing similar challenges.

Together, we can show Ingrid that she is not alone in this fight. Your generosity can help her reclaim her freedom and mobility.

With heartfelt gratitude,

Michael & Ingrid

Help Ingrid weer mobiel worden en geef haar en haar kinderen meer vrijheid !!

Lieve mensen,

Dit is het verhaal van Ingrid. Al vanaf jonge leeftijd heeft ze zich anders gevoeld. Terwijl andere hun ding deden, worstelde Ingrid in stilte met chronische pijn. Ze was bang en dacht dat ze niet begrepen zou worden, niet door haar leeftijdsgenoten en niet door de volwassenen om haar heen. 

Vanaf het moment dat ze opzoek ging naar een antwoord (2003) werd haar pijn door artsen afgedaan als “groeipijn” of werd ze simpelweg niet geloofd. Sommige zeiden zelfs: "Je stelt je een beetje aan, dit gaat vanzelf wel over." Maar het ging niet over. De pijn bleef, en werd zelfs erger, dat drukte een zware stempel op haar jongere jaren. Ingrid trok zich terug, durfde haar gevoelens niet te delen, en werd daardoor ook nog eens jarenlang gepest.

In 2018, na 15 lange jaren van strijd, zowel fysiek als mentaal, kreeg Ingrid eindelijk de juiste diagnose: Het Ehlers-Danlos Syndroom (EDS). Een zeldzame, chronische aandoening die haar dagelijks leven elke dag volledig beheerst. Alle puzzelstukjes vielen direct op hun plek en veel vragen die al jaren in haar hoofd spookte waren in èèn gesprek beantwoord.

Ingrid heeft moeten vechten tegen meer dan alleen haar ziekte. Ze hoorde jarenlang van verschillende medici dat het "tussen haar oren" zat, terwijl haar lichaam steeds verder aftakelde. De onzekerheid die dit bracht, heeft diepe sporen achtergelaten in haar leven. Als moeder, partner en vriendin worstelt ze dagelijks met vragen: "Ben ik wel genoeg? Word ik wel geaccepteerd?"

Maar zelfs met de juiste diagnose bleef Ingrid tegen muren aanlopen. Ze wilde niets liever dan bijdragen aan de samenleving, maar werken is simpelweg niet meer mogelijk. Ondanks haar worstelingen met chronische pijn, uitputting en andere beperkingen, werd haar aanvraag voor een uitkering afgewezen. De reden? Volgens het UWV: "Als je boterhammen kunt smeren voor je kinderen, kun je ook werken."

Deze woorden raakten haar diep. Want ja, Ingrid zorgt voor haar gezin – met veel pijn en moeite en een onvoorstelbaar doorzettingsvermogen. Maar dat betekent niet dat ze in staat is om een betaalde baan vol te houden. Toch geeft ze niet op. Ingrid blijft doorgaan, voor zichzelf en haar naasten.

Ondanks alles blijft Ingrid hopen. Ze wil niets liever dan een zo’n volwaardig mogelijk leven leiden. Want dingen die voor de meeste mensen vanzelfsprekend zijn zoals bijvoorbeeld de kindjes naar school brengen of een middagje naar de speeltuin, zijn voor haar een enorme uitdaging geworden. Haar grootste wens is, simpelweg gewoon weer mobiel zijn en wat minder afhankelijk zijn zonder al te veel pijn. Leuke kleine activiteiten doen met de kinderen zoals elke ouder dat zou moeten kunnen. Haar zoon in Arnhem op kunnen zoeken wanneer zij dat wil. Herinneringen maken zolang dat mogelijk is.

Om te begrijpen waarom Ingrid deze hulp zo hard nodig heeft, is het belangrijk te weten wat de symptomen van EDS met haar doen. Ze leeft dagelijks met:

• Chronische pijn en vermoeidheid
• Hypermobiliteit en gewricht(sub)luxaties
• Migraine, darmproblemen en blaasontstekingen
• Scoliose, hartklachten en orgaanverzakkingen

Ondanks alles blijft ze vechten – niet alleen voor zichzelf, maar vooral voor de mensen van wie ze het meest houdt.

Hoe u kunt helpen

Uw steun kan het verschil maken. Doneer wat u kunt en deel deze campagne met anderen. Samen kunnen we Ingrid weer op weg helpen, letterlijk en figuurlijk. We hopen een aangepast voertuig te kunnen kopen. Zodat ook zij eens de deur uit kan op de betere dagen! En niet afhankelijk is van wanneer andere tijd voor haar hebben. En ook zouden wij graag een groot deel willen doneren aan de Vereniging Ehlers Danlos !

Laten we haar en anderen zien dat ze niet alleen zijn, en dat er altijd mensen zijn die willen helpen.

Met liefde en dankbaarheid,

Michael & Ingrid