Hallo, ik ben Julia van Biert en ik ben 16 jaar.
Ik kamp al vanaf dat ik een klein meisje was met veel spanningen. Ik zat altijd klem en paste me aan, aan mijn omgeving waarbij ik andere ook voor mezelf zette. Daarnaast heb ik ook heel wat trauma's meegemaakt zoals: koortsstuip, pseudo kroep, gebroken armen, nektrauma, hersenschuddingen, trippel migraine in mijn hersenstam, enz. Ik was nog maar 12 en had al zoveel meegemaakt, daarom vond mijn lichaam dat het genoeg was. Als een bescherming voor mezelf schakelde mijn lichaam mijn benen uit. Ik kreeg een conversie stoornis. Ik heb 8 maanden lang mijn benen niet gevoeld en dus niet kunnen gebruiken; ze waren het hele jaar door, zelfs in de zomer met 30 graden, ijskoud. Na 8 maanden deden mijn benen het eindelijk weer en kon ik beginnen aan de revalidatie, want ik moest weer alles opnieuw leren met mijn benen. Mijn conversie leek over te zijn, maar ik kon nog steeds niet goed omgaan met spanningen van mijzelf en om mij heen.
Als je veel spanningen hebt, heb je ook minder honger. Ik kreeg ook steeds minder honger en voelde het ook niet meer. Elke keer dat ik at, zat ik snel vol en werd ik misselijk. Zo heb ik een angst voor eten gecreëerd. Ik kreeg de eetstoornis 'ARFID'. Ik had last met het eten van verschillende structuren en smaken. Vooral dus samengestelde maaltijden of als ik een maaltijd een tijdje niet op had. Nadat ik, buiten mijn wil om, heel veel was afgevallen door alle angst voor eten, ben ik opgenomen in de adolescentenkliniek in het Erasmus ziekenhuis. Ik heb daar 9 maanden lang aan mijn herstel gewerkt. Naast het weer toegroeien naar een normaal gewicht, kreeg ik ook verschillende therapieën, waaronder de SOLK module. Dat betekent Somatisch Onvoldoende verklaarde Lichamelijke Klachten. Daar kreeg ik meer te weten en te horen over mijn conversie en hoe ik daarmee kon omgaan.
Nu gaat het veel beter met het omgaan met ARFID, maar ik ben er nog niet vanaf. Jammer genoeg is het voor mijn nog steeds moeilijk om om te gaan met spanningen. Van mijn conversie ben ik nooit vanaf geweest, maar het stond een tijdje op de achtergrond. De laatste maanden komt het helaas steeds meer naar voren. Als de spanningen te hoog worden of als ik heftige flashbacks krijg, dan val ik flauw; ik krijg dan dus een conversie-aanval. Ik kom alleen maar ‘bij’ op het moment dat er een dier bij mij wordt gebracht. Als ik op school flauwval dan komt één van mijn ouders meestal met het konijn naar school en die neemt mijn spanningen weg. Dan wordt ik wakker, maar alles wat die dag gebeurd is, is uit mijn geheugen gewist. Daarnaast kan ik ook niet meer praten thuis. Mijn stem wordt volledig geblokkeerd op het moment dat ik mijn huis binnenkom.
Ik wil graag weer normaal kunnen leven als een 16 jarige. Zonder dat ik steeds aanvallen heb, niet kan praten of moeite heb met eten. Door dit alles kan ik niet zomaar even met vriendinnen afspreken en bij ze blijven eten of even op de fiets stappen om naar de paarden te gaan. Daarom zijn we na al die jaren van therapie op het idee van een hulphond gekomen. Die zou mij heel erg kunnen helpen met het herkennen en omgaan met de aanvallen, stress en spanningen die ik dagelijks ervaar.
Ik deel mijn verhaal met jullie. Niet omdat ik medelijden wil, want dat is nooit mijn instelling geweest, maar omdat ik jullie hulp nodig heb. Hulp om weer een toekomst te krijgen. Mijn dromen die ik ooit had kunnen waar te gaan maken en een gezin stichten en de opleiding tot juf te gaan volgen. Daarom vraag ik jullie om geld te doneren voor een hulphond voor mij. De training van deze hulphond kost € 20.000,- en is gebaseerd op een offerte die we hebben gehad van Bultersmekke Assistancedog. Deze organisatie kan het beste psychische hulphonden trainen. Dit bedrag is voor de training gedurende de periode dat de hond leeft, dus van puppy tot pensioen. De hond wordt jaarlijks bijgeschaafd en geregistreerd, waardoor ik overal met de hond naar binnen mag.
Ik dank jullie allen voor jullie (geld) steun. Zodra de pup bij ons ik zal ik iedereen op de hoogte houden, via Instagram, over de vorderingen die de hond en ik samen maken. Op die manier kunnen jullie zien waarvoor jullie geld hebben gedoneerd. Later horen jullie daar dan meer over.
Liefs Julia van Biert en de rest van het gezin.