En daar ga ik alles aan doen. Door een lichamelijke beperking zit ik in een rolstoel, maar verder mankeer ik niets. Ik doe er alles aan om me te kwalificeren voor Tokio. Aan inzet en kracht ligt het niet. Wel heb ik nog een financiële hobbel … Mijn sport is helaas niet populair in Nederland en daardoor is het ook minder aantrekkelijk voor sponsoren om mij te helpen mijn fantastische droom waar te maken.

Mijn naam is Melaica Tuinfort en ik ben 28 jaar. Ik ben geboren en getogen in Suriname. Voor mensen met een beperking is het leven in Suriname erg zwaar. Ze worden binnengehouden voor de buitenwereld, maar gelukkig waren mijn ouders niet zo. Hierdoor maakte ik vaak mee dat mensen naar mij staarden als wij bijvoorbeeld aan het shoppen waren of een uitstapje maakten. Mijn ouders hadden het financieel niet breed en ze wilden mij een betere toekomst bieden waar het voor mij makkelijker zou zijn om me te ontwikkelen. Ze besloten dan ook naar Nederland te verhuizen. Op mijn vijftiende was het zover: in de zomervakantie zijn we naar Nederland geëmigreerd.

Een jaar daarvoor was ik via school in aanraking gekomen met gehandicaptensport en met name atletiek. Het nationale paralympisch comité in Suriname zocht gehandicapte sporters die goed waren in werpen en bezocht destijds mijn school. Na wat oefeningen bleek ik goed te kunnen werpen. En sindsdien mocht ik elke week trainen met het atletiekteam. Later werd ik naar het buitenland uitgezonden voor een wedstrijd. Ik had geen idee waar ik in beland was, maar een ding was wel zeker: ik wilde nog meer van zulke reizen maken om mensen te zien die ook in een rolstoel zaten. Zij inspireerden mij om het beste uit mezelf te halen ondanks dat ik in een rolstoel zat.

Via mijn gymleraar in Nederland kwam ik erachter dat ik op het allerhoogste niveau wedstrijd had gedaan. Hij was zelf aanwezig tijdens die evenementen! Toen pas begreep ik wat de Paralympische Spelen waren en betekenden. Omdat mijn vader zag hoe graag ik weer wilde trainen, heeft hij via een maatschappelijk werkster een plek gevonden waar ik weer kon trainen.

Atletiektrainingen en -wedstrijden heb ik ongeveer twee jaar gedaan. Na de buitentrainingen hadden wij meestal ook een uur krachttraining binnen. Dan zag ik hoe andere sporters aan het bankdrukken (powerliften) waren, maar mijn coach was bang dat ik mijn evenwicht niet zou kunnen houden op een smalle bank dus mocht ik het niet doen. Na een tijdje mocht ik het toch proberen en het bleek echt mee te vallen! Hij maakte altijd de opmerking dat ik sterk was en ik kan mij nog goed herinneren dat hij vertelde dat er ook wedstrijden voor waren. Dat wilde ik ook: bankdrukwedstrijden! Hij heeft geregeld dat de bondscoach van het paralympische aangepaste bankdrukteam naar mij kwam kijken. Ook de bondscoach was onder de indruk van mijn kracht. En toen hoorde ik ineens bij het paralympische aangepaste bankdrukteam.

Begin januari 2009 ben ik mij volledig gaan richten op het aangepaste bankdrukken. Helaas lukte het op een haar na niet om me volledig te kwalificeren voor de Paralympische Spelen in Londen in 2012. Dat lukte mij wel voor de Paralympics in Rio de Janeiro in 2016. Ik was superblij en trots dat ik Nederland mocht vertegenwoordigen. Ook was ik de eerste Nederlandse vrouw die op het onderdeel powerliften uitkwam voor Nederland. Ik haalde brons! Nu wil ik mijn paralympische droom voortzetten. Tokio lonkt, in 2020. Ik ga voor goud.

De eerste fases van de kwalificatie heb ik gehad met als hoogtepunt zilver op het EK powerlifting in Frankrijk in 2018. Dit jaar zijn de volgende kwalificatiewedstrijden met als hoogtepunt het WK in Kazachstan in juli. Ik heb al jarenlang financiële problemen om mijn sportkosten te kunnen dekken. Tot op heden kon ik mij redelijk redden, maar nu gaat het helaas niet meer. Ik kom in de problemen met mijn trainingen en om deel te kunnen nemen aan het WK. Deelname aan het WK is verplicht, anders mag ik sowieso niet naar Tokio, omdat ik dan niet aan de kwalificatie-eisen voldoe.

Toch wil ik mijn paralympische droom voortzetten. Dat is ook de reden dat ik tot op heden ben doorgegaan ondanks alle financiële tegenslagen. Ik kan me mijn leven niet voorstellen zonder bankdrukken. Het geeft mij zoveel moed om steeds weer mezelf te overtreffen. Bovendien ben ik een voorbeeldfiguur voor kinderen met een beperking: ik kan hun laten zien dat geen droom te groot is. Ook wil ik laten zien dat je je doelen kan bereiken zolang je bereid bent er hard voor te werken. De weg ernaar toe zal niet altijd even makkelijk zijn, maar met genoeg doorzettingsvermogen kan je uiteindelijk je doelen wel halen. Daarnaast vind ik het leuk om jongeren met of zonder een beperking samen te zien sporten. Zo kunnen zij op een andere manier naar elkaar kijken en van elkaar leren.

Aangezien ik geen bedrijven heb kunnen vinden om mij te sponsoren, heb ik een doneeractie opgezet om toch in ieder geval tot het WK in juli te kunnen trainen en om de kosten te kunnen dekken van het WK Para Powerlifting. Daarnaast om het periode na het WK te kunnen trainen. Ik hoop dat u een bijdrage kunt leveren, want elke 5 euro brengt mij dichter bij mijn droom.

Zo kunt u mij volgen of helpen mijn paralympische droom waar te maken:

·         Volg mij via Facebook en Instagram op de naam Melaica Tuinfort. Zo blijft u altijd op de hoogte van mijn laatste sportavonturen

·         Volg mijn wedstrijden live via www.paralympic.org

·         Delen is fijn!

Met sportieve groet,

Melaica Tuinfort

Delen wordt zeer gewaardeerd!