Hoi iedereen, mijn naam is Nick. Enkele jaren geleden, na het overlijden van mijn vader, kreeg mijn moeder door de veranderingen die onverwachts op haar afkwamen en de daarbij horende stress een trombose. Dit heeft haar spraak permanent aangetast. Als dat nog niet voldoende was, brak er kort erna een pandemie uit en zaten we allemaal verplicht binnen. Dat was voor haar, zoals voor zovelen van ons, een zeer eenzame periode. Ik begon in die periode reeds veranderingen op te merken in haar gedrag, maar ik heb dat niet meteen gekoppeld aan een bepaalde ziekte. Toen het weer veilig was om onder de mensen te komen besloten we om onderzoeken te laten uitvoeren en kort erna werden we geconfronteerd met een diagnose die onze beide werelden op zijn kop zou zetten; dementie was de uitslag. 
Ik heb vanaf dat moment besloten om mijn leven on hold te zetten en de zorgen van mijn mama voor mijn rekening te nemen. Mijn mama is er altijd voor mij geweest, vooral in moeilijk tijden in mijn leven, en nu was het mijn beurt om er voor haar te zijn in deze moeilijke strijd die ze zal moeten aangaan. Met de jaren wordt mijn rol als mantelzorger steeds moeilijker en dat zal er niet beter op worden de komende jaren. De plotse humeurwisselingen, het onrustig zijn, de hallucinaties, de sundowning en de slapeloosheid zijn geen pretje voor haar, maar zeker ook niet voor mij. Er zijn gelukkig ook nog lucide momenten en daar klamp ik mij meestal aan vast, ze geven mij de moed om verder te zetten en niet op te geven. 
Waar ik vooraf misschien niet meteen rekening mee heb gehouden zijn de kosten die erbij komen kijken. Ik denk dan aan de sessies bij de logopedist, de kinesist en de kosten die nodig zijn om de woning aan te passen en veiliger te maken voor haar. Het geld dat ik wens in te zamelen zal hiervoor dienen, maar ik zou ook graag een deel van dat geld willen schenken aan de Stichting voor Alzheimer Onderzoek in België, in de hoop dat er snel een medicatie op de markt wordt gebracht die de symptomen van deze ziekte op efficiënte wijze kan afremmen, en misschien zelfs ook kan voorkomen.

Aan de personen die zich in een gelijkaardige toestand bevinden als ik, wens ik mijn steun te uiten en hun laten weten dat ze niet alleen zijn. De keuze die je hebt gemaakt is niet de gemakkelijkste, maar is wel een uiting van pure en onvoorwaardelijke liefde!

Ik weet niet of iemand dit zal lezen. Maar de mensen die toch even de tijd nemen om dat wel te doen, wens ik nu reeds te bedanken. Ik weet ook niet of iemand zich geroepen zal voelen om een donatie te doen. Maar ook hier wens ik mijn dank a priori te uiten aan de mensen die zich hiertoe geroepen zullen voelen.